كلاه گشاد دلال ها بر سر واليبال! -

ایران ورزشی-واردات بازيكنان خارجى با صدا درآمدن سوت آغاز مسابقات سوپر ليگ به شكل عجيبى باب شد تا دغدغه هاى كارشناسان در اين خصوص به شكل محسوس در جامعه ورزش نمود پيدا كند.
پيكانى ها اين سناريو را با آوردن يك بازيكن روس كليد زدند تا بعد از آنها آبگينه قزوين يك بازيكن آذربايجانى را به خدمت بگيرد.
حضور خارجى ها در تيم هاى باشگاهى واليبال ايران به اين ۲ بازيكن ختم نشد به شكلى كه حالا تعداد خارجى هاى ليگ برتر به عدد ۲۵ رسيده كه بازار بازيكنان صرب سكه تر از ساير خارجى هاست!

عملكرد باشگاه هاى واليبال با تجربه ۱۰ ساله در اين مقوله به هيچ وجه مطلوب نبوده حتى به عقيده برخى ها نمره واليبالى ها در واردات بازيكنان خارجى نمره قبولى نيست ، بلكه آنها به جز يكى دو مورد هميشه به خاطر تعامل ضعيف باشگاه ها در اين باره مردود شده اند.

برخلاف بسكتبال كه موفق ترين رشته تيمى ايران در به خدمت گرفتن بازيكنان خارجى محسوب مى شود واليبالى ها در اين عرصه با تك ماده هم نتوانستند نمره قبولى دريافت كنند. شاكرى كارشناس واليبال مهمترين دليل عدم موفقيت باشگاه هاى ليگ برترى براى استخدام بازيكنان خارجى را نبود آژانس هاى متخصص نقل و انتقال بازيكن در ايران و يا ارتباط باشگاه ها با آژانس هاى معتبر دنيا مى داند: «در واليبال برخلاف بسكتبال آژانس هاى خوب نقل و انتقالات بازيكن وجود ندارد. اگر هم هست ضعيف كار مى كند. بيشتر بازيكنان خارجى هم كه به ايران مى آيند توسط دلالانى آورده مى شوند كه به جاى آگاهى فنى از واليبال به خاطر مسلط بودن به زبان انگليسى وارد اين كار شده اند و البته بازيكنان خارجى را به خاطر درصدهايى كه از اين كار مى گيرند، به باشگاه ها معرفى مى كنند. نه اينكه تخصصى در اين كار دارند.»
حضور افراد غيرمتخصص براى انتقال بازيكنان خارجى به باشگاه هاى ايرانى و نبود آژانس هاى معتبر يا حداقل ارتباط نداشتن باشگاه ها با آژانس هاى متخصص بين المللى حسابى باشگاه ها را به دردسر انداخته است. اينكه بازيكنان تنها فاكتورهاى خود را در فرم هاى مربوطه مى نويسند و فيلم بهترين بازيهايشان را براى تيم مورد نظر مى فرستند تيم ها را با مشكل و سردرگمى در انتخاب روبرو كرده است. باشگاه هاى ليگ برتر زمانى متوجه ماهيت فنى لژيونر خود مى شوند كه آقاى بازيكن با بدنى خراب و هزار و يك عيب در تمرين حاضر مى شود. محمد باى دوجى سرمربى استقلال گنبد در اين باره مى گويد: «بازيكنان خارجى را تنها دلالان مى شناسند و بس! امسال ما يكى، دو بازيكن را خواستيم. در پروفايل آنها اطلاعاتى مندرج شده بود كه يك بازيكن برتر آنها را در اختيار دارد، مثلا در چند كشور اروپايى بازى كرده اند و چه پست هايى و … اما وقتى بازى آنها را ديديم متوجه شديم در آن حدى كه مى خواستيم نيستند. به همين خاطر يكى از بازيكنانى كه براى ما آمد الان در ليگ دسته يك براى سمنان بازى مى كند. نفر دوم را هم بالاجبار قبول كرديم.»
شايد يكى از دلايل ديپورت بازيكنان خارجى پگاه اروميه بعد از هفته اول ليگ برتر به عملكرد چشم بسته واليبال ايران برگردد. با اينكه ۱۰ سالى از حضور واليباليست هاى خارجى در ايران مى گذرد و باشگاه ها هم دستمزد خوبى به آنها مى دهند اما بازيكنان حاضر آنهم به اعتراف خود اروپايى ها بازيكنان تاپ و سطح بالايى نيستند. شايد به گفته همه از كواچ بتوان به عنوان شاخص ترين واليباليست خارجى در ليگ برتر ايران نام برد. او هم درست بعد از بازنشستگى اش دو سالى در ليگ برتر ايران حاضر شد كه به قول خيلى از بازيكنان، بازى او براى ايرانى ها كلاس آموزشى بود. از كواچ كه بگذريم بازيكنى نمى بينيم كه سطحى بالاتر از ايرانى ها داشته باشد و يا حتى الگويى براى آنها. به همين دليل خيلى از بازيكنان با ورود به تيم ها، وقتى نمى توانند نظر كادر فنى را جلب كنند نيمكت نشين مى شوند.
با اينكه عده اى از كارشناسان و مربيان تيم هاى باشگاهى ترجيح مى دهند كه روابط بين الملل فدراسيون واليبال وارد عمل شود و ارتباط با آژانس هاى نقل و انتقال بازيكنان را برقرار كند و بعد از تحقيق آنها را به باشگاه ها معرفى كند اما جواد محتشميان يكى از كارشناسان واليبال دخالت فدراسيون را در اين زمينه قبول ندارد: «اين كار، كار فدراسيون نيست. بلكه باشگاه ها بايد خودشان كارى در اين باره انجام دهند و در درجه اول به اين نكته برسند كه از بازيكنان بومى استفاده كنند به جاى اينكه بودجه شان را صرف خارجى ها كنند.» اما على شاكرى نظرى مخالف محتشميان دارد: «روابط بين المللى فدراسيون واليبال بايد آژانس هاى معتبر را به باشگاه ها معرفى كند تا تيم ها كمتر صدمه ببينند.»