افشين چه گفت امير چه شنيد؟ -

ایران ورزشی-بازى پرسپوليس - مس كرمان از درجه فنى يكى از سخت ترين بازيهاى ليگ محسوب مى شود. آنچه بيش از بازى هم مورد توجه بود و قطبى هم نيك مى دانست كه مى بايست با پيروى از آن وارد كرمان شود، روح تهاجمى شاگردان امير قلعه نويى در بازى خانگى بود كه به اين خصوصيت ذاتى اگر از سوى قطبى جدى گرفته نمى شد مى توانست او را بيش از هميشه از قهرمانى دور كند. به همين دليل بود كه قطبى يك بازى محتاطانه و احتياط آميز را در دستور كار خود و درست هم همين بود كه قطبى انجام داد. در واقع پرسپوليس با همان تاكتيكى كه بايد وارد ميدان شد تا بيش از اين از دايره تيم هاى مدعى دور نشود. آنچه مسلم بود پس از بازى آمار قابل توجهى از برترى مس كرمان مقابل پرسپوليس باقى مى ماند و اين نكته اى نبود كه امير قلعه نويى هم از آن غافل باشد. لحن گفتارى افشين قطبى كه پس از بازى با احترام از حريف ياد كرد و همچون گذشته با همان ديالوگ مؤدبانه اش حريف را خطاب قرار داد .

نشان دهنده اثبات همين موضوع مهم بود كه قطبى هم با باور مس كرمان و احترام به تاكتيك هاى حريف پس از بازى بى آن كه از تيمش جانبدارى كند چنين بگويد: «يك امتياز براى ما خوب بود و ما خوشحاليم كه از كرمان با دست پر به تهران برمى گرديم.»
قطبى خوب مى دانست كه مس كرمان توانايى برترى براى تيمش را دارد، بازيهاى خانگى آينده هم نبايد با شكست در كرمان خراب مى شد. آيا او بايد كارى غير از اين انجام مى داد؟ امير قلعه نويى را ديديم كه همزمان با گفت و گوى افشين قطبى چگونه زيرچشمى رقيبش را نگاه مى كند؛ نگاه تحقيرانه امير قلعه نويى بار ديگر شخصيت او را به نمايش گذاشت. قلعه نويى وقتى از اين جملات استفاده كرد بار ديگر خودش و توانايى هايش را زير سؤال برد: «پرسپوليس حرفى براى گفتن نداشت و همان طور كه ديديد موقعيت هاى بسيارى را از كف داديم من خيلى خوشحالم كه حالا تيمى مثل پرسپوليس از تساوى در كرمان راضى است. اين نشان مى دهد كه ما در كرمان خوب كار كرديم.»
بى ترديد همه كارشناسان به توانايى هاى امير قلعه نويى و اينكه او در كرمان چه كرد صحه مى گذارند اما وقتى امير قلعه نويى خود لب به تحسين خود مى گشايد جز آن كه وجهه اش را زير سؤال ببرد و خود را از چشم بيندازد كار ديگرى نمى كند. انگار قلعه نويى نشنيد كه قطبى پس از تساوى مقابل مس كرمان با چه متانت و ادبى چه جملاتى را به زبان آورد وگرنه او هرگز با رفتار و كردار خود قطبى را تحقير نمى كرد. آن هم مقابل انظار مردم! آيا به كار بردن اين شيوه كلامى امير قلعه نويى را ميان مردم كوچك و حقير نمى كند؟ امير قلعه نويى براى اين پرسش و اين انتقاد چقدر ارزش قائل است؟