تا كسب تجربه توجيه اعزام بى هدف باشد -

ایران ورزشی-نگاه ما صرفا مدال آورى نيست اما تجربه اندوزى هم بايد هدفمند باشد. تا كى قرار است تجربه كسب كنيم.» اينها بخشى از صحبت هاى رييس سازمان ورزش در جمع مسؤولان فدراسيون هايى است كه خود را براى ماكائو آماده مى كنند، مسؤولان اين فدراسيون ها به همراه دست اندركاران كميته ملى المپيك ،كيومرث هاشمى و حسام روساى مراكز توسعه ورزش قهرمانى و همگانى سازمان تربيت بدنى به دفتر على آبادى آمده اند تا بالاخره معلوم شود كه براى اعزام تيم ها به ماكائو چه سياستى اعمال مى شود، به ويژه در مورد تيم هايى كه پيش بينى مى شود، شانسى براى ايستادن روى سكو ندارند. بهرام شفيع، محتشمى، وحيد مرادى، حيدرى، دكتر عليجانى، مقصودلو، دكتر مداحى، جمشيد وزيرى و شعايى از نفرات حاضر در اين جلسه هستند.
بعد از مدتى كه از آخرين نشست فدراسيون هاى ماكائويى با على آبادى مى گذرد، در اين جلسه وضعيت رشته هاى مختلف بررسى مى شود البته بحث بيشتر حول و حوش رشته هايى است كه در بين آسيايى ها حرف چندانى براى گفتن ندارند.

وحيد مرادى: تا ابد هم در داخل تمرين كنيم به جايى نمى رسيم
فدراسيون هاى مختلف از وضعيت شان مى گويند؛ جمشيد وزيرى، رييس فدراسيون اسكيت مى گويد: بازيهاى داخل سالن، دومين رويداد مهم قاره اى است و حتى شايد روزى از بازيهاى آسيايى مهمتر شود. امروز زمان اين است كه بالاخره تكليف خود را روشن كنيم. ما اگر مى خواهيم به جايى برسيم كه حتما جزو بهترين ها باشيم بايد از يك جايى، تاوانى را پرداخت كنيم. اگر امروز اين تاوان را پرداخت كنيم بسيار بهتر است كه در دوره بعد به اين نتيجه برسيم.
وزيرى در پاسخ به اين سؤال كه اسكيت بازان در چه جايگاهى قرار مى گيرند، مى گويد: بعضى رشته ها متر دارند و مى توان در مورد آنها پيش بينى دقيقى داشت اما اسكيت اينطور نيست علاوه بر اين ما ميدان هاى زيادى را پشت سر نگذاشته ايم تا دقيقا بگوييم كه نسبت به حريفانمان كجا هستيم.
عليجانى، نايب رييس فدراسيون دو و ميدانى نيز مى گويد: بازيهاى داخل سالن بسيار نوپاست و مشكل عدم شناخت كامل نسبت به حريفان وجود دارد.
شنا و ژيمناستيك از جمله رشته هايى هستند كه درباره كاهش تعداد اعزام هاى آنها با هدف تقويت نيروها در داخل كشور بحث هايى مطرح مى شود. دراين باره وحيد مرادى، رييس فدراسيون شنا مى گويد: نگاه توسعه اى روندى دارد كه بايد طى شود. از سربازى نمى توان يك دفعه تيمسار شد. ما اگر تا ابد هم در داخل تمرين كنيم، به نتيجه اى نمى رسيم.
تا مدتى قبل شنا جزو رشته هايى محسوب مى شد كه خوب كار كرده اما نمى دانم چه اتفاقى افتاده كه شنا جزو رشته هاى ضعيف به حساب مى آيد.
او ادامه مى دهد: ما براى توسعه بايد هزينه كنيم.
بايد پاسخگو باشيم
رييس سازمان ورزش درباره مسائلى كه مطرح مى شود، مى گويد: ما نماينده مردم هستيم و بايد از اموالى كه در اختيارمان است، صيانت كنيم.
اگر نتيجه نگيريم، انعكاس خوبى ندارد. گاهى اصولى وجود دارد كه شكستن آنها به اين معناست كه مى توان در جاهاى ديگر هم اصولى را شكست. براى نمونه زمانى صحبت از مدال آورى در رشته هايى چون واليبال و دو و ميدانى كاملاً بى اساس بود اما امروز اين رشته ها جزو اميدها محسوب مى شوند. با مدال آورى اين رشته ها، علاقه و انگيزه براى حضور گسترده تر ايجاد شده، اما چرا نبايد در شنا و ژيمناستيك به اين حد برسيم.

