نيمه‌ اول‌ «ترس‌ پليس» بود، نيمه‌ دوم‌ «پرسپوليس» -

خبرورزشی-پرسپوليس‌ دو نيمه‌ کاملاً‌ متفاوت‌ را تجربه‌ کرد.
نيمه‌ اول‌ اين‌ تيم‌ همان‌ تيمى‌ بود که‌ نوشتيم‌ «با اين‌ مدافعان، ابومسلم‌ سر ميزبانش‌ را در تهران‌ خواهد بريد».
سه‌ گل‌ يعنى‌ سر بريدن‌ و ترديدى‌ نيست‌ که‌ اگر اشتهاى‌ مهمان‌ فروکش‌ نمى‌کرد، ساختار دفاعى‌ ارتش‌ سرخ‌ مشهدى‌ها را به‌ گل‌هاى‌ بعدى‌ نيز مى‌رساند.
بازگشت‌ باقرى‌ مى‌توانست‌ به‌ منزله‌ استحکام‌ خط‌ ميانى‌ ميزبان‌ در فاز دفاع‌ باشد اما وقتى‌ کريم‌ دروازه‌ خودشان‌ را باز کرد، مشخص‌ شد که‌ هنوز پرسپوليس‌ يک‌ هافبک‌ دفاعى‌ تمام‌عيار؛ که‌ بتواند مثل‌ الونگ‌ حريف‌ را نرسيده‌ به‌ خط‌ دفاعى‌ زمين‌گير سازد، ندارد.
بعد از گل‌ سوم‌ اتوريته‌ «قطبي» کاملاً‌ زير و رو شد. تماشاچى‌ با شعار دادن‌ عليه‌ فرشيد کريمى‌ در واقع‌ داشت‌ کسانى‌ که‌ او را به‌ رودباريان‌ ترجيح‌ داده‌ بودند، تنبيه‌ مى‌کرد.

و شايد همين‌ فضاى‌ ناامن‌ بود که‌ باعث‌ شد افشين‌ به‌ سراغ‌ فوتبالى‌ برود که‌ ذاتاً‌ تمايلى‌ به‌ آن‌ ندارد.
فصل‌ گذشته‌ دنيزلى‌ پيروزى‌ 4 بر 3 را به‌ مراتب‌ بيشتر از برد يک‌ يا دو بر صفر دوست‌ داشت‌ اما قطبى‌ به‌ واسطه‌ نسلى‌ که‌ به‌ آن‌ تعلق‌ دارد، اقتصادى‌تر فکر مى‌کند. با اين‌ حال‌ بعد از گل‌ سوم‌ لازم‌ بود تا حتى‌ افشين‌ هم‌ رداى‌ نتيجه‌گرايى‌ را از تن‌ بيرون‌ کند.
پس‌ از آن، تيم‌ او همان‌ شد که‌ همگان‌ از پرسپوليس‌ توقعش‌ را دارند. تيمى‌ که‌ اين‌ روزها کعبى‌ را هم‌ به‌ خدمت‌ گرفته‌ است، حيف‌ است‌ با داشتن‌ خليلى‌ و ماته‌ و حسين‌ و آقايى‌ و بادامکى‌ و نيکبخت‌ دفاعى‌ بازى‌ کند. چنين‌ مجموعه‌اى‌ اگر از همان‌ ثانيه‌ صفر با تفکرات‌ هجومى‌ به‌ ميدان‌ برود، ديگر نيازى‌ به‌ «جبران» نخواهد بود و اين‌ حريفانند که‌ بايد به‌ فکر جبران‌ گل‌هاى‌ خورده‌ باشند.
پرسپوليس‌ هرآنچه‌ نداشته‌ و مى‌خواسته‌ را در فاصله‌ بين‌ دو نيم‌فصل‌ تهيه‌ کرد. اين‌ تيم‌ به‌ يک‌ مهاجم‌ «بلندزن» احتياج‌ داشت‌ که‌ بتواند به‌ عنوان‌ فوروارد هدف‌ مقصد توپ‌هاى‌ بلند باشد و روى‌ پاس‌هاى‌ هوايى‌ تأ‌ثيرگذار. اين‌ تيم‌ يک‌ بازيکن‌ سرعتى‌ مى‌خواست‌ و همچنين‌ يک‌ هافبک‌ دفاعى‌ که‌ بتواند جاى‌ خالى‌ الونگ‌ را پر کند به‌ همين‌ خاطر ديگر جايى‌ براى‌ بهانه‌گيرى‌ وجود ندارد و ارتش‌ سرخ‌ نه‌ قهرمانى‌ ليگ، که‌ از همين‌ حالا بايد در انديشه‌ راهيابى‌ به‌ جمع‌ چهار تيم‌ برتر آسيا باشد.
زمانى‌ گفته‌ مى‌شد که‌ چون‌ پرسپوليس‌ نيمکت‌ ذخيره‌هاى‌ ضعيفى‌ دارد لذا نمى‌تواند همزمان‌ در چند تورنمنت‌ موفق‌ باشد اما با حضور ماته، گوانا و کعبى‌ حالا تعداد ستارگان‌ سرخپوش‌ به‌ حدى‌ رسيده‌ که‌ حتى‌ نيمکت‌ اين‌ تيم‌ نيز پذيراى‌ گروهى‌ توانا و مقتدر شده‌ است.