دردسرهاى اضافى مجيدى -

ایران ورزشی-آمدن ITC فرهاد مجيدى يعنى آمدن دردسرهاى بيشتر براى مردى كه اين روزها كم دردسر ندارد. ناصر حجازى كه حالا بيش از گذشته سنگينى انتقادات را احساس مى كند احتمالاً از خبر آمدن اين ITC لبخندى نزده است چه با صدور مجوز بازى مجيدى بايد فكرى به حال استفاده از او در تركيب تيم كرد. فرهاد مجيدى كه در زمان حجازى هم در استقلال برو بيايى داشت به خط حمله خواهد رفت يا در خط ميانى به كار گرفته خواهد شد؟ اين سؤال اساسى در مورد بازيكنى است كه به طور حتم براى نيمكت نشينى اين همه انتظار و كشمكش را تحمل نكرده است. مجيدى اكثر سال هاى گذشته را براى اعراب در نوك خط حمله بازى و دلبرى كرده است اما استقلال ۸۶ در نوك حمله مردانى دارد كه چشم پوشى از آنها ميسر نيست. برهانى، شفيعى، بياتى نيا، روانخواه و عليزاده و يكى دو مهاجم جوان براى حضور در تركيب اصلى با هم كورس گذاشته اند و كنار گذاشتن آنها صورت خوشى ندارد همان طور كه مثلاً الان نشستن شفيعى روى نيمكت نامتعارف به نظر مى رسد.

پس اگر او مهاجم شود تعداد مهاجمان نيمكت نشين حجازى به عدد ۴ مى رسد و او ديگر جايى براى نشاندن مدافع ندارد. خيلى ها مى گويند مجيدى در خط ميانى به كار گرفته مى شو و احتمالاً هم پشت سر دو مهاجم. در چنين حالتى مجتبى جبارى به كجا نقل مكان خواهد كرد؟ جبارى فانتزيستى است كه نه قابليت بازى در دو جناح را دارد و نه مى تواند در نقش يك جنگنده تمام عيار در پست هافبك دفاعى ايفاى نقش كند.
پس او بايد همانجا پشت سر دو مهاجم باشد و البته فرهاد مجيدى هم در كنارش. در چنين حالتى احتمالاً بى دردسرترين راه براى حجازى استفاده از سيستم ۲-۴-۱-۳ است. يعنى بازى دادن به مجيدى و جبارى جلوى يك هافبك دفاعى مثل سان جان و پشت سر مهاجمان. اين سيستم بسيار شبيه به سيستمى است كه ريكارد براى استفاده از تمام ستاره هايش در بارسا پياده مى كند. پياده كردن اين سيستم نياز به هماهنگى و انعطاف پذيرى بالايى دارد كه در استقلال براى رسيدن به آن زمان زيادى لازم است چرا؟ چون تركيب اين تيم دچار تغييرات اساسى شده و بازيكنان بيش از ۶ بازى نيست كه در كنار هم قرار گرفته اند. جداى از اين حجازى هنوز نتوانسته با خودش براى چيدن تركيب دلخواهش كنار بيايد. او روزى از محمد نوازى به عنوان »آس« تيم اش ياد مى كند و روزى او را در ليست ۱۸ نفره هم نمى گذارد. يك روز هوس مى كند بازيكنانى چون حسين كوشكى و نادعلى را از ابتدا به ميدان بفرستد و روز بعد همان ها را در ليست ذخيره ها هم قرار نمى دهد. مشكل اصلى حجازى اين است كه ميان ستاره ها سردرگم گير افتاده و البته قدرت تصميم گيرى هم ندارد.
شايد اگر فتح الله زاده در تابستان اين همه ريخت و پاش نمى كرد اوضاع سرمربى تيم اش اين نبود. امروز نشستن نوازى روى نيمكت باعث به وجود آمدن حاشيه هايى شده كه اگر ادامه يابد به بحران تبديل خواهد شد. حال تصور كنيد فرهاد مجيدى با آن همه يال و كوپال هم قرار باشد روى نيمكت بنشيند و به زمين نرود.
تلنبار ستاره ها روى نيمكت البته اين اجازه را هم به تماشاگران مى دهد كه هرگاه حال كردند از روى ستاره ها دستور تعويض صادر كنند و حجازى را تحت فشار قرار دهند. كارى كه براى منصوريان انجام مى شود و اصلاً بعيد نيست كه براى مجيدى هم انجام نشود. آمدن ITC مجيدى يعنى آمدن دردسرهاى بيشتر براى مردى كه اين روزها كم دردسر ندارد.