لطفا به اين سووالات پاسخ دهيد! -

«براي خواندن روزنامه وقت ندارم.» اين جمله اي است که در چند وقت اخير زياد توسط مربيان فوتبال شنيده مي شود. در واقع برانکو ايوانکوويچ در اوج انتقاد رسانه هاي ورزشي ايران براي اين که خود را نسبت به روزنامه ها بي تفاوت نشان بدهد بدعت گذار استفاده از اين جمله بود و پس از آن بود که مربيان وطني هم وقتي مي خواستند بي موضعي خود را نسبت به روزنامه ها نشان بدهند از اين جمله استفاده مي کردند.

هر چند مشخص بود حرف آنها با عمل شان يکي نيست و آنها حتي شده در خفا هم روزنامه ها را مي خواندند، با اين حال اين يک واقعيت تلخ است که به دليل مشکلاتي که رسانه ها به ويژه رسانه هاي ورزشي دارند پل اعتماد بين رسانه ها و ورزشي ها درچند وقت اخير سست شده و تنها مسوولان اين رسانه ها هستند که مي توانند با اتخاذ تدابير مناسب اعتماد ساز باشند.

مجيد جلالي در اين رابطه مي‌گويد: ارتقاي وضعيت تخصصي و معيشتي خبرنگاران مي‌تواند جلوي اخبار كذب و نفوذ برخي باشگاه‌ها در مطبوعات را بگيرد.

اين مربي فوتبال در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اظهار كرد: متاسفانه نوع ارتباط كنوني ميان خبرنگاران و ورزشكاران درست نيست و اين به تخصصي نبودن مديريت‌ها در فوتبال برمي‌گردد. برخي مديران باشگاه‌ها وقتي روي كار مي‌آيند و احتمالا آ‌شنايي كامل با فوتبال و مسايلش ندارند اولين موضوع مورد نظرشان، جذب مخاطب آن هم از طريق رسانه‌هاست.

بدين ترتيب يا سعي در انتشار روزنامه مي‌كنند و يا تلاش دارند تا برخي نشريات را تابع خود كرده ودر اختيار بگيرند، به طوري كه احساس مي‌كنند اگر در اين زمينه وارد عمل نشوند، از اين حربه قدرت محروم مي‌مانند.

وي افزود: وقتي قرار است تمام اركان فوتبال رشد كند، ما نمي‌توانيم انتظار داشته باشيم تا رسانه‌ها جداي از اينكه بايد تخصصي كار كنند، در همان كيفيت سابق بمانند. رسانه‌ها رسالتي براي خود دارند و نبايد صرفا به خاطر اين كه مردم ما طبع منفي پذير دارند، حالا ما گرايشات منفي بگيريم و از اين طريق توليد خبر يا مصاحبه كنيم كه در نهايت باعث مشكلات بعدي شود.

وي ادامه داد: نكته مهم ديگر اين است كه براي مثال پس از شكست سنگين هفته پيش استقلال و پرسپوليس، انعكاس اين خبر در روزنامه‌ها به نحوي بود كه در مخاطبان ايجاد ترديد مي‌كرد كه اين باخت طبيعي نبوده و كم‌كاري يا خيانت بازيكنان در كار بوده است. از طرفي بازيكنان هم خيانت نكرده‌اند و طبيعتا مورد مواخذه قرار نمي‌گيرند و در واقع روزنامه‌نگار به خاطر روح متعصب گرايانه خودش يا نشريه‌اش به آن تيم مورد علاقه، باعث شده تا موارد خلاف واقع را منتشر كند، در حالي كه توجه ندارند اين القاي يك باور خطرناك به جامعه جوان است چرا كه آنها تعجب مي‌كنند چرا آدم‌هاي خيانتكار،‌ تنبيه نمي‌شوند؟ چرا مجددا بازي مي‌كنند؟ در نهايت اگر اين جوان بعدها وارد جامعه شود و به اين باور برسد كه مي‌شود خيانت كرد و تنبيه هم نشد، بسيار خطرناك است و بايد بپذيريم كه اين باور غلط را ما وارد جامعه كرديم كه اين به دور از رسالت رسانه‌اي است.

جلالي گفت: اين كه ما در اين سير افتاديم، به دليل شيوه‌هاي نادرست ارتباط ميان بازيكنان،‌ مربيان، باشگاه‌ها و خبرنگاران است. معتقدم اين ارتباط بايد احترام‌آميز و فاصله‌دار باشد چرا كه هيچ كس در مقام ديگري نيست و به طبع نبايد زياد به هم نزديك شوند چرا كه در غير اين صورت باعث مي‌شود تا منافع‌شان به هم گره خورده و وضعيت كنوني شكل بگيرد.

