مردى با چشم هاى كاملاً بسته! -

ایران ورزشی-مسعود عنايت چه تشابهى با رضا غياثى دارد هر دو مو سپيد كرده اين فوتبال هستند اما انگار شباهت هر دو رييس كنونى و پيشين كميته داوران را بايد در نوع حمايت بى وقفه و يكپارچه و گاهى منطقى و گاه بى منطق اين دو از داوران دانست. مسعود عنايت دوباره به سوژه رسانه ها تبديل مى شود. پرسپوليس و سايپا مقابل هم قرار گرفتند تا اتفاقاتى كه در جريان بازى و حرف هايى كه دايى در پايان مسابقه به زبان آورد چشم و گوش همه را به سوى رييس كميته داوران بكشد. حرف هاى عنايت را يكپارچه مى خوانيم:
با تمام احترامى كه براى دايى به دليل حضورش در نيمكت تيم ملى قائل هستم وليكن بايد اذعان كنم كه صحبت هاى ايشان در خصوص قضاوت تركى اصلا منصفانه نبود. صحبت هاى دايى بعد از پايان بازى در كنار زمين با شبكه تلويزيونى سوم سيما عليه قضاوت تركى كه از دقيقه يكم تا پايان دقيقه ۹۰ به نفع پرسپوليس سوت زده است به هيچ وجه عقلانى نيست.

چرا كه يك داور بين المللى هيچ گاه نمى خواهد وجهه خود را زير سؤال ببرد. در هر صورت كميته داوران از نحوه قضاوت تركى در ديدار پرسپوليس با سايپا رضايت كامل دارد و از عملكرد ايشان كمال تشكر را مى كند. متأسفانه راديو و تلويزيون ما مقررات داخلى را هم نقض مى كند و منتظر شنيدن صحبت هاى مربيان در كنفرانس مطبوعاتى نمى نشينند و سريعا قصد دارند با مربيان دو تيم مصاحبه اى را انجام دهند كه در هيچ جاى دنيا مرسوم نيست.
به نظر من نيمى از مشكلات فوتبال ايران تقصير صدا و سيما است. اگر فردوسى پور صبر مى كرد تا دايى در سالن كنفرانس مطبوعاتى صحبت كند شايد با اين همه عصبانيت در مورد تركى بى رحمانه اظهار نظر نمى كرد وليكن بر اين باورم كه با اين حال دايى به شخص تركى هيچ اهانتى نكرد كه بخواهم از ايشان شكايتى كنم. به دليل مشكلات كارى نتوانستم صحنه خطاى زارعى روى مهاجم سايپا را نگاه كنم اما اگر تيم دايى حرفى براى گفتن داشت مى توانست بعد از آن دروازه پرسپوليس را باز كند تا دايى همه چيز را بر سر داور نشكند البته شايد كارشناس داورى برنامه ۹۰ اين صحنه را خطا بداند و مسعود زارعى را مستحق دريافت كارت قرمز تلقى كند ولى در مجموع شرايط دو تيم در جدول رده بندى و تقابل دايى و قطبى شرايط سختى را براى قضاوت تركى درست كرده بود كه بايد احتمال اشتباه از سوى او را امرى طبيعى دانست . به دايى به عنوان مربى تيم ملى توصيه مى كنم كه در اظهارات خود كمى منصف تر باشد.
مسعود عنايت توقعات خاصى دارد. نمونه اش جايى است كه ادعا مى كند صدا و سيما و رسانه ها مقصران اشتباهات داورى و شكل گرفتن حواشى و مشكلات هستند! آقاى عنايت چه توقعى دارند احتمالاً مى خواهند صدا و سيما بازيها را پخش نكند تا كسى نبيند تقريباً در هر هفته داورانش چه شاهكارهايى به خرج مى دهند. مطبوعات نه تصوير و عكسى ثبت كنند و نه خطى و مطلبى بنويسند! در صدا و سيما را تخته كنيد و روزنامه فروشى ها را هم گل بگيريم. اصلاً چطور است درها را به پيش و روى تماشاگران هم ببنديم تا نبينيم و نبينند داوران بين المللى و اسم و رسم در كرده فوتبال ايران چگونه دچار اشتباه مى شوند. محصول مديريت پرخاشگرانه و فريادكشى كه از دوره رضا غياثى تا امروز بر كميته داوران مديريت مى كند يكى مى شود مثل محسن قهرمانى! داورى كه به تخت سينه بازيكن مى كوبد، فرياد مى كشد و البته مثل يك قاضى بوكس در زمين رفتار مى كند. محصول مديريت رؤسايى كه تصور مى كنند با هر حمايتى مى توانند داورى را به پيش ببرند و رشد دهند همين قضاتى مى شوند كه بر سر يك مربى فريادى غيرمتعارف مى كشند و مجبور مى شوند لحظه اى بعد از او عذرخواهى كنند!
مسعود عنايت ادعا مى كند لحظه خطا را نديده و بعد به سراغ نقد داورى برنامه ۹۰ مى رود! احتمالاً از ديدگاه آقاى عنايت همين برنامه هم به واسطه پرداختن به داورى، مورد دار و مخرب است. احتمالاً عنايت بايد خود بشكند كه آينه شكستن خطا است!