سقوط به رتبه هفتم جهان! -

ايران ورزشى - اين هم مسابقات جهانى. بالاخره پرونده مسابقات كشتى آزاد و فرنگى قهرمانى جهان در باكو هم بسته شد و تيم ملى كشتى آزاد ما در مجموع ۷ وزن فقط با كسب ۲ مدال و ۲ سهميه المپيك به كار خود خاتمه داد.

هيچ كس فكرش را نمى كرد كه تيمى با اين انسجام و آمادگى كه مربيان تيم ملى و مسؤولان فدراسيون از آن خبر مى دادند اينگونه نتيجه بگيرد.
سقوط ۵ پله اى تيم كشورمان در رده بندى نهايى گواهى بر غافلگيرى كشتى ماست. تيم ملى كشتى آزاد كه سال گذشته با افتخار بعد از روسيه در جايگاه دوم جهان ايستاده بود اين بار كاملاً غافلگير شد و بهت زده در جايگاه پنجم جهان ايستاد. شايد باورش هم سخت باشد ولى براى اولين بار در تاريخ كشتى ايران در رده بندى تيمى، فرنگى كاران از كشتى آزاد جلو زدند.

تيمى كه قريب به ۷ ماه در اردوى آماده سازى حضور داشت و بدون هيچ مشكل و مانعى با بهترين امكانات تمرين كرده بود دست اش از طلا كوتاه ماند و فقط با يك مدال نقره و يك مدال برنز به كشور بازگشت.
حضور پيشكسوتان و قهرمانان باسابقه جهان و المپيك در رأس هدايت تيم از جمله منصور مهديزاده قهرمان جهان و المپيك به عنوان رييس كميته فنى، منصور برزگر قهرمان جهان و المپيك به عنوان مدير تيم هاى ملى كشتى آزاد و از همه مهم تر حضور عليرضا حيدرى قهرمان جهان و المپيك به عنوان سرمربى تيم ملى كشتى آزاد، قوا و امكانات انسانى تيم ملى را از هر لحاظ بيمه مى كرد چرا كه هر تيم ديگرى مى توانست در كنار اين تجارب ارزشمند و سرمايه هاى گرانبها به موفقيت هاى ارزشمندى برسد. افزون بر اين حضور بهترين و مجرب ترين مربيان داخلى، پزشكان حاذق روانشناس و تغذيه، حقوق هاى ماهيانه بسيار بالا و قابل توجه، جوايز و تشويق هاى مالى، حمايت رسانه هاى ارتباط جمعى، اردوهاى خارج از تهران و بهترين سرويس در اردوهاى مختلف نشان مى دهد كه همه چيز براى رسيدن به عنوان قهرمانى جهان آماده و مهيا بود و به قول منصور برزگر واقعاً هيچ بهانه اى براى شكست وجود نداشت.
اما امروز متأسفانه نتيجه بسيار اسف بار و سنگينى براى تيم ملى رقم خورده كه نشان مى دهد يك جاى كار ايراد داشته، يك اصل مهم فراموش شده و در اين مسير يكساله مرتكب اشتباهاتى شده ايم. حالا نه تنها از روسيه بلكه از گرجستان، كوبا، تركيه و... هم عقب افتاده ايم و اين نتايج در آستانه المپيك آن هم فقط با ۲ سهميه مسجل، نشان دهنده عواقب ناگوار و ناخوشايند فراوانى است كه متوجه كشتى ماست.
امروز مديران ورزشى ما آنهايى كه هميشه در سايه خرد جمعى حلال مشكلات بزرگ بودند، بايد چاره انديشى كنند و ضمن بررسى علل شكست تيم، كشتى ما را در آستانه المپيك در مسير صحيح هدايت كنند.