سنت حجازى مقابل پرسپوليس -

ايران ورزشى - قريب به اتفاق پرسپوليسى ها از همين حالا تيم محبوبشان را برنده شصت و سومين دربى پايتخت مى دانند و البته براى اثبات اين ادعا علاوه بر استناد به اوضاع و احوال بغرنج استقلال كمى

هم خرافه را چاشنى داعيه پيروزى مى كنند تا جنگ روانى پيش از آغاز اين ديدار سنتى به نفع قرمزها پيش برود.
اين جماعت اما به گواه آمار كرى هاى عجين شده، دربى را به ميل خود جلو مى برند، چه اينكه اين بار مرد خوش پوش نيمكت استقلال براى آنها تداعى كننده اتفاقات دلنشينى است.
براى سرمربى فعلى استقلال هم هيچ اتفاقى بدتر از اين نيست كه به ناكام تمام عيار دربى ما شهره شود و با همه اسم و آوازه اى كه گوش فلك را كر كرده با استناد به آمار، مغلوب بزرگ دربى لقب بگيرد. مى گويند ناصر حجازى كليد خوشبختى پرسپوليس است و حضور او در دربى مترادف است با بخت و اقبال دوچندان قرمزها.

به اين ترتيب پرسپوليسى ها همان اندازه كه از اسامى چون منصور پورحيدرى و امير قلعه نويى وحشت دارند از حضور حجازى در دربى استقبال مى كنند، چه اينكه او را فاقد تخصص ديگر مربيان استقلال مى دانند كه مقابل پرسپوليس همواره چهره يك مربى برنده را به خود گرفته اند. فلاش بكى به گذشته پرده از ناكامى هاى ناصر حجازى مقابل پرسپوليس برمى دارد تا اميد پرسپوليسى ها هرچند با چاشنى خرافه آميخته باشد اما چندان هم واهى به نظر نرسد.
هيچ استقلالى تمايلى به يادآورى خاطرات روز ۱۶ شهريور ماه سال ۵۲ ندارد. ماجرا با يك گل و دو گل تمام نشد تا استقلال با ۶ گل خورده در ورزشگاه آزادى مقابل پرسپوليس زمين گير شود. منصور رشيدى دروازه بان فيكس استقلال در آن ديدار بود و با پذيرش ۴ گل، سرمربى وقت را بر آن داشت تا حجازى را جايگزين وى كند. ۳۰ دقيقه اى كه ناصر حجازى حراست از دروازه استقلال را عهده دار شد اما بى دردسر عبور نكرد تا دومين ناكامى وى مقابل پرسپوليس رقم بخورد. به اين ترتيب سهم حجازى از شكست ۶-صفر دو گلى بود كه به تور دروازه او دوخته شد تا نامش در اين شكست تاريخى ثبت شود. اين شكست البته اولين تجربه تلخ حجازى برابر پرسپوليس نبود. بهمن ماه ۱۳۵۰ يعنى ۲ سال پيش از سنگين ترين باخت استقلال در دربى، آبى پوشان پايتخت در ورزشگاه امجديه با نتيجه ۴ - يك مغلوب پرسپوليس شدند. حجازى در اين بازى در دقايق ۴۳ و ۵۶ و ۷۵ سه بار تسليم بازيكنان پرسپوليس شد و در نهايت هم به واسطه مصدوميت زمين مسابقه را ترك كرد تا تقصير او در اين ناكامى تكميل شود. گل خوردن هاى متعدد از پرسپوليس براى ناصر حجازى باز هم تكرار شد.
شاخص ترين دروازه بانان ايران البته پيش از خودنمايى احمدرضا عابدزاده به عنوان يك گلر ششدانگ ديگر شكست سنگين خود را مقابل پرسپوليس و البته در قامت دروازه بان در خرداد ماه سال ۶۵ تجربه كرد. شكست ۳ - صفر كارنامه دربى هاى حجازى را بيش از پيش مخدوش كرد. با اين اوصاف ناصر حجازى در ۱۵ ديدارى كه به عنوان بازيكن در دربى حضور داشت با ۶ باخت و ۴ پيروزى و ۵ مساوى پرونده دوران بازيگرى خود را در دربى ها بايگانى كرد.
