فوتبال را از بلاتكلیفی نجات دهید... -

خانواده سبز- مهمترین حلقه زنجیر موفقیت در فوتبال مدیریت و ثبات آن است و حتی معتقدیم این فاكتور از امكانات و مربی درجه اول هم مهمتر است كه اگر مهمتر نبود، امروز تیمهایی مثل عربستان و امارات فرسنگها از آسیا فاصله گرفته بودند چون آنها سالهاست كه مربیانی بزرگ دارند و امكاناتی كافی! به وضعیت فوتبال ایران نگاه كنید، آنچه دیده می شود شاید بهتر از آنی باشد كه دیده نمی شود (!) و در پنهان است.
تو گویی زلزله ای در پس پرده در حال رخ دادن است اما جلوی پرده را با نمایشهای عروسكی جمع و جور كرده اند! مدیریت این فوتبال امروز موقت كه هست - هیچ - نامشخص هم هست. در واقع امروزه هیچكس نمی داند كه بالاخره كمیته انتقالی مدیریت این فوتبال را به عهده دارد یا سازمان تربیت بدنی ؟
به نوشته ابرار ورزشي این مسأله وقتی بیشتر گنگ می شود كه ببینیم رئیس سازمان تربیت بدنی می خواهد به هر شكل ممكن و با هر روشی رئیس فدراسیون فوتبال هم باشد و در میان این اصرارها و ابرام هاست كه مدیریت فوتبال بیش از پیش گم می شود و هرگز نمی تواند راهش را پیدا كند!

در این میان زمان به سرعت سپری می شود و ثانیه ها پشت سر هم از جلوی چشم عبور می كنند اما فوتبال، بی صاحب و بی كس و كار مانده است! لغو پشت لغو، «وتو» پشت «وتو»، «تخریب» پشت تخریب، «اتهام» پشت اتهام، «تهمت» پشت تهمت و... در جریان است و مقصد هم لابد با این روشها و كردارها «ناكجا آباد» است!

این یكی تهمت «خیانت» به كشور را مثل عكس برگردان روی پیشانی آن یكی می كوبد! آن یكی هم رأی ها را مخدوش اعلام می كند و این یكی اصرار دارد كه باز آن یكی كنار بكشد و در انتخابات شركت نكند! توپ مدام شوت می شود. هنوز گل نشده اما طرفین۲ ، ۳ باری آن را به تیرهای عمودی و افقی دروازه دیگری كوبیده اند و حالا با رأی تجدید بازی مواجه شده اند! نمی دانیم در پایان این قصه چه كسی پیروز است اما یك چیز را می دانیم و آن این است كه این قصه مثل به آتش كشیدن یك جنگل است كه چنان دودی می سازد تا چشم همه مردم را بسوزاند و چنین هم خواهد شد.

به راستی وقتی امروز هیچ كدام از تیمهای ملی ما سروسامان درستی ندارند، وقتی امروز هیچكس آنجا در فوتبال تكلیفش را نمی فهمد، وقتی زمان اینگونه در حال از دست رفتن است، وقتی... پایان داستان این فوتبال با این وضعیت چه می تواند باشد؟
مرحله پیش از مقدماتی جام جهانی البته شاید (وتنها شاید) آنقدر ساده به نظر برسد كه بتوان همینطور سینه خیز و بی هدف از آن گذشت اما نمی توان منكر این شد كه زمان برای هماهنگ كردن تیم ملی كه شاید با تجربیات اخیر (جام جهانی و جام ملتهای آسیا) به خون تازه از لیگ نیاز داشته باشد، در حال گذر است و هیچكس هم مردان لیگ را زیر نظر نبرده است تا این خون تازه كشف شود و به تیم ملی تزریق شود! حتی تكلیف سرمربی تیم ملی هم مشخص نیست.
كمیته انتقالی با امیر قلعه نویی مخالف است. سازمان هم امروز حمایت خاصی از قلعه نویی نمی كند (برخلاف چند ماه قبل) اما آیا اصلاً زمانی برای تغییر سرمربی وجود دارد؟ آیا حكم موقت برای سرمربی (هر كس كه می خواهد باشد) ضامن موفقیت خواهد بود؟ قطعاً چند صباح بعد، آن مربی موقت در حالیكه شانه خالی می كند، وضعیت امروز فوتبال ایران را نشان می دهد و می گوید با این وضعیت كاری از من ساخته نبود! راست هم می گوید و البته این راستگو همین امروز هم به همین دلیل نباید حكم سرمربیگری در تیم ملی را بپذیرد و گرنه...

فعلاً كه جلسات پشت سرهم لغو می شوند و تكلیف هیچكس مشخص نیست! شاید هم اصلاً گزینه ای را معرفی نكنند تا آذرماه رئیس جدید از تخم مرغ شانسی آقایان بیرون بیاید و خودش تكلیف خودش را مشخص كند. شاید این بهترین راه هم باشد، فقط زمان در این میان از دست می رود!