ورزشى براى ارتباط با خدا -

ایران ورزشی-براى مردانى كه اين ورزش را انجام مى دهند، فقط آماده نگه داشتن بدن مطرح نيست بلكه دليل اصلى ارتباط با خداست. زورخانه ورزش باستانى ايرانيان است كه «خانه نيرو» معنى مى دهد. ورزشى كه در طول تاريخ بيشتر كشتى گيران به آن مى پرداخته اند و اكنون افراد مختلفى از آن لذت مى برند. اين ورزش تلفيقى از ايروبيك و بدنسازى و البته از نگاهى شرقى است اما براى مردانى كه با صداى طبل (ضرب) دور خودشان مى چرخند، زورخانه چيزى بيشتر از ورزش است. يكى از ورزشكارانى كه در يكى از باشگاه هاى تهران ورزش مى كند مى گويد: «اين چيزى مقدس است و موجب مى شود احساس كنم به خدا نزديك تر شده ام.»

عده اى مى گويند زورخانه موجب شده كشتى در ايران تقويت شود. ورزشى كه داراى جايگاهى بين المللى است اما در مقايسه با زورخانه، كشتى ورزشى كسل كننده است. بر ديوارهاى زورخانه عكس هايى از پيشوايان مذهبى مسلمانان در كنار قهرمانان اساطيرى ديده مى شود و طبال (مرشد) شعرهايى مى خوانند كه قرن ها پيش سروده شده است. جوانان ايرانى بيشتر از اينكه به ورزش باستانى شان علاقه داشته باشند عاشق فوتبال هستند اما پرويز كه ۶۸ سال دارد و از جوانى اين ورزش را شروع كرده، معتقد است زورخانه يك بار ديگر مى تواند به روزهاى اوجش در قرن ۱۹ ايران بازگردد: «مردم مى خواهند به سنت هاى تاريخى شان جان ببخشند و آنها را زنده نگه دارند. اين چيز خاصى است كه مربوط به هزاران سال قبل است.»

جسم و روح
در زورخانه از مردانى كه در دهه ۷۰ زندگى شان هستند و ظاهرى قدرتمند دارند تا جوانان ورزش مى كنند. آنها دست هايشان را باز گرفته و دور خودشان مى چرخند و وزنه هايى (ميل) در حدود ۱۵ كيلوگرم را دور شانه هايشان در هوا مى گردانند. علاقه مندان زورخانه (كه در كشورهاى همسايه نيز داير است) مى گويند: «ورزشكاران اين رشته به دنبال خلوص و تبديل شدن به مردانى هستند كه از نيرويشان براى كمك به ديگران بهره مى گيرند.»
عليرضا صفارزاده رييس فدراسيون ورزش هاى باستانى مى گويد: «هدف اكثر ورزش ها ساختن بدن است اما اين ورزش هم بدن و هم روح را مى سازد.» اين در حالى است كه ورزش هايى كه اساسشان بر نيروى بدنى است در ايران بسيار محبوب است. حسين رضازاده وزنه بردار و صاحب مدال طلاى المپيك يكى از پرطرفدارترين ورزشكاران ايران است و دسامبر گذشته يك كشتى گير بازنشسته توانست با پشت سر گذاشتن سياستمداران تثبيت شده به شوراى شهر تهران راه يابد. زورخانه همچنين داراى نقشى اجتماعى است و مردان قبل يا بعد از ورزش در كنار خوردن چاى به گفت وگو با هم مى پردازند. زورخانه همچنين ارتباط نزديكى با كشتى دارد. تاجيكى كه در المپيك ۱۹۶۰ رم در تركيب تيم ايران قرار داشت، يكى از افرادى است كه هر دو ورزش را انجام داده است. او كه با ۷۷ سال سن هفته اى ۳ بار به زورخانه مى رود، مى گويد: «اكثر قهرمانان كشتى ايران از زورخانه آمده اند. اين ورزش سابق بر اين مركز ورزش ايران بود.»