مصدوميت رونالدو به خداحافظى منجر شود -

ایران ورزشی-رونالدو در بازى چهارشنبه شب ميلان برابر ليورنو باز هم آسيب ديد. پزشكان پيش بينى مى كنند تاندون پاره شده اش ۹ ماهى او را دور از ميادين نگه مى دارد. شايد هم اين ۹ ماه به ابد گره بخورد...
پرده اول
فرياد مى زند. روى زمين افتاده ، با دست راستش زانوى چپش را فشار مى دهد و فرياد مى زند. فرياد از دردى شديد. دردى شديد كه اگر آرام شود فرياد «پديده» را از موضوعى ديگر در مى آورد. رونالدو بدجورى مصدوم شده و به دليل پارگى تاندون زانو، تا آخر فصل نمى تواند بازى كند. او خودش هم خسته شده، ۹ سالى مى شود كه دوست وفادارش _ زانو _ آسيب مى بيند و پس از تحمل مشقت زياد باز رونالدو را براى بازگشت به ميادين يارى مى كند. آنچلوتى ناراحت است از دردى كه مهاجمش مى كشد:«از اتفاقى كه افتاده خيلى ناراحتم و نگران رونالدو هستم.

نمى خواهم بگويم او به آخر خط رسيده. تنها زمانى آخر خط است كه خودش بخواهد.»
آخر خط! جايى كه هميشه خيلى دور به نظر مى رسد. رونالدو اما شايد در نزديكى هايش باشد. «گاتزتا دلو اسپورت» نوشته ۹ ماه! ۹ ماه نمى تواند پا به توپ شود. لئوناردو، هموطنش در ميلان با «پديده» صحبت كرده:«رونالدو مى گويد دقيقا مانند دفعه قبل است.»
منظورش از دفعه قبل، هفته پيش و ماه پيش و سال پيش نيست. منظورش نوامبر ۱۹۹۹ است. وقتى با لباس «نرآتزورى» آن بلا سرش آمد و تا نزديكى هاى جام جهانى ۲۰۰۲ نتوانست با خيال راحت بازى كند. با اين تفاوت كه آن دفعه زانوى راستش بود. (آخر چرا به ايتاليا بازگشتى؟)

پرده دوم
نوامبر سال ۱۹۹۹ - شماره ۹ اينتر كه آن را به خاطر رونالدو بودنش از زامورانو گرفته روى زمين مى افتد و فرياد مى زند. همه نگران مى شوند. اين بهترين بازيكن جهان است كه ۵ ماه بازى را از دست مى دهد.
سال پيش تا آخرين لحظه تلاش مى كند تا اينتر قهرمان شود ولى يوونتوس با همان حربه هاى هميشگى اسكودتو را فتح مى كند. امسال مصدوم مى شود و اين مصدوميت مانع از قهرمانى «نرآتزورى». ۵ ماه بعد برمى گردد و باز هم مصدوم مى شود.
اينتر ديگر نمى تواند خيلى روى «پديده» حساب كند. تا سال ۲۰۰۱ اوضاع همين است. اواخر فصل ۲۰۰۲-۲۰۰۱ كمى اوضاع بهتر مى شود و هكتور كوپر از او بيشتر استفاده مى كند. او خوب هم گل مى زند اما باز هم در آخرين بازى قهرمانى را از دست مى دهد. باز هم يووه. در جام جهانى ۲۰۰۲ سرحال تر از ساير مهاجمان بازى مى كند. دليلش هم اين است كه به خاطر مصدوميت يا استخر بوده يا فيزيوتراپى. ضمن كسب عنوان آقاى گلى پس از ۳۲ سال ۸ گل در يك جام جهانى مى زند. به رئال مى رود و از شر سرى A راحت مى شود. در اسپانيا مصدوم مى شود ولى نه به شدت آن مصدوميت ايتاليايى كه فرناندو كوتو به او هديه داده بود. در رئال يك بار لاليگا را مى برد ولى ژانويه سال ۲۰۰۷ به خاطر اينكه كاپلو هيكل «ال گوردو» (خيكى) را نمى پسنديد او را مى فروشد. به ميلان باز مى گردد. به قتلگاه سرى A. با اين تفاوت كه به جاى شماره ۹ «نرآتزورى» شماره ۹۹ «روسونرى» را مى پوشد.

پرده سوم
وقتى رونالدو زمين مى خورد، ماركو آمليا، دروازه بان ليورنو چند مترى اش ايستاده:«نمى توانيد تصور كنيد زانوى رونالدو چه صدايى داد. من صدايش را شنيدم.»
همان موقع كه لئوناردو در پرده اول با رونالدو صحبت مى كند، دانيله بونرا هم صدايش را مى شنود:«دقيقا مثل دفعه قبل است.»
درمان رونالدو به همين راحتى ها نيست. ژان پير ميرسمن مى خواهد رونالدو به فرانسه برود:«باشگاه قصد دارد او را به فرانسه بفرستد. همان بيمارستانى كه قبلاً هم براى پاى راستش رفته بود.»
برلوسكونى هم نگران است. مالك ميلان اما باور دارد او برمى گردد:«ديروز (چهارشنبه) با رونالدو حرف زدم. گفت بايد به خودش اعتقاد داشته باشد. او فيزيك فوق العاده اى دارد و چند ماه ديگر باز مى گردد تا همان قهرمانى شود كه بوده.»
موراتى، مالك اينتر ستاره سابقش را فراموش نمى كند:«اميدوارم زودتر بهتر شود. من خوب مى شناسمش. هم از نظر روحى و هم از نظر فيزيكى فوق العاده است. مطمئنم به زودى خوب مى شود.»

پرده چهارم
سوالى مطرح مى شود؛ آيا مردم باز هم دويدن هاى سرپنجه رونالدو را مى بينند؟
او هفته پيش مصدوم شده بود و قرار نبود در اين بازى به ميدان برود. درست ۳ دقيقه بعد از آمدنش اين بلا سرش مى آيد. آيا كارلتو متهم است:«نه. نمى دانم چه شده. اگر بازى كرده معنى اش اين است كه مى توانسته بازى كند. ما آنقدر ديوانه نيستيم. رونالدو نياز داشت بازى كند تا به شرايط ايده آلش برسد و چون توان ۹۰ دقيقه بازى نداشت او را از ابتدا به زمين نفرستادم. در نبود سيدورف، كاكا و پاتو راه ديگرى نداشتم.»

پايان
پايانى در كار نيست. هيچ چيز را نمى توان پيش بينى كرد. شايد ديگر او را در زمين نبينيم. شايد هم بازگردد و حتى دونگا را قانع كند كه با مدال طلاى جام جهانى ۲۰۱۰ از مستطيل سبز خداحافظى كند.