خوشبختى پس از ۵ هفته -

ايران ورزشى - سومين پيروزى در هفته دهم مقابل نام استقلال ثبت شد. نتيجه شايد در نماى ظاهرى به واسطه به جيب زدن امتياز كامل، آن هم خارج از زمين خودى رضايتبخش باشد اما دقيق شدن در فوتبال ۹۰ دقيقه اى استقلال در مصاف با پگاه بحران زده پرده از ضعف فنى مجموعه اى برمى دارد كه همچنان به نظر مى رسد دوران آزمون و خطا را براى رسيدن به يك تركيب ايده آل و پايه آن هم انسجام تاكتيكى از سر مى گذراند.
تغيير مشخص در تركيب استقلال برابر پگاه گيلان خروج آرش برهانى از جمع ۱۱ بازيكن منتخب حجازى بود و البته جايگزينى خذيراوى، فرهاد مجيدى عملا به عنوان تك مهاجم در نقطه شروع تركيب استقلال قرار گرفته بود و خذيراوى پشت سر او نقش زوج مكمل را حين حمله بازى مى كرد. هرچند كمتر زمانى از پس وظيفه محوله برآمد و هرگز نتوانست به عنوان يك هافبك مهاجم عملكرد قابل قبولى داشته باشد. استقلال به سياق هميشه روى نفوذهاى تند و تيز خود در دو گوش چپ و راست حساب باز كرده بود...

البته حركت عمقى به سمت دروازه پگاه روى دوش اميد روانخواه بود كه براى افزايش بار هجومى تيم، فوتبال رو به جلويى را به نمايش گذاشته بود. با اين حال عدم ثبات تاكتيكى بار ديگر در جمع استقلالى ها نمود پيدا كرد. فرارهاى هرازگاهى نوازى فقط تا
۱۰ دقيقه ابتدايى دوام آورد و نفوذهاى عمقى روانخواه به مدد ارسال پاس هاى تك ضرب جبارى هم عمر كوتاه ۱۰ دقيقه اى داشت. اتفاقا روى يكى از همين فرارهاى عمقى بود كه اميد روانخواه با خطاى مدافعان پگاه نقش بر زمين شد. فاصله تقريبى ۲۰ مترى از دروازه پگاه و البته تبحر ساشا ايليچ در پذيرفتن گل هاى منحصر به فرد كفايت مى كرد تا هواداران استقلال در رشت به اميد لرزيدن تور دروازه پگاه نيم خيز شوند. ميثم منيعى وظيفه خود را به نحو احسن انجام داد. كاشته او دقيق و زيبا درون دروازه پگاه نشست تا از دست ايليچ هم كارى برنيايد و استقلال زودتر از حد تصور به برترى مقابل حريف برسد. استقلال ناصر حجازى اما سنت شكنى نكرد. آنها به محض رسيدن به برترى نامطمئن يك - صفر عقب كشيدند و در لاك دفاعى فرو رفتند. هرچند اين برنامه در دفاع مطلق خلاصه نمى شد اما عملا هيجان ابتدايى بازى را گرفت تا توپ در ساير دقايق باقيمانده نيمه اول در ميانه ميدان جريان داشته باشد. زير توپ زدن ها در زمين نامساعد ورزشگاه عضدى از همان ۴۵ دقيقه ابتدايى آغاز شد. عقب نشينى استقلالى ها با همين مسأله همراه شد و البته در سمت مقابل هم بازيكنان پگاه برنامه مشابهى را به معرض نمايش گذاشته بودند.
به واقع بعد از به ثمر رسيدن تك گل استقلال بازى كاملا روند كسل كننده اى به خود گرفت. استقلال از برنامه اوليه دور شد و با زير توپ زدن دل به ضدحملات بست. پگاه هم در مقابل به واسطه عدم تسلط آشكار بازيكنانش بر توپ و ميدان هرگز نتوانست حمله جاندارى روى دروازه استقلال بكند يا حداقل يكى از حركت هاى رو به جلوى تيمى خود را به سرانجام برساند. در اين بين، اين استقلالى ها بودند كه دقيقه ۴۴ نيمه اول با ارسال يك پاس عمقى فرهاد مجيدى را بين دو دفاع پگاه صاحب توپ كردند. فرار مجيدى از بند مدافعان پگاه او را در موقعيت تك به تك با ساشا ايليچ قرار داد و شوت او البته درون دستان ايليچ قرار گرفت، ضمن اينكه خطاى مجيدى هم در اين صحنه از طرف داور اعلام شد تا دلخوشى جماعت استقلالى خيلى زود پوچ شود.
پگاه جان گل زدن نداشت و اين واقعيت علاوه بر اينكه در نيمه اول نمود پيدا كرد در
۴۵ دقيقه دوم بيش از پيش به چشم آمد. استقلال نيمه دوم را با يك تغيير در تركيب استارت زد. خذيراوى كه عملا نقش يك بيكاره را در ميدان داشت جاى خود را به آرش برهانى داد كه حالا قطعا به دليل معلومى چون گل نزدن جايگاه ثابت و ۹۰ دقيقه اى خود را در استقلال متزلزل مى بيند. به اين ترتيب فرهاد مجيدى يك خط عقب تر رفت و چسبيده به مهاجمان استقلال به بازى گرفته شد. اميدرضا روانخواه قالب مهاجم به خود گرفت و در كنار آرش برهانى براى پرگل كردن پيروزى نصفه و نيمه استقلال بازى را ادامه داد. آرش برهانى البته به همان سبك و سياق گذشته، تند و تيز و موقعيت ساز نشان داد اما به همان نسبت هم براى چندمين بار عادت هميشگى اش را تكرار كرد تا يك گل خراب كن بزرگ به چشم بيايد. برهانى اولين تك به تك خود را در دقيقه ۶۸ اين بازى مقابل ساشا ايليچ به دست آورد و البته بنا به عادت هميشگى توپ را به دستان دروازه بان پگاه كوبيد تا نيمكت دلواپس استقلال را عصبانى كند و البته آه از نهاد هواداران آبى بلند شود. اين بين پگاه براى دقايقى بسيار كوتاه روى گل استقلال خيمه زد.
۳-۲ دقيقه اى كه شايد اوج حركت ياران پگاه در اين ديدار بود يك شوت از فاصله ۶ قدم دروازه استقلال بود كه توسط طالب لو مهار شد و البته توپ ديگرى كه به مدد تير دروازه راه خارج از زمين را پيش گرفت تا پگاه در به سرانجام رساندن ضربات آخر شكل و شمايل يك ناكام تمام عيار را به خود بگيرد. فوتبال ملال آور البته ادامه داشت.
درصد بالاى پاس هاى اشتباه بين دو تيم متعادل بود و البته حربه زير توپ زدن به شكل اوليه اجرا مى شد. در اين ميان آرش برهانى هم تقريبا هر بارى كه صاحب توپ شد با يك حركت محيرالعقول گوشه اى از تخصص خود را در گل نكردن ساده ترين توپ ها به نمايش گذاشت و به واسطه همين مسأله دوباره به يكى از شاخص ترين چهره هاى استقلال در اين ديدار تبديل شد. برهانى تقريبا ۴ موقعيت گل را به هدر داد تا نيمكت نشينى او در ۴۵ دقيقه ابتدايى با يك استدلال كاملا موجه توجيه شود. پگاه البته روند حركتى خود را در نيمه دوم و به خصوص از دقيقه ۷۰ به بعد تا حدودى تسهيل كرد. فضاى خالى پشت سر محمد نوازى كه در حين حركت او رو به جلو هرگز توسط مدافعان پر نمى شد به منطقه نفوذ و رفت وآمد بازيكنان پگاه تبديل شده بود. تعويض منطقه بازى و ارسال پاس هاى بلند به جناح راست استقلال برنامه پگاه براى تدارك حمله اى بلكه تأثيرگذار روى دروازه استقلال بود. بازيكنان پگاه از اين جناح به دروازه طالب لو نزديك مى شدند و با ارسال پاس هاى كوتاه عرضى درون محوطه جريمه استقلال مهاجمان خود را صاحب توپ مى كردند اما بى دقتى محض در ضربات آخر توفيرى در شرايط ايجاد نمى كرد تا آنها همچنان در مقابل استقلالى كه فقط يك نام بزرگ را يدك مى كشيد و عملا بار فنى قابل توجهى نداشت شكست خورده باقى بمانند.


