نيمكت استقلال زير پاى پدران است! -

ایران ورزشی-حضور آتيلا حجازى در جمع مردان كادر فنى استقلال و اين كه چطور پسر اسطوره دروازه بانى نسل اولى هاى فوتبال ايران توانسته به اين نيمكت نزديك شود و دست يابد، مى تواند براى بزرگان يا هواداران اين تيم حالتى از غبطه را فراهم آورد. جواد زرينچه، پاشازاده، نامجو مطلق، احدى و … چقدر آسان به كار گرفته نمى شوند تا پسر بزرگترين دروازه بان تاريخ استقلال شايد صرفا به واسطه نام سنگين پدرش بتواند جايى در بين بزرگان پيدا كند. حتما به همين واسطه هم آنهايى كه حجازى بزرگ را مى ستايند و در هر حالتى استقلال را با او ترجيح مى دهند براى چنين اتفاقى او را تحسين كنند. احتمالا هواخواهان خاص حجازى در اين بين متوقع مى شدند كه همگان پسر را در كنار پدر به ديده منت قبول كنند. آيا مى توان چشم بسته و از روى علاقه قلبى به ناصر حجازى، اين مسأله را به راحتى هضم كرده و بپذيريم؟! اين بدان معنا نيست كه آتيلا حجازى چون فرزند دروازه بان دوم قرن آسياست نبايد و نمى تواند مربى يا آناليزور خاصه در استقلال باشد، در حقيقت مى خواهيم يك كنكاش جديد را آغاز كنيم.

اينكه چطور نيمكت يكى از دو قطب فوتبال ايران را به راحتى به حراج مردانى مى گذاريم كه احساس مى كنيم فقط مستعد اين كار هستند؟! انگار اين بار ناصر حجازى مى خواهد پا جاى پاى على پروين بگذارد. پس از آنكه آرش فرزين صرفا براساس نسبت فاميلى و دامادى اش با على پروين، نيمكت پرسپوليس در زمان مربيگرى راينر سوبل را لمس كرد و حالا در استيل آذين با ادعاى برخوردارى از دانش فنى و حتى پيشنهاد كارى از بوندس ليگا، روى نيمكت استيل آذين مى نشيند، حالا بايد چشم به آتيلا دوخت كه با تكيه بر سابقه پدر به پيش مى رود.

او كجا بوده؟
به طور معمول شمار افرادى كه پس از درخشش پدر در فوتبال قصد ادامه راه او را داشته و دارند هم اندك است و هم بى ثمر. چه نمونه اى بارزتر از خود آتيلا و ناصر. حجازى كوچك چه در زمانى كه پدر سرمربى استقلال بود و به بازى گرفته مى شد و چه بعد از آن هرگز نتوانست نه پديده اى بهتر از آنچه كه امروز محمد پروين از خود نشان مى دهد شود و نه حتى موفق شد به طور مداوم و حرفه اى به فوتبال ادامه دهد. آخرين حضور او در ميادين به سالى باز مى گردد كه باز به دليل حضور پدر خود به عنوان مدير فنى در استقلال اهواز، با تيم دسته اولى استقلال كيش قرارداد بست و چون مصدوم بود، از ليست خارج شد. همين و ديگر هيچ! در طول اين مدت تأسيس مدرسه فوتبال در برق آلستوم و فعاليت در آن تنها و آخرين راه بقاى او در فوتبال به شمار مى رفت و حالا او بدون مدرك مربيگرى معتبر قرار است به عنوان دستيار اول فيروز كريمى روى نيمكت بنشيند. چنين مسأله اى نمى تواند جاى شك و شبهه را باز كند كه چطور تيمى كه حمايت ميليونى مردم را دارد به سادگى اين نيمكت را در اختيار مردانى بى كارنامه قرار مى دهد؟! يعنى مسؤولان استقلال نمى دانند آتيلا تازه قرار است از چندى ديگر در كلاس هاى مربيگرى B آسيا شركت كند؟!

