روانخواه: به من مى گفتند «اميد دكو» -

ایران ورزشی-در چهره او يك نوع آرامش و اعتماد به نفس خاصى ديده مى شود، يك بازيكن جوان اما پر مايه و جسور، كسى كه اگر گرفتار مصدوميت و حاشيه نشود مى تواند جانشين شايسته اى براى جبارى و به اصطلاح همان گمشده استقلال در خط ميانى باشد. گل زدن در دربى يكى از اين نشانه ها است چرا كه پيش از اينها در تيم ملى جوانان، اميد و مقاومت سپاسى روانخواه جسور و همه كاره را در زمين فوتبال ديده بوديم.
متولد ۲۸/۶/۶۶ هستم، اهل شهر فيروزآباد فارس، شهر كوچكى است و محله خاصى ندارد. با بازيكن هايى مثل صادق كرمى و فريد عابدى همشهرى هستم، لقب خاصى در شهر و محله مان نداشتم اما

برخى به من مى گفتند: اميد دكو. ۲ هفته است همراه خودم را خاموش كرده و به اين بازى فكر مى كردم، حالا هم مى خواهم خاموش باشد حداقل ۷ روز ديگر تا همه چيز عادى شود، مى دانم پيامدهاى بسيارى دارد اما بايد حوصله كنم.

اميد روانخواه ديشب ميهمان ما بود، خونگرم و آرام با او درباره بازى و … حرف زديم. او معتقد است با تيمى به پرسپوليس گل زده كه به او يك شخصيت جديد داده: اما تازه اول كار است. حالا بايد مراقب همه چيز باشم تا راه را اشتباه نروم. مهمتر از نام من كه در تاريخ فوتبال ثبت شد، جايگاه استقلال است. حالا بايد جدى تر از گذشته باشيم. ما ديگر نبايد ببازيم و خود را بالا بكشيم و بقيه كه به صورت پرسش و پاسخ مطرح شده است.
اولين تجربه دربى اميد روانخواه چطور بود؟
< خب، تجربه خوبى بود. همانطور كه خودتان ديديد بازى وقتى شروع شد ۲ تيم واقعا استرس داشتند. استرس دربى البته طبيعى است. براى همين هم چه استقلال و چه پرسپوليس احتياط مى كردند اما هر چه زمان بازى جلوتر رفت شرايط هم بهتر شد و ۲ تيم عملكرد بهترى داشتند.
استقلال را در اين بازى چطور ديدى؟
< استقلال در نيمه دوم واقعا شروع خوبى داشت و با اطمينان مى گويم كه بهتر از پرسپوليس كار كرد اما متاسفانه بعد از گل نتوانستيم نتيجه را حفظ كنيم. تيم ناخودآگاه عقب كشيد و در نهايت هم گل مساوى را خورديم.
فكر نمى كنى دليل عقب كشيدن استقلال تعويض تو بود؟
< من نمى دانم. در اين مورد بايد مربيان نظر بدهند. اين سؤال را از بقيه بپرسيد.
از تعويض كه ناراحت نشدى؟
<نه من اصلا از تعويض شدن ناراحت نمى شوم. اين تصميم مربيان است و هر تصميمى كه كادر فنى بگيرد من تابع هستم. دليلى ندارد ناراحت شوم.
اصلا تصورش را هم مى كردى در اين بازى گل بزنى؟
< خب تلاشم را مى كردم و اميدوار بودم كه بتوانم خوب بازى كنم و حتى گل هم بزنم. براى همين هم از قبل بازى به گل زدن در دربى فكر مى كردم. چرا نبايد فكر مى كردم...
البته علاوه بر استقلالى ها، پرسپوليسى ها هم از گل زدن تو غافلگير شدند.
< بله، به هر حال آنها منتظر بودند كه فورواردهاى استقلال گل بزنند اما خب پاى من به گلزنى باز شد.
بعد از گل به سمت چه كسى رفتى؟
<سمت نيمكت دويدم. آقا صادق مقابلم بود و بعد هم كه خودتان ديديد...
فكر مى كنى خط هافبك استقلال در اين بازى نمره قبولى گرفت؟
< بله، نقطه قوت استقلال خط هافبك بود. ما وسط زمين را كاملا به دست گرفته بوديم و پرسپوليس را تحت فشار گذاشتيم. حتى اسم پرسپوليسى ها هم در ميانه زمين نمى آمد.
به نظر مى رسيد استقلال نسبت به بازيهاى قبلى به انسجام و هماهنگى بيشترى رسيده است؟
< ببينيد من فكر مى كنم تمرينات ما نسبت به بازى با سپاهان بهتر شده بود. به هر حال شناخت بهترى هم از تيم پرسپوليس داشتيم. ضمن اينكه اين بازى انگيزه ما را بالا برده بود، دربى هميشه شرايط خاص خودش را دارد. ما قبل از بازى با پرسپوليس نهم جدول بوديم و همين باعث شده بود ما انگيزه بيشترى داشته باشيم.
فكر مى كنى استقلال در اين بازى مستحق چه نتيجه اى بود؟
< ما بازى را تا دقيقه ۸۴ يك - صفر برده بوديم. حق ما بود كه برنده اين دربى باشيم اما به هر حال پرسپوليس هم خوب كار كرد و در نهايت بازى مساوى تمام شد.
اولين كسى كه بعد از بازى به تو زنگ زد و بابت گل تبريك گفت چه كسى بود؟
< پدرم اولين نفرى بود كه به من تلفن كرد.
و اولين كسى كه تو بعد از بازى زنگ زدى؟
< آقاى غلام پيروانى، ايشان براى من خيلى زحمت كشيده اند. هميشه بعد از بازيهايم اول به آقاى پيروانى زنگ مى زنم. ايشان هم واقعا خوشحال بود و به من تبريك گفت: زحمت هاى آقاى پيروانى را هيچ وقت فراموش نمى كنم.