قابل درك نيست وقتى مى گوييد شناخت نداريم
على آبادى با اشاره به ضرورت حصول شناخت دقيق از حريفان ادامه مى دهد: نبايد بگوييم از تيم هاى حريف شناختى نداريم. جايگاه تيم هايمان را بايد در اين اتاق تعيين كنيم و تا ۸۵ درصد تكليفمان بايد اينجا روشن شود. مسابقه است و هزار اتفاق مى افتد اما بايد قبل ازاينكه به مسابقه اى برويم بدانيم كجا مى ايستيم.
رييس سازمان ورزش به لزوم وجود نگاه عميق تر اشاره مى كند: بايد قدرى عميق تر با مسائل برخورد كنيم. نياز است كار كارشناسى انجام شود تا به اين نتيجه برسيم كه براى نمونه آيا بهتر است تيم هايى چون شنا و ژيمناستيك اعزام برون مرزى نداشته باشند و در داخل روى آنها كار شود يا اينكه نه.على آبادى مى گويد: بعضى رشته ها مانند بولينگ و بيليارد يا حتى شنا هنوز جنبه تفريحى دارند و تا نگاه را تغيير ندهيد، شرايط به همين شكل است.
رييس سازمان تربيت بدنى، فقدان تعريف توسعه پايدار را يكى از خلأهاى ورزش مى داند: بايد توسعه پايدار را معنى كنيم، آيا كسب يك مدال در يك رشته آن هم به صورت اتفاقى به معناى توسعه آن رشته است. حتى در
دو و ميدانى كه نتايج خوبى كسب شده، آيا تا زمانى كه چند ورزشكار پرتاب ديسك كه توانايى پرتاب بين ۶۵ تا ۶۷ متر را نداشته باشيم، مى توانيم بگوييم، توسعه پايدارى داشتيم؟
بعضى رشته ها از نظر زيرساخت ها به توسعه پايدار رسيده اند اما از بعد قهرمانى نياز دارند كه كار كنند. اگر به توسعه پايدار فكر كنيم، ديگر به مسائل لحظه اى دل نمى بنديم.او مى گويد: در جلسه اى كه با آقاى محتشمى داشتم، تأكيد كردم حتى اگر لازم باشد ۶ سال ديگر هم از شما مدال نمى خواهيم اما حداقل بعد از اين مدت ۲ ميليون ژيمناست تحويل دهيد.

حداقل مسير را اصلاح كنيم
ما بايد بپذيريم كه كار فدراسيون فقط قهرمانى نيست. اين افت و خيزهايى كه در ورزش ما است، چه منشايى دارد؟ آيا دليلش غير از اين است كه كارى براى توسعه پايدار انجام نشده است.
على آبادى در پاسخ به صحبت دكتر عليجانى كه مى گويد: توسعه پايدار زمان مى خواهد، مى افزايد: به خودمان زمان بدهيم و حداقل مسير را اصلاح كنيم. بايد قبول كنيم در بعضى مواقع، به كارهاى لحظه اى دل خوش شده است. براى نمونه قايقرانى يا تير و كمان از رشته هايى هستند كه به مباحثى كه در اين زمينه داشتيم، توجه كرده اند و خوشبختانه نتيجه اش را هم مى بينيم، اما در مقابل، رشته اى هم است كه مسؤولش حتى حاضر نيست يك راه ديگر را امتحان كند و فقط به خيابانى كه طى مى كند، دل بسته است، درحالى كه مى بينيد راه به جايى نمى برد.
از هم ايراد بگيريم بدون اينكه برنجيم
على آبادى در ادامه مى گويد: قرار نيست رشته ها را با هم مقايسه كنيم. اگر نام يك رشته را آورديم به اين معنا نيست كه پيشرفت در كار نبوده، چون در اين صورت ضرورت حضور مديران چيست؟ از هم ايراد بگيريم، بدون اينكه برنجيم. تمام حرف من اين است كه به دنبال قهرمانى اتفاقى نباشيم و قهرمانى هايى را بخواهيم كه براساس يك برنامه در جهت توسعه به دست آمده اند.
رييس سازمان ورزش درباره ماكائو نيز تأكيد مى كند: اينجا جمع شده ايم كه با همفكرى تصميم بگيريم اما من معتقدم در مورد رشته هايى كه شانس مدال ندارند حداقل يك سقفى قائل شويم.
مثلا ورزشكارى كه مى تواند در اين رقابت ها هشتم شود و با اعزامش، زمينه ارتقاى رده او در رقابت هاى آتى فراهم مى شود، اعزام شود اما فردى كه مى دانيم درمحدوده تعريف شده قرار نمى گيرد و اعزام يا عدم اعزامش بى هدف است، چرا بايد برود.

