نه‌ استيلي، نه‌ قطبى‌ -

خبرورزشی-روى‌ پلاکاردها نوشته‌ شده‌ بود: حاجى‌ تو را به‌ خدا استعفا نده. اين‌ جمله‌ را خطاب‌ به‌ کاشانى‌ نوشته‌ بودند. مديرى‌ که‌ همين‌ 6، 7 ماه‌ قبل‌ مجبور شد استعفاى‌ انصارى‌فرد را پس‌ بگيرد تا کمتر مورد لعن‌ و نفرين‌ و شعار هواداران‌ پرسپوليس‌ واقع‌ شود. همان‌ هواداران‌ اما امروز چنان‌ به‌ مديرعامل‌ جديد تيمشان‌ علاقمند شده‌اند که‌ وقتى‌ خبر استعفايش‌ را مى‌شنوند اشک‌ مى‌ريزند و روى‌ پلاکاردها مى‌نويسند: حاجى‌ تو را به‌ خدا استعفا نده.
بدون‌ حتى‌ يک‌ دوست‌
تقريباً‌ حتى‌ يک‌ موافق‌ هم‌ نداشت؛ روزى‌ که‌ مديريت‌ بر ارتش‌ سرخ‌ را شروع‌ کرد، حتى‌ ما رسانه‌ها نيز به‌ دليل‌ «نحوه» انتصاب‌ او که‌ از جايى‌ خارج‌ ازسازمان‌ تربيت‌بدنى‌ خط‌ مى‌گرفت، مخالف‌ کاشانى‌ بوديم‌ اما همانگونه‌ که‌ مراد مديرعامل‌ پرسپوليس‌ با سفرهاى‌ استانى‌اش‌ به‌ رسالت‌ خويش‌ عمل‌ مى‌کند، حاج‌ حبيب‌ نيز با سفرهاى‌ رسانه‌اى‌ ثابت‌ کرد و نشان‌ داد که‌ شباهتى‌ به‌ قضاوت‌هاى‌ نادرست‌ ندارد.

آري، همانگونه‌ که‌ احمدى‌نژاد تبديل‌ شده‌ به‌ سمبل‌ «سياستمدار مردمي»، کاشانى‌ نيز پيرو توصيه‌ حافظ‌ که‌ مى‌فرمايد «با دوستان‌ مروت‌ با دشمنان‌ مدارا» ابتدا جو را به‌ سود خود و مجموعه‌اش‌ ساخت‌ تا پس‌ از آن‌ بتواند بار کج‌ را به‌ منزل‌ برساند.
با قلبش‌ انتخاب‌ مى‌کند
اينکه‌ «استيلي» همه‌کاره‌ باشد موضوع‌ نقدها بود و اينکه‌ قرار است‌ قطبى‌ بيايد سوژه‌ «شک» کارشناسان، مى‌گفتند: مذاکره‌ با کسى‌ که‌ نمى‌تواند تا قبل‌ از شروع‌ مسابقات‌ بالاى‌ سر تيمش‌ باشد، نمايشى‌ عوامفريبانه‌ است‌ تا به‌ زور زمان‌ (که‌ همه‌ چيز را در خود حل‌ مى‌کند) مردم‌ کم‌کم‌ سرمربيگرى‌ استيلى‌ را بپذيرند و با آن‌ کنار بياند، ولى‌ قطبى‌ آمد و از ترکيب‌ او با حميد «صدرنشين» ليگ‌ هفتم‌ متولد شد تا بار ديگر به‌ صحت‌ انتخاب‌هاى‌ مردى‌ که‌ بيشتر از حساب‌ و کتاب‌ متکى‌ به‌ قلب‌ و معنوياتش‌ است‌ پى‌ ببريم.
نگذاشت‌ «بى‌پولي» احساس‌ شود
فصل‌ گذشته‌ اگر پاى‌ درد دل‌ سرخپوشان‌ مى‌نشستى‌ خيلى‌هايشان‌ گلگى‌ داشتند از معوقه‌ها و حرفى‌ نمى‌زدند به‌ اين‌ خاطر که‌ مى‌دانستند باشگاه‌ دستش‌ جلوى‌ سازمان‌ دراز است‌ و تا پول‌ از آن‌ بالا نرسد نمى‌شود کارى‌اش‌ کرد. امسال‌ اما کاشانى‌ به‌ وعده‌هايى‌ که‌ داده‌ وفادار مانده‌ و هرگز نگذاشته‌ تا دست‌ بازيکنانش‌ خالى‌ بماند. اينکه‌ او از طريق‌ کدامين‌ لابى‌ها به‌ سرمايه‌ مورد احتياج‌ باشگاه‌ دست‌ مى‌يابد اصلاً‌ مهم‌ نيست‌ و آنچه‌ اهميت‌ دارد رفع‌ نيازهاى‌ تيم‌ است.
حبيب‌ که‌ آشنايى‌ چندانى‌ با مديريت‌ در فوتبال‌ و حواشى‌اش‌ نداشته‌ هر زمان‌ هم‌ که‌ احساس‌ کرد حاشيه‌اى‌ در حال‌ شکل‌گيرى‌ است، از فرمول‌ شوک‌ بزرگتر بهره‌ گرفت‌ و با تهديد به‌ استعفا و کارهايى‌ از اين‌ دست‌ آرامش‌ را به‌ پرسپوليس‌ بازگرداند تا نشان‌ بدهد که‌ پشت‌ ظاهر ساده‌اش، زرنگى‌هاى‌ يک‌ مدير کاربلد را دارد.
او همچنين‌ با نيروى‌ - متأ‌سفانه‌ - فراموش‌شده‌ ايمان، پرسپوليسى‌ ساخته‌ که‌ وقتى‌ به‌ فهرست‌ عوامل‌ دخيل‌ در صدرنشينى‌اش‌ نگاه‌ مى‌کنيم، نقش‌ و سهم‌ کاشانى‌ را پررنگ‌تر از ديگر عوامل‌ مى‌يابيم.