سرمربي استقلال اهواز همچنين درباره جلوگيري از انتشار مصاحبه‌هاي خيالي و كذب،‌ تصريح كرد:‌ انتشار بي‌خطر اين مصاحبه‌ها به دو عامل برمي‌گردد؛ يكي كمبود قوانين قوي در اين زمينه است، به نحوي كه نشريه احساس كند كه در صورت ارتكاب، جرايم سنگيني او را تهديد مي‌كند. عامل دوم ضعف نظارتي است، به طوري كه ما داراي سيستم نظارتي دقيقي باشيم كه روزنامه‌نگار كذب‌نويس يا ورزشكاري كه صحبت كرده و بعد آن را تكذيب مي‌كند،‌ شناسايي شده و مورد مواخذه قرار گيرد.

وي افزود: البته راهي ديگر هم براي اين مشكل وجود دارد و اينكه مثل انگلستان يا برخي كشورهاي اروپايي، مصاحبه‌ها در مكان و زمان‌هاي مشخصي انجام پذيرد؛ اين باعث مي‌شود تا از انتشار مصاحبه‌هاي خيالي و يا تكذيب برخي صحبتها از سوي بازيكنان جلوگيري شود؛ ضمن اين كه با اين كار مطبوعات بايد به نوعي محتواگرايي و ارتقاي سطح كيفي خود فكر كنند.

جلالي همچنين در خصوص وضعيت كاري خبرنگاران ورزشي نيز به ايسنا، گفت: ظاهرا فعاليت خبري در مطبوعات ورزشي به سابقه يا تحصيلات آكادميك نياز ندارد و هر كس مي‌تواند با پذيرفتن درآمد ناچيزي كه حتي شنيده‌ام برخي از آنها ماهيانه حدود صد هزار تومان دريافت مي‌كنند، در مطبوعات ورزشي قلم بزند؛ بدنبال اين برخي خبرنگاران براي تامين معيشت خود وابسته به باشگاه‌ها مي‌شوند كه اينجا سوالاتي مطرح است؛ آيا خبرنگاران درآمدي دارند كه وابسته نباشند؟ چرا صاحب سنديكا نيستند؟ چرا بايد پس از گذشت زمان، خبرنگاري شغل دوم آنها شود؟ اينها سوالاتي است كه بايد پاسخ داده شود؛ وگرنه اين يعني باز گذاشتن راه ناسالم براي فعاليت آنها. بسياري از خبرنگاران آدم‌هاي پاكي هستند و مسير درست را طي مي‌كنند اما پس از گذشت زمان متوجه عقب افتادگي معيشتي خود از بسياري همكاران ديگرشان مي‌شوند كه اين يك معضل بسيار بزرگ و جدي است.

وي افزود: خبرنگاران در اروپا شناخته شده‌اند و مردم تحليل‌گران و مقاله‌نويسان برتر را مي‌شناسند و به دنبال نوشته‌هايشان هستند، حتي هر كس به اندازه كيفيت و تخصصي بودن كارش پول مي‌گيرد اما در كشور ما تعداد نويسندگان برجسته ورزشي كم و پنهان هستند. به همين دليل باشگاه‌ها خيلي راحت مي‌توانند برخي خبرنگاران را تحت سيطره خود درآورند.

اين كارشناس درباره ادبيات حاكم بر نشريات ورزشي، خاطرنشان كرد:‌ متاسفانه در اين زمينه هم معيار تخصصي و فيلترهاي مشخصي وجود ندارد. مطبوعات ملزم به پيشرفت در بخش‌هاي ادبيات، محتوا و مقاله‌نويسي نيستند و تعداد جوانهاي صاحب ايده كه به دنبال مطالعه براي ارتقاي ادبيات كاري خود هستند، كم است. در مجموع فكر مي‌كنم نشريات بايد روي تخصصي شدن خود و فاصله گرفتن از ادبيات لمپنيزم حاكم كار كنند و قانون هم در صورت كم كاري‌شان وارد عمل شود. اما اكنون كل اين پروسه،‌ برنامه‌اي جهت پيشرفت ندارد و مي‌بينيم منفي‌گرا ترين نشريات، پرفروش‌ترينند و جامعه به آنها گرايش دارد.

جلالي در پايان در مورد حاشيه‌نويسي و انعكاس رفتار غير ورزشي برخي اهالي فوتبال نيز تصريح كرد: معتقدم خبرنگاران بايد رفتارهاي غير ورزشي و زشت اهالي فوتبال را در صورت مشاهده، ‌بنويسند و به مردم انعكاس دهند. حتي آنها مي‌توانند مسايل غني را هم با استدلال‌هاي قوي بيان كنند. مربيان و بازيكنان بايد بدانند كه ديگر يك انسان عادي نيستند و به خاطر معروفيت، برخي مردم كاملا آنها را زير نظر مي‌گيرند و حتي شنيدن برخي اعمال شخصي‌شان مورد توجه است؛ از اين رو آ‌نها بايد كاملا مراتب رفتارهايشان باشند چرا كه اين سرك كشيدن در مسايل خصوصي نيست. ضمن اينكه اگر در برخورد با ورزشكار خاطي كوتاهي شود و سعي كنيم تمام مسايل را دوستانه حل كنيم، آن وقت اين مساله تبديل به يك معضل فرهنگي و القاي الگوي بد به جامعه و در نهايت زمينه‌سازي براي حاشيه‌نويسان است.

انتهاي پيام