گلادياتورها هنوز مى جنگند -

ایران وزشی-بيش از يك دهه است كه كاپيتان رم، فرانچسكو توتى و رائول گونزالس كاپيتان رئال مادريد سوگند گلادياتورى خورده اند.در واقع مه ۱۹۹۶ بود كه آنها در فينال رقابت هاى اروپايى زير ۲۱ ساله ها مقابل هم قرار گرفتند؛ مسابقه اى كه هر دو تك گل تيمشان را به نام خود ثبت كردند.
هرچند كه در ادامه رائول يك ضربه آزاد را از دست داد تا مسير براى برد ايتاليا در ضربات پنالتى هموار شود.
شبيه به هم
با گذشت زمان كارنامه اين دو مرد ايتاليايى و اسپانيايى درخشان و پربار تر مى شد و حالا همه مى دانند كه هر دو آنها تمام دوران حرفه اى خود را درهمان اولين باشگاه گذرانده اند. توتى مى گويد: ما به هم شبيه هستيم چرا كه از همان روزى كه پا به توپ شديم تا به حال باشگاهمان را عوض نكرده ايم و هرگز هيچ پيشنهادى نتوانست ما را اغوا كند.

از نوجوانى تا حالا سمبل پايتخت هستند هر دو به تيمشان وفادار مانده اند و در شهرى كه روزگارى سرزمين گلادياتورها بوده اين دو يك بار ديگر ثابت كردند تكيه گاه هم تيمى ها هستند.

همكارى كليدى
فيلم مونتاژ شده كوتاهى از هنرنمايى رائول و توتى كه پيش از شروع بازى رفت رئال مادريد و رم درمرحله حذفى ليگ قهرمانان روى صفحه نمايش غول پيكر استاديوم المپيك شهر رم به نمايش در آمد مقدمه اى بود براى اثبات نقش كليدى هر كدام از آنها در تيم. اما رائول ضربه اول را وارد كرد؛ با همان پاس فوق العاده گوتى توپ را از محوطه جريمه شلوغ رم رد كرد تا كاپيتان رائول توپ را به زيبايى از بالاى سر دونى وارد دروازه كند.اين چهارمين گل گلادياتور اسپانيايى در ليگ قهرمانان امسال و شصتمين گلش در تاريخ اين تورنمنت است- ركوردى كه در دنياى فوتبال تنها متعلق به اوست.

پيغام رائول
اين گل زودهنگام اثبات خوبى بود بر حرف هايى كه رائول قبل از بازى گفت: «زمانى براى به دست آوردن مجدد اعتبار و پرستيژ رئال مادريد در اروپا بعد از سه فصل پياپى ناكامى در اين مرحله از تورنمنت.»
در همان نيمه اول كه سفيد پوشان رئال كنترل بازى را در اختيار داشتند رائول مى توانست با آن ضربه سر دومين گل تيمش را هم به ثمر برساند و كار را تمام كند. چند دقيقه بعد هم كاپيتان ۳۰ ساله كهكشانى ها با پاس پشت پا موقعيت مناسبى براى نيستلروى فراهم كرد و هرچند كه توپ وارد دروازه نشد اما ستايش و تحسين آرين روبن را برانگيخت.

اسطوره
هافبك هلندى رئال در اين باره مى گويد: توانايى او باور نكردنى است. او براى رئال يك وزنه است. رائول اسطوره رئال است. رائول فصل ۲۰۰۷-۲۰۰۶ به خاطر سياست هاى خاص كاپلو دايما تعويض مى شد اما آمار نشان مى دهدكه او در حال حاضر نسبت به سه فصل قبل بهترين عملكرد را داشته و بيشترين گل ها را به ثمر رسانده. او تا كنون در لاليگا يازده گل به نام خودش ثبت كرده.

جادوى توتى
با وجود اينكه رائول ۹ ماه از توتى بزرگتر است اما نقش توتى در رم درست همان نقش رائول است در رئال. مرد شماره ۷ رم اين هفته درباره توتى گفته بود : او در تيم اسپالتى جادو مى كند هرچند از كريسمس به بعد اين جادو كمى تاثير خود را از دست داده. اگرچه او در در دو بازى اول سال ۲۰۰۸ سه بار دروازه حريفان را باز كرد اما فرم بدنى نه چندان مناسب توتى كه البته برنامه هاى بدنسازى پيشرفته هم كمكى به اونكرد بدين معنى بود كه اسپالتى بايد ايمان خود را به كاپيتانش در شب بازى با رئال مادريد نشان دهد. هرچند كه هواداران حتى قبل از شروع بازى هم با شعار «توتى هميشه توتى است » هم همين را مى خواستند.

ركورد
در بيشتر دقايق نيمه اول به نظر مى رسيد دروازه براى توتى طلسم شده؛ بعد از موقعيت گلى كه براى مانسينى فراهم كرد و بعد هم فرصت گل مناسبى براى سيمونه پروتا آه و افسوس بود كه از جاى جاى رم شنيده مى شد. البته او در شبى كه رئال توپ و ميدان را در دست داشت تنها نبود اما انتظارات زياد بار اصلى مسابقه را روى شانه هاى شماره ده دوست داشتنى گذاشته بود. همان شب توتى ركوردش را به شصت و پنجمين حضور در رقابت هاى باشگاهى اروپا رساند.

درك كامل
بعد از بازى توتى اعتراف كرد على رغم آنفلوآنزا و تب در بازى شركت كرده اما خوشحالست كه نتيجه تلاشش را با گل دقايق آخر مانسينى گرفته و در حالى توپ را كنترل و تصاحب كرد كه گابريل هاينتزه دقيقا پشت سرش بود اما او بلافاصله توپ را به مانسينى پاس داد تا دروازه كاسياس فرو بريزد. اين گل نشانى از درك متقابل مانسينى و توتى بود كه بدون رد و بدل كردن كلمه يا نگاهى پايه ريز پيروزى تيمشان شدند.

اميدوار
روزنامه گاتزتا دلو اسپورت بعد از بازى نوشت: توتى دوباره همان توتى سابق خواهد بود. گل پيروزى بخش رمى ها را براى تكرار نتيجه در بازى برگشت اميدوار كرد. هرچند كه با وجود شانس هاى زيادى كه كهكشانى ها داشتند عاقلانه نيست شاگردان اسپالتى بازى را آسان تصور كنند. البته سانتياگو برنابئو و هوادارانش نمى توانند واهمه اى در دل رائول ايجاد كنند چرا كه او در اكتبر سال ۲۰۰۲ تك گل تيمش را در اين استاديوم به ثمر رساند تا تنها پيروزى رم مقابل رئال در اسپانيا ثبت شود. اما اينكه پنجم مه كدام كاپيتان لبخند خواهد زد چيزى است كه بايد منتظر نشست و ديد.