سقوط آزاد جودو -

ایران ورزشی-همان طور كه ديديم تيم ملى جودوى ايران در بيست و پنجمين دوره مسابقه هاى جهانى برزيل با تك مدال برنزى كه توسط آرش ميراسماعيلى به دست آمد مقام نازل بيست و چهارمى جهان را كسب كرد و اين چيزى نبود كه انتظارش را داشتيم.
بى شك مى توان گفت كه جام بيست و پنجم ريودوژانيرو جام شگفتى ها بود و حذف جودوكاران اسطوره ژاپنى و هلندى مهر تأييدى است بر اين گفته ها.
در اين جام اكثر ستاره ها شكست خوردند و در پايان، بهت و حيرتى بود كه براى تماشاگران از خود به جاى گذاشتند و به آنها هديه دادند.

در اين قضيه حذف يكى پس از ديگرى جودوكاران ايرانى از گردونه رقابت ها نيز همه را تحت تأثير نتايج خود قرار داد! با نگاهى به گذشته درمى يابيم كه تيم جودوى ايران كه در اين دوره و در رده مردان خود به مقام چهاردهمى دست پيدا كرده است، در دوره قبلى نيز همين عنوان را به دست آورده بود و مى شود گفت ما درجا زده ايم و ديگران گوى سبقت را از كاروان جودو ايران به سرعت هرچه تمام تر ربودند و به به و هورا كشيدند! ولى حيف كه ما هنوز در خواب خرگوشى بوديم و ... تنها تفاوتى كه در آمار ۲ سال گذشته نسبت به اين دوره مشاهده مى شود اين است كه خيلى از جودوكاران ايران حداقل سر از مرحله رده بندى درآورده بودند.
آرش هم كه برنز اين دوره اش را در آنجا به دست آورده بود آن را مجدداً در ميدان جهانى برزيل تكرار كرد. از ديگر نكات جالب توجه اين دوره مى توان به تقسيم مدال ها بين ۲۶ كشور اشاره كرد و اين درحالى است كه در دوره گذشته اين مدال ها در ميان ۲۰ كشور توزيع شده بود. با اين تفاسير بايد قبول كرد و پذيرفت كه اكثر كشورها به ورزش جودو اهميت بيشترى داده اند و با برنامه ريزى هاى مدون خود به سرعت درحال پيشرفت هستند چرا كه آنها هدف خود را تعيين كرده اند و طبق برنامه كارهايشان را پيش مى برند. نتايج اين برنامه ريزى ها همين شد كه ديديم. يعنى جام شگفتى سازها ... در مسابقه هاى جهانى ريودوژانيرو كمتر كارشناسى فكر مى كرد كه اين نتايج رقم بخورد و اكثر ستاره ها خداحافظى زودهنگامى با تاتامى داشته باشند. كمتر كسى فكر مى كرد كه در بازى اول براى جودوكاران ايرانى همچون محمود ميران ها و رودكى ها و ... شكستى باورنكردنى اتفاق بيفتد ولى اينها همه واقعيت داشت و از بد روزگار هم اتفاق افتاد. اينكه بگوييم در اين مسابقه ها با تركيب كامل به ميدان رفتيم واقع بينانه نبود، بلكه احساسى به نظر مى رسيد چرا كه چند تن از ملى پوشان اعزامى جودو ما به مسابقه هاى برزيل از بسيارى از استانداردهاى جهانى و بين المللى به دور بودند و اصلاً قابليت حضور نداشتند. چرا بايد آنهايى كه حتى يك مدال آسيايى را در كارنامه افتخارات خود ندارند در اين ميدان جهانى معتبر موش آزمايشگاهى شده و فقط براى كسب تجربه پاى به اين رقابت ها بگذارند؟ طبيعتاً نبايد از اين جودوكار و امثال او انتظار مدال جهانى داشته باشيم چرا كه او هنوز خودش را در آسيا پيدا نكرده كه بتواند در عرصه جهانى حرفى براى گفتن داشته باشد. به هرحال ما بايد اين شكست را براى جودوى ايران بپذيريم و قبول كنيم كه باختيم! ما بايد از اين شكست و شكست ها درس بگيريم و آن را همانند دوره هاى گذشته تكرار نكنيم. امروز جودوى ايران از پتانسيل و جوانى بسيار خوبى بهره مند است و جايگاه خوبى را مى تواند براى خود دست و پا كند ولى بايد تإسف بخوريم كه هيچ تفكر و ايده حرفه اى در پشت صحنه جودو مشاهده نمى شود كه سكان هدايت آن را به درستى برعهده بگيرد. يكى از كارشناسان با سابقه رزمى نويس در اين باره مى گويد: زنگ خطر براى جودوى ايران از همان تورنمنت آلمان كه قريب به يك ماه پيش در آن كشور برگزار شد با صدايى بسيار بلند و گوش خراش به صدا درآمد اما كو گوش شنوا؟ آيا ما در اين مدت يك ماهه اى كه تا مسابقه هاى جهانى برزيل فرصت داشتيم، درس گرفتيم كه اشتباهات گذشته را ديگر تكرار نكنيم؟ يعنى يك ماه، فرصت كمى براى برطرف كردن نقاط ضعف تيم بود؟
او كه نمى خواهد نامش فاش شود ادامه مى دهد: ما براى اينكه بخواهيم يك تيم منسجم و در حد بين المللى داشته باشيم بايد از الان به فكر برنامه ريزى بوده و طبق برنامه پيش رويم.