در واقع ناكارآمدى مهاجمان پگاه وقتى با اشتباهات محرز مدافعان استقلال در جمع و جور كردن اتفاقات درون هجده قدم همراه مى شد راه به جايى نمى برد تا استقلال مقابل پگاهى كه به لحاظ تاكتيكى حرفى براى گفتن نداشت به يك پيروزى نه چندان مطمئن و لذتبخش دست پيدا كند.
در اين بازى اما عمده تعويض ها در دقايق آخر انجام شد. استقلال به قصد حفظ نتيجه پيروزى با كوهى از اشتباهات و پگاه هم البته براى جبران مافات در زمين خودى كمترين فرصت باقيمانده را براى استفاده بهينه انتخاب كرد. بار حمله استقلال با محسن يوسفى در دقيقه ۸۸ بازى بيشتر شد. سمت ديگر ميدان دراژيچ، هادى سهرابى را جايگزين بهنام افشه كرد. يوسفى اما در اولين حركت خود يك خطر جدى را روى دروازه پگاه ايجاد كرد. فرار عمقى او به سمت دروازه ايليچ با دخالت مدافع پگاه بى نتيجه ماند اما دفع ناقص باعث شد توپ مقابل پاى آرش برهانى به زمين فرود بيايد. شوت برهانى هرچند تور دروازه پگاه را لرزاند اما گل به حكم داور آفسايد اعلام شد تا برهانى همچنان ناكام بماند.
اعتراض حجازى به كمك داور ديدار گواه همه عصبانيت سرمربى از نتيجه نه چندان مطمئن استقلال و البته ضعف مشخص فنى تيم او بود. استقلال ۴-۳ دقيقه پايانى را با ورود منصوريان به بازى به حفظ توپ پرداخت تا در پى يك فوتبال سراسر اشتباه و كاملا ملال آور سه امتياز ميدان رشت را به حساب خود واريز كند بلكه اوضاع را در جدول سروسامانى بدهد.