در اين ميان اما آمار مأيوس كننده به ۱۸ گلى برمى گردد كه ناصر حجازى در ۱۵ دربى و در قالب دروازه بان استقلال از پرسپوليسى ها دريافت كرد. ادامه ناكامى ها در دربى براى ناصر حجازى در شكل و شمايل ديگرى دنبال شد. ۲۰ تير ماه سال ،۷۶ ناصر حجازى در قامت سرمربى و به اميد محو كردن خاطرات عذاب دهنده استقلال را مقابل پرسپوليس روانه ميدان كرد. مهدى مهدوى كيا، ادموند بزيك و طاهرزاده اما امان از استقلال گرفتند تا چندمين شكست سنگين استقلال در دربى با حضور ناصر حجازى تكرار شود. ۲۲ آبان ماه سال ۷۷ هم باز هم اين ادموند بزيك بود كه با تك گل خود دامنه ناكامى هاى ناصر حجازى را به عنوان سرمربى استقلال در دربى گسترده كرد و البته در ۲۰ فروردين ماه سال ۷۸ تساوى يك - يك بهترين نتيجه براى ناصر حجازى در سه ديدارى بود كه به عنوان نفر اول كادر فنى نيمكت استقلال را قرق كرده بود.
ناكامى حجازى مقابل پرسپوليس البته فقط در دربى هاى پايتخت خلاصه نمى شود. ۴ شكست و يك تساوى از ۵ بازى حاصل حضور ناصر حجازى به فاصله سال هاى ۵۵ تا ۵۷ در تيم فوتبال شهباز است.
اگر چه طلسم شكست استقلال مقابل پرسپوليس در زمان سرمربيگرى ناصر حجازى در تيم هاى ديگر ۲ بار شكسته شد اما حسرت بردن پرسپوليس در ماشين سازى، استقلال اهواز و استقلال رشت همچنان ادامه داشت و هرگز به سرانجامى كه سرمربى انتظارش را داشت ختم نشد.
حجازى اما دو بار در زمان سرمربيگرى موفق به شكست پرسپوليس شد بلكه تا حدودى از بند اين ناكامى فرار كند. پيروزى سال ۶۷ با تيم محمدان بنگلادش اولين موفقيت حجازى در دوران سرمربيگرى مقابل پرسپوليس بود. نتيجه ۲ - يك كه منجر به شكست قرمزها شد البته در اوج درگيرى هاى درون تيمى پرسپوليس كه به قصد كنار گذاشتن على پروين طراحى شده بود اتفاق افتاد تا اين شرايط به امتياز محرزى براى عبور راحت از سد پرسپوليس تبديل شود. دومين پيروزى ناصر حجازى مقابل پرسپوليس به سال ۷۸ بازمى گردد كه هدايت ذوب آهن اصفهان بر عهده او گذاشته شده بود. برنده شدن مقابل پرسپوليس در آخرين هفته ليگ ۷۸ در شرايطى اتفاق افتاد كه قرمزها به فاصله ۵ هفته مانده به پايان ليگ جشن زودهنگام قهرمانى را برگزار كرده بودند و كسب هر نتيجه اى در ديدارهاى باقيمانده توفيرى در وضعيت موجود نمى كرد. ناصر حجازى اين بار براى جبران مافات و ختم اين غائله ناكامى مقابل پرسپوليس قرار مى گيرد و اگر چه شرايط فعلى استقلال بيش از هر زمان ديگرى نابسامان است اما مصاف با پرسپوليس به دلايل متعددى براى ناصر حجازى حايز اهميت است. اول اينكه شرط بقاى او به نتيجه اين ديدار بستگى دارد و دوم قطع نوار ناكامى ها در دربى و سوم اثبات داشته هاى فنى مردى كه پس از سال ها خانه نشينى وارد گود شد و دست بر قضا نتايج نااميدكننده اى با استقلال گرفته. حجازى براى پوچ كردن همه فرضيه هاى مطرح شده كه دسته جمعى ختم به نتيجه ناخوشايندى براى او مى شود به پيروزى در اين دربى احتياج دارد حتى اگر آمار از اتفاق ديگرى حكايت كند و خرافات از حجازى به عنوان مهره شانس پرسپوليسى ها بگويد، مختل كردن معادله هاى پيش بينى شده هدف اول و آخر سرمربى است.