تيم ملى جودو ايران نبايد به تك ستاره هايش دل ببندد و ادامه راه دهد، بلكه بايد از همين حالا در پى كشف استعدادها در مسابقه هاى ليگ و قهرمانى كشور و ساير رقابت ها باشد تا با پرورش آنها ذخيره هاى مطمئنى را در يد خود نگاه دارد. او مى گويد: جودو با نگاهى تازه بايد وارد عرصه جديدى از دنياى خودش شود. اين درست كه در اين دوره از مسابقه ها در تركيب اعزامى تغييرات بسيارى داشتيم ولى تيم ما آنقدر هم كه مربيان تيم مى گفتند جوان نبودند و ميانگين سنى آنها صحه بر اين قضيه مى گذاشت!
شايد بتوان گفت كه سطح انتظار از كسب نتايج خوب از جودو توسط آرش ميراسماعيلى بالا رفته است و شايد هم همين توقعات زيادى جودوكاران را بى انگيزه كرده است. اين يعنى همان دل بستن به تك ستاره ها كه قبلاً متذكر شديم!
اين را نيز بايد بگويم كه كسب كرسى هاى جهانى جودو بدون داشتن يك تيم ملى واحد و منسجم فايده اى ندارد و با اين عناوين فقط زمان را از دست مى دهيم و ديگر هيچ! تيم ملى تكواندو هرچند كه هيچ صندلى و كرسى در فدراسيون جهانى اش ندارد، در مسابقه هاى اخير نايب قهرمان جهان شد ولى باز ديديم كه همان مقام دومى چه انتقاداتى را برايشان رقم زد.
تيم ملى جودوى ايران در مسابقه هاى برزيل ناكام بزرگ لقب گرفت و ما وظيفه داريم كه آن را كات كنيم و پلان بعدى را بگيريم. تا مسابقه هاى المپيك پكن نزديك به يك سال فرصت داريم و از همين حالا بايد به فكر جبران مافات باشيم. مقام چهاردهمى در قاهره آنقدر آزاردهنده نبود كه اين مقام چهاردهمى در برزيل دردناك بود. اين نكته را هم بايد گفت كه آن دسته از جودوكارانى كه دل به تمرينات نمى دادند و نمى دهند و به انواع مختلف بهانه مى آوردند و مى آورند و از كار گروهى سر باز مى زنند بايد چهارگوشه تاتامى را ببوسند و بگويند «خداحافظ جودو»!
مثلاً محمود ميرانى كه يكى از باتجربه هاى تيم به حساب مى آيد، باختن در مبارزه اول در چند مسابقه اخيرش و ديگر اينكه با قرعه شانسى كه در مسابقه هاى برزيل به دست آورد و حريف اروگوئه اى اش در مقابل او حاضر نشد، غيرقابل پذيرش است و بايد علل اين ناكامى ها بررسى شود. درحال حاضر فقط آرش ميراسماعيلى توانست سهميه مستقيم المپيك را كسب كند و براى گرفتن مابقى سهميه هاى المپيك پكن بايد به انتظار حضور جودوكاران ايرانى طى يك سال آينده در رقابت هاى قهرمانى آسيا در كشورهايى همچون قزاقستان، كره جنوبى، ژاپن و چين بنشينيم. بايد گفت و بايد گفت كه اين، آنى نبود كه از جودوى ايران انتظار مى رفت! به مسؤولان فدراسيون جودو توصيه مى شود تا در اسرع وقت كميته بررسى علل ناكامى اين تيم را تشكيل داده و به سرعت هرچه تمام تر آينده آرمانى جودو كشور را ترسيم كنند چرا كه جايگاه جودوى ايران چهاردهم جهان نيست ...