۳۵۰ ميليارد تومان از رييس جمهور
بودجه خواستيم
معاون رييس جمهور از كمبود بودجه ورزش نيز مى گويد: من قبول دارم كه كاستى هايى وجود دارد. براساس برآوردى كه كرديم به رييس جمهور گفتم كه ۳۵۰ ميليارد تومان نياز داريم. قبلاً دكتر احمدى نژاد مى گفتند كه وقتى در ساخت و ساز به حد مطلوبى رسيديد از بودجه عمرانى كم مى كنيم و آن را به بحث قهرمانى اختصاص مى دهيم اما با پيشرفت هاى انجام شده، آقاى رييس جمهور اعلام كردند كه از بودجه عمرانى كم نمى شود و بودجه جداگانه اى اختصاص مى يابد. در مجموع وضعيت خوب است اما اين باعث نمى شود كه راضى شويم. اگر روزى در شنا هم قهرمان آسيا شديم، نبايد بايستيم، نقطه نگاهتان را قهرمانى جهان بگذاريد. رييسى كه راضى است مانند سنگى است كه پرتاب شده، بالا رفته و درحال برگشت است.در ادامه نشست، دكتر قراخانلو با اشاره به اينكه فرصت مان محدود است، مى گويد: از بين ۲۴۰ ورزشكارى كه براى ماكائو تمرين كرده اند، حدود ۷۳ نفر شانس صددرصد مدال نيستند بنابراين با توجه به صحبت هاى مهندس على آبادى و نظر مساعد آقاى هاشمى و كفاشيان، جايگاه ششم را سقف اعزام قرار مى دهيم كه بااين فاكتور هر كسى كه بهتر است، مى رود.
قراخانلو مى گويد: از ابتدا ديدگاه ما اين بود كه به رشته هايى كه رشد خوبى داشتند، نگاه مثبت شود.
بهترين ها مى روند
در پايان جلسه، تصميم گرفته شدكه تعداد ورزشكاران اعزامى كم شود، به اين شكل كه اسكيت از ۱۱ نفر، ۵ نفرى كه شانس قرار گرفتن در جمع ۶ نفر برتر را دارند، اعزام كند.
از ملى پوشان دختر شطرنج و دو و ميدانى كاسته شودكه البته با مخالفت رباب شهريان، مداحى و عليجانى از حذف تعدادى ملى پوشان از بين مردان خبر دادند. همچنين تعداد اعضاى تيم ايروبيك كم شودو آنهايى كه مى توانند بين ۶ نفر قرار بگيرند، ويزاى ماكائو را بگيرند. بولينگ و بيلياردكه يكى از محورهاى اصلى بود و در غيبت مسؤولان اين فدراسيون در مورد آن بحث شد نيز از ليست مسافران اعزامى حذف شد. البته احتمال دارد اين ۲ رشته، يكى دو نماينده در ماكائو داشته باشند. با اين حساب احتمالاً كاروان اعزامى ايران از ۲۴۰ نفر به حدود ۱۶۰ تا ۱۸۰ نفر مى رسد. البته تصميم نهايى ظرف امروز و فردا از سوى كميته ملى المپيك گرفته مى شود.

نارضايتى شهريان از حذف بانوان
در دقايق پايانى اين گردهمايى، شهريان، مديركل دفتر ورزش بانوان با اشاره به كاهش نفرات مى گويد: بيشترين خط خورده ها، از بانوان هستند درحالى كه با اين كار به ورزش بانوان لطمه مى خورد. بالاخره بايد معلوم شود كه سياست ما در مورد بانوان به چه شكل است؟
در اين باره على آبادى نيز مى گويد: برنامه پيشرفت بانوان در بسيارى از رشته ها بايد در داخل باشد. آنها بايد ابتدا به يك سطحى برسند، سپس مسابقه هاى برون مرزى برايشان درنظر بگيريم. اگر عميق فكر كنيم به اين نتيجه مى رسيم كه بايد دنبال راهكارهاى توسعه در داخل باشيم.