قلعه نويى هرگز فراموش نشد -

ايران ورزشى - ناصر حجازى همچنان در جبهه اپوزيسيون است. حضور او در جايگاه سرمربى استقلال يا سال ها خانه نشينى توفير چندانى در شرايط نمى كند. حجازى ديگر در قالب يك مخالف هميشگى فرو رفته و انتقاد و شكايت را نه بر پايه اصل قابل استنادى بلكه با تكيه بر خيالاتى كه شايد حالا ديگر درون او شرطى شده براى جماعت مقابلش حواله مى كند. با اين حال اغراق نيست اگر مدعى شويم شايد سرسخت ترين حريفى كه حجازى همواره مقابل خود ديده امير قلعه نويى باشد. موضعگيرى سرمربى فعلى استقلال و البته همراه هميشگى اش اصغر حاجيلو درقبال امير قلعه نويى اين روزها از هميشه شدت بيشترى گرفته. ناصر حجازى در برنامه اى تلويزيونى با ژست مخصوص به خود از فرصت ۳ ساله استقلال به قلعه نويى مى گويد و آنجا كه نام و نشانى از سرمربى سابق استقلال به ميان مى آيد خيلى سريع حالت تدافعى به خود مى گيرد. طرف ديگر ماجرا اما اصغر حاجيلو است. صحبت هاى هر روزه او درنهايت به نوعى به امير قلعه نويى ختم مى شود و سرپرست استقلال تير خلاص را زمانى شليك مى كند كه مى گويد: «ما ديگر قلعه نويى را فراموش كرده ايم.»

بدون تعارف بايد گفت واقعيت چيز ديگرى است. فراموش كردن قلعه نويى براى كادر فنى استقلال ممكن نيست. به واقع مجموعه اى كه در فصل نقل و انتقالات برنده مطلق نام گرفت حالا در ميدان عمل جزو ناكام ترين ها قرار دارد و اينجاست كه واقعيت روى سكوها نمود پيدا مى كند. آنچه كه در مصاف استقلال- برق شيراز هم اتفاق افتاد غير از اين نبود. تساوى هرگز نتيجه رضايت بخشى براى هواداران استقلال نيست. آن هم مساوى كه بعد از يك شكست خانگى اوضاع را بدتر از قبل كند. سكوهاى شيراز نام امير قلعه نويى را فرياد مى زد و اين گواه واقعيتى است كه كادر فنى استقلال براى فرار كردن از آن به در و ديوار مى كوبد. انگيزه اى كه در تيم ناصر حجازى مرده، فاصله بى حد و حصر كيفيت استقلال امروز با استقلال ۲ سال قبل، امتياز و جايگاه فعلى استقلال در مقايسه با استقلالى كه قلعه نويى را به عنوان سرمربى روى نيمكت داشت و در نهايت روحيه اى كه حجازى هرگز نتوانست به كالبد تيم اش تزريق كند و چه بسا با ادعاى عجيب و غريب پس مانده اين فاكتور اساسى را هم فرارى داد تفاوت هاى آشكار تيم قلعه نويى و حجازى است كه شايد سرمربى و سرپرست فعلى استقلال به روى خودشان نياورند و وانمود كنند كه فراموش كرده اند اما روى سكوها شرايط كاملاً متفاوتى نسبت به نيمكت استقلال حكمفرماست.
به اين ترتيب بايد پروژه عبور از قلعه نويى را كه توسط على فتح الله زاده طراحى شده و به واسطه حجازى و حاجيلو در حال اجرا است از همين حالا شكست خورده تلقى كرد. اشكال اينجاست كه در اين پروژه كسى فكر اتفاقات روى سكوها را نكرده بود. اتفاقاتى كه البته محصول انحطاط استقلال توسط كادر فنى جديد است. براى هواداران فقط يك قياس ساده كفايت مى كند تا از روند نزولى تيم محبوبشان به خوبى هرچه تمام تر آگاه شوند و آنگاه نام سرمربى سابق را فرياد بزنند. مصاف با برق شيراز مصداق عينى اين اتفاق است. اتفاقى كه شايد اگر در تهران و مقابل چشمان نگران هواداران استقلال كه شاهد ناكامى دوباره تيم شان بودند واقع مى شد شدت بيشترى به خود مى گرفت و جايگاه متزلزل كادر فنى استقلال را بى ثبات تر از هميشه مى كرد. نماى شسته رفته اى كه فتح الله زاده و حجازى در ابتداى فصل از استقلال جديد ساختند و با اتكا به آن آينده اى درخشان را براى اين مجموعه ترسيم كردند خيلى زود تخريب شد تا هواداران با فرياد نام امير قلعه نويى به استقبال او بروند و البته ناصر حجازى را به سمت در خروجى بدرقه كنند. با اين وصف شايد تنها امتياز فعلى حجازى و حاجيلو، بى ميلى شخص قلعه نويى براى بازگشت به استقلال- حداقل در اين مقطع زمانى باشد. اين اتفاق به لحاظ اين يك امتياز محسوب مى شود كه حداقل فرد ديگرى جز قلعه نويى نيمكت استقلال را تصاحب مى كند تا حجازى علاوه بر شكست در استقلال مقابل قلعه نويى هم به يك بازنده تمام عيار تبديل نشود. جنگ روانى كه ناصر حجازى عليه امير قلعه نويى به راه انداخت در ميدان عمل شكل ديگرى به خود گرفت. امير قلعه نويى در روزهاى سرمربيگرى حجازى در استقلال كه پيش بينى مى شود عمر كوتاهى داشته باشد سياست سكوت را برگزيد و اين حجازى بود كه به لحاظ فنى استقلال را از قواره اصلى اش خارج كرد و پايين كشيد تا قلعه نويى بدون اينكه وارد اين مجادله غيرمستقيم شود برنده بزرگ نبردى باشد كه شخص حجازى آن را به راه انداخت.
براى اثبات اين ادعا فقط كافى است نيم نگاهى به حال و روز فعلى استقلال انداخت حتى اگر كادر فنى اين مجموعه وانمود كنند كه قلعه نويى را فراموش كرده اند و وقتى صداى فريادى از ميان هواداران بلند مى شود خودشان را به نشنيدن بزنند اما واقعيت چيز ديگرى است.