قطبى دستيارانش رابازى نمى دهد -

ایران ورزشی-همه رو در روى هم ايستاده اند. در قالب يك تيم اما مخالف هم و هر يك در انديشه تخريب آن ديگرى. «دودستگى ها» حالا به وضوح در پرسپوليس به چشم مى خورد. اختلافاتى كه از كادر فنى شروع شده و حالا در پرسپوليس حرف اول را مى زند.
قطبى گرچه از همان ابتدا استيلى را «برادر»ناميد و هنوز هم مدعى است كه مشكلى با او ندارد، اما رفتارش خلاف اين حرف را ثابت مى كند. در واقع او سر سوزنى استيلى را قبول ندارد. مرزبان را هم همينطور. او حاضر است در هفته چندين و چند بار با رفقاى هلندى اش به ويژه وربيك تماس بگيرد و از آنها كمك بگيرد اما با استيلى و مرزبان مشورت نكند.
كافى است سرى به تمرينات پرسپوليس بزنيد، آن وقت به وضوح اين اختلاف را خواهيد ديد چرا كه وظايف استيلى و مرزبان روز به روز محدودتر مى شود. هرگونه اختيارى از آنها سلب شده. به خصوص مرزبان كه ديگر كم كم از دور خارج مى شود. كار او شده «گرم كردن» و «سرد كردن» بازيكنان در ابتدا و انتهاى هر نوبت تمرين.

البته گاه چيدن موانع هم بر عهده اوست و جالب اينكه قطبى حتى در اين مورد هم او را قبول ندارد. پشت سر او راه مى افتد و موانع چيده شده را به سليقه خود تغيير مى دهد. آن وقت مى گويد: «با همكارانم هماهنگم»!
استيلى و مرزبان هم البته حرفى جز اين به زبان نمى آورند و دايم از روابط حسنه شان با سرمربى مى گويند. غافل از اينكه اين اختلافات را در چهره هاى آنها آشكارا مى توان ديد. شادى هاى عجيب و خالصانه افشين قطبى و حركات و خنده هاى عصبى دستيارانش پس از گلزنى ها و پيروزى هاى پرسپوليس گوياى خيلى چيزهاست و غير قابل انكار. اين دو دستگى ها حالا به درون تيم هم رخنه كرده. دودستگى بازيكنان، دليل خوبى است براى اثبات اين ادعا. شيث، مامانى، نيكبخت، زارعى و آشوبى مثل قبل زير چتر حمايت استيلى قرار دارند.
رودباريان و نصرتى تازه وارد را هم به آنها اضافه كنيد. در مقابل آنها، كريم باقرى قرار دارد، به عنوان حامى اصلى قطبى. خليلى، سپهر، بادامكى، عبدى، خيرخواه، باقرى ها و فاطمى هم عضو اين گروه هستند. همين است كه در تمرينات هم نمى توانند ناسازگارى شان با يكديگر را كتمان كنند. حاميان استيلى وقتى ديدند مربى محبوبشان ديگر نقشى در تصميم گيرى ها ندارد، راه هاى ديگرى را انتخاب كردند براى انتقام گرفتن از سرمربى و هرطور كه توانستند او را به سخره گرفتند.
كنار گذاشتن شيث از تركيب پرسپوليس هم در واقع پاسخ سرمربى بود به اين ناهنجارى ها و حالا داستان به گونه اى متفاوت هدايت مى شود. حميد استيلى پرسپوليس را ترك كرد، به صورت موقت و براى شركت در يك دوره ۲۰ روزه مربيگرى. او مى داند كه ديگر جايى در تفكرات افشين قطبى ندارد و اگر برود، شايد ديگر راهى نباشد براى بازگشت دوباره اش. به همين خاطر است كه از حاميانش خواسته حتى يك لحظه هم دست از تحركات پنهان برندارند.
به قول معروف آنها را پخته كه تا جايى كه مى توانند «توى كار قطبى بگذارند»و چه بهتر كه در غياب او تيم هم نتيجه نگيرد تا همه باور كنند كه همه كاره پرسپوليس استيلى بوده كه تيم نتيجه مى گرفته. اما قطبى هم آنقدرها كه مى گويند نسبت به اتفاقات پيرامونش بى توجه نيست. او كه به قول خودش از مديرعامل اختيار تام گرفته، مدت ها دنبال فرصتى بود براى دور كردن استيلى از تيم.
او البته بايد فكر جدايى قطعى استيلى از پرسپوليس را از ذهن پاك كند چرا كه رابطه چندين ساله و رفاقت كاشانى - استيلى، اين اجازه را نمى دهد اما حداقل در نبود استيلى مى تواند تيم اش را بسازد. همانگونه كه مى خواهد. او ديگر استيلى را نخواهد پذيرفت و آقاى دستيار، شايد از اين پس فقط بتواند در كنار پرسپوليس بودن را تجربه كند اما عملا از اين پس كوچك ترين اختيارى نخواهد داشت چون قطبى اينگونه مى خواهد. در واقع سرمربى ديگر نمى خواهد استيلى را بازى بدهد!


جالب ترين بعد داستان هم به كنار كشيدن مديرعامل از اين جريانات مربوط مى شود. حبيب كاشانى همه چيز را مى بيند اما نمى بينيم كه واكنش نشان دهد. شايد تصور مى كند چون پرسپوليس تا امروز خوب نتيجه گرفته، از اين به بعد هم همينگونه خواهد بود و شكستى در كار نيست. او نشسته تا موفقيت هاى پرسپوليس به مرور اين اختلافات را به دست فراموشى بسپارد. او شايد نمى داند كه فوتبال بى رحم تر از اين حرف هاست كه يك باخت، تمام هست و نيست پرسپوليس را به باد خواهد داد و چه بسا ناى برخاستن دوباره را از اين پرسپوليس بگيرد.