ضعيف ترين نمايش ۳۰ سال اخير! -

ايران ورزشى - سابقه ناكامى برق شيراز مقابل استقلال در ورزشگاه خانگى به ۳۰ سال مى رسد كه بيانگر ناتوانى ميزبان در شكست دادن حريف پرآوازه اش استقلال است.

استقلال، تيمى كه همواره دست هاى هوادارانش را پشت سرش مى بيند، عصر پنجشنبه هم تماشاگران اندكى را حامى و طرفدار خودش نمى ديد و همين پشتوانه خوبى بود تا اقتدار

۳۰ ساله اش را استمرار بدهد كه البته استقلال در نيمه اول بارها تا آستانه پذيرش گل هاى بسيار پيش رفت كه با خوش اقبالى از شكستى تحقيرآميز گريخت و اين فرصت را يافت تا در بين ۲ نيمه اشكالاتش را ترميم كند و با شيوه اى كه در اصطلاح درست خوانده مى شد گل خورده را جبران كند و حتى با وسعت بخشيدن به دامنه حملاتش از ميدان سخت حافظيه پيروز خارج شود.

در قياس اين بازى با تمام بازيهاى ۲۰ سال و اندى اخير مى توان ادعا كرد كه استقلال در نيمه اول اين بازى ضعيف ترين بازى تيمش را در حافظيه به معرض ديد عموم گذاشت و فوتبالى كه استقلال با آن از ميهمانان پذيرايى كرد دست كمى از آنچه مقابل هنرمندان در بم ديديم نداشت. چشمگيرترين ايراد استقلال در واقع به خط ميانى - جايى كه حياتى ترين نقطه محسوب مى شود - مربوط مى شد كه از نظر كارايى در وضعيتى بسيار ضعيف قرار داشت.
حجازى كه حرف آخر را در آرايش تيمش مى زند با به كارگيرى بازيكنانى جوان در واقع مركز زمين را در اختيار بازيكنان باتجربه برق شيراز قرار داد تا ميدان را در تصرف خود بگيرند. حجازى با اين استدلال كه مثلاً حسين كوشكى در شهرش مى تواند گره گشاى خط ميانى باشد اين بازيكن گمنام را به ميدان فرستاد!
او شايد با همين استدلال مشابه هم بود كه تصميم گرفت نادعلى را يك نيمه در تركيب استقلال قرار بدهد، حجازى شايد برق را تيمى ليگ يكى فرض مى كرد!
و قرار گرفتن خذيراوى در تركيب استقلال نيز منشأ همين تفكرات است. اينكه حجازى تصميم به ساختن استقلال گرفته كارى ارزشمند و سودمند محسوب مى شود كه متضمن آينده استقلال است اما از حجازى كه پيش از فصل در جريان خريدهاى استقلال نقشى اساسى و عنصرى تعيين كننده و تأثيرگذار بود، بايد پرسيد آيا براى ساختن فرداى استقلال وارد گود شده يا هواداران و مديران استقلال با آوردن نام سنگين حجازى به دنبال تكرار قهرمانى ۲ فصل پيش بودند؟ كه خود حجازى هم مى داند هدف ها بر همين اصل استوار بوده و امروز اگر حجازى بعد از ۸ سال هدايت استقلال را به عهده مى گيرد هدفى جز قهرمانى در سر نيست.
استقلال روزهاى خوبى را پشت سر نمى گذارد، هرچند معتقديم دست حجازى هم به دليل مصدوميت ها و محروميت ها بسته است و او اندكى دست به عصا راه مى رود اما اين چندان متوقعانه نيست كه بيننده از استقلال فوتبالى هماهنگ و دلپذير را ببيند ولو اگر مهره ها در استقلال جور و دلخواه كادر فنى نباشد.
استقلال از رعايت اصول فوتبال بى بهره است و در هر بازى مى توان نوعى ناهنجارى را در سيستم و تركيب استقلال مشاهده كرد. استقلال اين چنين هم - به لحاظ روحى - روانى در شرايط نامطلوبى قرار گرفته است و شيوه حركت بازيكنان نشان از عدم تفكيك وظايف و شرح حركت ها در ميدان دارد.
زمان دارد مثل برق و باد مى گذرد و حجازى هنوز هم تركيب ايده آلش را پيدا نكرده و اين يعنى بلعيدن فرصت ها و نزديك شدن به لحظه اى كه خوشايند نام حجازى و دستيارانش نيست و حتى بازيكنان نامدار اين تيم را هم زير سؤال خواهد برد.
امروز اگر از حجازى مى خواهيم در حداقل زمان تكليف خود را با بازيكنانش يكسره كند و تيمى هماهنگ و ايده آل را بسازد تنها به دليل زير سؤال رفتن نام بزرگى همچون ناصر حجازى نيست. شكست خوردن حجازى يعنى به زير پا رفتن آبروى همه عوامل تأثيرگذار در استقلال و اين مى طلبد كه روحيه همكارى در استقلال به اوج برسد تا استقلال كه مى بايست هفته آينده حريف سرسخت را در ورزشگاه آزادى ملاقات كند كه قطع به يقين براى قهرمانى دندان تيز كرده است، با پيروزى احتمالى در اين ميدان زمان را به نفع خودش به حركت درآورد.
آيا استقلال خواهد توانست؟ و باز هم مى پرسيم؛ استقلال حجازى آيا مى تواند؟