صداى پاى آتيلا از مس مى آيد
پاى پسر سرمربى وقت استقلال از چه زمانى به اين تيم باز شد و چه عاملى مسبب حضور وى شد؟! اين سؤالى است كه براى رسيدن به جواب آن نياز به هوش و ذكاوت آنچنانى نمى خواهد. در جريان بازى استقلال با مس كرمان بود كه يك چهره نسبتا آشنا در جايگاه ويژه نگاه ها را به سوى خود چرخاند. اين چهره تقريبا سرشناس با دقت و نگرانى خاص بازى را پيگيرى مى كند. آنهايى كه دقيقتر هستند خيلى سريع او را مى شناسند و نامش را در گوش كنار دستى خود نجوا مى كنند: «آتيلا اينجاست!» از چند روز قبل زمزمه هايى مبنى بر حضور «ابن ناصر» در كنار خود ناصر به گوش مى رسيد. ا ما چه كسى آن زمان به اين زمزمه ها اهميت مى داد؟ مديرعامل حتى مدعى شد شايعه سازان چنين اخبارى را دامن مى زنند، اما انگار فتح الله زاده هم چشم تيزبينى نداشت! در همان مسابقه، بسيارى ديدند «مدد جبارى» در شرايطى كه ناصر حجازى روى نيمكت مستاصل مانده بود به سمت جايگاه ويژه رفت و دست نوشته هايى را از آتيلا گرفت و به ناصر حجازى تحويل داد. در واقع «آتيلا» از همان روز مشاوره هاى خود را آغاز كرد. فرداى بازى با مس، حجازى تصميم گرفت رسما آتيلا و ساكت الهامى را به عنوان آناليزورهاى خود معرفى كند. آيا ساده انگارانه نيست اگر باور كنيم كه آتيلا حجازى به واسطه برخوردارى از اطلاعات روز در فوتبال و به خصوص در بحث آناليز از سوى مسؤولان باشگاه به اين كار دعوت شده؟ حجازى مدعى بود در حضور پسرش هيچ نقشى نداشته و فتح الله زاده رسما در جمع هواداران خشمگين تيمش در زمين تمرين شيرودى گفت آتيلا مشاور پدرش است، نه باشگاه!

رانت حجازى
در بزرگى نام و سابقه رييس سازمان فوتبال استقلال نمى توان شك كرد. حجازى محق است كه مدعى شود استقلال خانه اوست، اما ناصر حجازى كه به خاطر سوابق درخشانش به چنين حقى رسيده چطور مى تواند جوانى بى سابقه را جانشين يك صاحبخانه ديگر كند. حجازى كه خود منتقد تفكرات و رفتارهاى جاه طلبانه و خواست انديشى مربيان قديمى بود، خود به بيراهه رفته است! شايد حجازى همه چيز را فراهم مى بيند. او در زمان مديريت على فتح الله زاده سعى كرد پسر دور مانده از فوتبال و جدا مانده از آرزوهاى بزرگ پدر را به جايگاهى فراتر از آنچه تصور مى شد برساند؟ اين جمله را دوستان حجازى در پاساژ ميدان محسنى كه پاتوق ناصرخان است از زبان او شنيده اند: «چرا پروين بتواند تيم شخصى داشته باشد! پسرش را هم ببرد كنار خودش ولى من نتوانم؟»
باشگاه استقلال تلاش كرد پس از معرفى حجازى به عنوان يكى از اعضاى فنى اين تيم، چنين بقبولاند كه دور از مشورت با حجازى، كامران منزوى با آتيلا تماس مى گيرد و به او مى گويد آناليزورى مى خواهند كاربلد و اولين گزينه شخص آتيلا است. با اين حساب سعى كنيد به خود بقبولانيد كه ناصر حجازى از مبلغ ۴۰ ميليون تومانى قرارداد پسرش با باشگاه استقلال به عنوان آناليزور خبر ندارد! اگر قرار بر باور اين مسائل باشد، اين شنيده را هم مى پذيريم كه حجازى تحت تأثير بعضى ها حاضر شده از همكارى با افرادى مثل نامجو مطلق، زرينچه، احدى و ... دست بشويد و به جاى آن آينده نگرى كرده و پسرش را به جمع مردان فنى استقلال اضافه كند، چيزى كه اين روزها در باشگاه استقلال دهان به دهان مى چرخد و مى چرخد تا نباشد چيزكى...!

مهاجرى يا آتيلا؟
چطور مى توان تصور كرد كه فيروز كريمى در كنار خط ايستاده و پشت سر او آتيلا حجازى روى نيمكت قرار گرفته و مى خواهد به فنى ترين مربى ايران كمك فكرى دهد؟! نه، اين اتفاقى نيست كه فيروز آن را بپذيرد. كما اين كه تا همين امروز هم باشگاه استقلال براى مجوز حضور آتيلا به عنوان دستيار اول روى نيمكت اقدامى انجام نداده است. فيروز دنبال قراردادن رضا مهاجرى در جمع كادر فنى باشگاه است و در اين بين وقتى مى شنويم ناصر حجازى منتقد اصلى رضا مهاجرى (دستيار فيروز در راه آهن و استقلال اهواز) شده و اجازه اضافه شدن اين مربى به كادر فنى را نمى دهد، بيش از گذشته در مورد آتيلا و شايعه مربيگرى اش در استقلال شك مى كنيم!