پشت پرده مربيگرى على منصور -
ایران ورزشی-بزرگان فوتبال و مربيان و كارشناسان همواره معتقدند كه كنترل بازيكن نيمكت نشين به مراتب سخت تر از بازيكنى است كه روى نيمكت مى نشيند، به ويژه اگر اين بازيكن ذخيره احساس كند كه مى تواند بازى كند و در تيم از وجهه و جايگاه خاصى برخوردار باشد. اين يك قانون نانوشته و يك فرضيه ثابت نشده است اما در اكثر تيم هاى بزرگ اين مشكل وجود دارد.
عليرضا منصوريان اين روزها از نظر روحى و روانى در شرايط مطلوبى به سر نمى برد. او هنگامى كه تيم استقلال را در ليگ هفتم به هم ريخته و با يك مدل بازى كه دچار آنارشى شده بود خيلى اميدوار شد بلكه بتواند با حضور خود در زمين گره اى از كار باز كند، چه او در دوران گذشته و مربيگرى امير قلعه نويى
به دليل روند منظم و صعودى تيم پذيرفته بود كه جايى در تاكتيك و تركيب ثابت تيم ندارد و به بازى ۱۵ دقيقه اى راضى بود اما حالا در دوره جديد و با حضور بازيكنان جوانى مثل روانخواه، پولادى و منتظرى در كنار باتجربه هاى ديگرى مثل محسن يوسفى و ...
بعيد به نظر مى رسد كه همان بازى ۱۵ - ۱۰ دقيقه اى فصل قبل هم به منصوريان برسد. او در ابتداى فصل هم به دليل قرار گرفتن در گروه اپوزيسيون قلعه نويى توانست موقعيت خود را در قبال مديريت باشگاه و سرمربى تحكيم بخشيده و به اصطلاح يك سال ديگر در جمع بازيكنان باقى بماند.
اما حالا فصل تازه اى از راه رسيده و حجازى على رغم اينكه به منصوريان فرصت هاى مناسبى را داده و حتى در هفته هشتم او را مقابل سپاهان در يك پست غيرتخصصى (هافبك دفاعى) به كار گرفت. به اين نتيجه رسيده كه بايد دور او را خط بكشد و او را از فكر خود براى استفاده در داخل زمين بيرون كند البته اين اتفاق به هيچ وجه دليل نمى شود كه او حتما به جمع كادر فنى اضافه شود.
شايعه حضور او از بعد از دربى پايتخت قوت بيشترى به خود گرفت. منصوريان اميدوار بود تا در اين ديدار سنتى بازى كرده تا بر ميزان شهرت و آمار حضور خود در دربى هايش بيفزايد اما غافل از اينكه او در هيچ يك از برنامه هاى تاكتيكى حجازى جايى نداشت و حتى در تعويض ها چه درصورت باخت و يا برد على منصور جزو نفرات مدنظر نبوده و به نظر مى رسد نخواهد بود. تحمل اين قضيه اما براى يكى از محبوب ترين بازيكنان بعد از انقلاب استقلال قابل تحمل نبود، لذا او در يكى از تمرينات بعد از دربى به سراغ ناصرخان رفته و خطاب به او مى گويد: «ناصرخان يعنى ما يك نيمه هم نمى توانستيم مقابل پرسپوليس بازى كنيم؟» حجازى به طور ناشيانه و غيرحرفه اى آدرس همكاران خود را به كاپيتان مى دهد. «من مى خواستم تو را در تعويض ها استفاده كنم اما مرفاوى و الهامى موافق بازى تو نبودند. »همين قضيه كافى بود تا منصوريان چنگ و دندان خود را به اين دو نشان بدهد چرا كه او در تمرين بعدى به طور غيرمستقيم براى دو همكار حجازى خط و نشان كشيده و مى گويد: «اينها پايشان را بيشتر از گليم شان دراز مى كنند، بايد من هم به پر و پاى آنها بپيچم و نشان دهم كه ...»
نيمكت نشينى در دربى پايان اين اختلافات نبود و لذا آبى ها در هفته دهم به مصاف پگاه رفتند و على منصور در مقابل تيم ته جدولى پگاه هم نتوانست بازى كند. كاپيتان ۳۶ ساله استقلال متوجه شد كه در استقلال اتاق فكر جديدى تشكيل شده و در اين اتاق هيچ كس موافق بازى او نيست. همزمان با اين پروسه، خبر حضور مرفاوى در كلاس مربيگرى يك ماهه نيز مطرح شد و اين فرصت خوبى بود تا منصوريان از طريق دوستان خود در مطبوعات، باشگاه و نزديكان حاجى و حجازى بخت خود را براى حركتى جديد آمازيش كند اما به نظر مى رسد او با اين كار چند هدف را زده است. ابتدا اينكه به مرفاوى، الهامى و حتى حجازى نشان داده كه اين قدرت را دارد كه خيلى سريع به تيتر يك روزنامه ها تبديل شود، ۲- يادآورى اين نكته كه من هستم و اگر قرار است مرفاوى برود من مى توانم كمك فكرى و فنى بدهم هدف دوم او بود، چه او در دربى چند بار لب خط آمد و مسائلى را به بازيكنان گوشزد كرد كه البته از سوى حجازى بى پاسخ نماند و او اعلام كرد كه نيمكت ما بيش از حد شلوغ است. ۳- او يك بار ديگر قدرت خود را به رخ بقيه بازيكنان كشيد كه مراقب حريم و حد و حدود خود باشند.
حال بايد ديد كه اين جنگ پنهان به كجا ختم مى شود. على منصوريان در اين باره به خبرنگار ما گفت: «من امسال را به عنوان بازيكن قرارداد بستم و خودم از اين مسائل كه مربى شوم هيچ اطلاعى ندارم. اگر تيم برود ليگ قهرمانان آسيا از فوتبال خداحافظى نكرده و به فوتبال خود ادامه مى دهم اما اگر چنانچه نتوانيم يكى از دو جام را بگيريم به طور حتم از فوتبال خداحافظى مى كنم اما اينكه بعد از فوتبال چكار كنم، مطمئن باشيد كه استقلال خانه من است و هر كارى كه از دستم بر بيايد دريغ نمى كنم. من به مردم و هواداران استقلال بيش از اينها بدهكار هستم.»
البته او ناراحتى از نيمكت نشينى و مبارزه منفى با كادر فنى را رد كرد و گفت: «من براى استقلال شيطنت نمى كنم.»
همچنين يكى از نزديكان مرفاوى از قول وى در اين باره گفت: «من هيچ مشكلى با كسى ندارم. همگان اخلاق من را مى دانند كه رك و صادقانه با مسائل برخورد مى كنم، كلاس رفتن من هيچ منافاتى با كار در استقلال ندارد. من در ساعات بيكارى به كلاس مى روم و مشكلى از اين بابت ندارم.»
اما باشگاه استقلال و شخص فتح الله زاده با سياست سكوت و مدارا با اين معضل برخورد كردند. آنها جايگاه منصوريان و ميزان محبوبيت و تأثيرگذارى او در سكوها و ميان ليدرها را مى دانند و در شرايط فعلى نمى خواهند يك يار و مهره با ارزش را وارد اردوگاه مخالفان كنند. بهرام اميرى معاون فتح الله زاده در اين باره مى گويد: «منصوريان كاپيتان و بزرگ تيم است، جايگاه و قداست او بايد حفظ شود ضمن اينكه مرفاوى هم مربى تيم است و باشگاه به تبع درخواست حجازى هيچ تغيير و تحولى را روى نيمكت در برنامه اش ندارد.» اميرى در پاسخ اين سؤال كه درست است منصوريان به جاى حاجيلو تحت عنوان سرپرست ،نيمكت نشين خواهد شد، سكوت كرده و گفت: «فعلاً هيچ خبرى نيست.»
اما در اين ميان آنچه مسلم است اينكه شماره ۱۰ استقلال از روند فعلى راضى نيست و باشگاه هم از عملكرد حاجيلو سرپرست تيم رضايت چندانى ندارد، گرچه منصوريان هنوز به باشگاه احضار نشده اما برخى معتقدند كه براى او نيمكت نشينى زود است البته بازيكنى كه به زبان آلمانى و انگليسى تا حدودى مسلط است را نبايد سوزاند. او مهره اى است كه اگر راه را درست برود مى تواند يك آلترناتيو باشد به جاى حجازى و روبروى قلعه نويى. كاپيتانى كه مناسبات فوتبال و مسائل پشت پرده فوتبال را خوب مى داند، منتهى بايد به كلاس رفته و بيشتر از اينها از علم فوتبال بداند. هوش و تيزبينى على منصوريان بايد مراقب او باشد تا جايگاه خود را به اين راحتى ها از دست ندهد. منصوريان مى تواند و پتانسيل اش را دارد اما نه با اين شكل و سياق. او مى داند اما نه آنقدر كه از حجازى عبور كرده و رودرروى قلعه نويى بايستد. شايد به همين دليل باشد كه حجازى ديروز به يكى از دوستان خود گفته است: براى اينكه مشكلى پيش نيايد خودم امروز (سه شنبه) با على منصوريان صحبت مى كنم و همه چيز را به او توضيح مى دهم چرا كه او مى داند بايد مقابل باندبازى و گروه گرايى بايستد، بازى نكرده ها بر عليه بازيكنان ثابت جبهه مى گيرند و مى خواهند راهى به تركيب اصلى پيدا كنند. مسأله همين است، بودن به هر قيمتى!
بازديد : 63
