لطفا ساكت، قطبى امتحان دارد -

ايران ورزشى- به نظر مى رسد در فوتبال ايرانى كه چند سالى است پسوند حرفه اى هم به آن اضافه شده هنوز رفتار حرفه اى واژه مهجورى است كه تقريبا هيچ كس به آن وقعى نمى گذارد. در فوتبال روز دنيا به جز رقيبان خاص آن هم در شرايط ويژه كمتر مربى را مى توان پيدا كرد كه عليه همكار خود در تيم ديگرى صحبت كند و به راحتى هرچه تمام تر توانايى هاى همكار خودش را زير سؤال برده يا او را تحقير كند. هرگاه هم مربيان حرفه اى در مورد همكاران خود زير سؤال قرار بگيرند يا از جواب دادن طفره مى روند يا با جملات مؤدبانه و اكثر تعارفى او را مورد تمجيد قرار مى دهند و اين درصورتى است كه با طرف مشكل داشته باشند ولى وقتى سوژه مورد سؤال را قبول داشته باشند، جملاتشان فنى تر و بسيار محترمانه تر مى شود.
ولى گويا در فوتبال ايرانى هنوز خيلى ها هستند كه دوست ندارند اين رفتار مؤدبانه را در پيش بگيرند و فقط منتظر تريبونى هستند تا توانايى هاى همتايان خود را چه در سطح بالاتر و چه در مرتبه پايين تر تخطئه كنند.

نمونه اش افشين قطبى سرمربى جديد پرسپوليس است. درحالى كه فقط نامش براى حضور در پرسپوليس مطرح شده بود، تقريبا همه فوتبال ايران در موردش اظهار نظر كردند و جهت گيرى غالب آنها ترديد در توانايى هاى قطبى بود.
حالا هم كه آمده و در شروع كارش به ۴ برد پياپى دسته يافته تا به صدر جدول رده بندى ليگ هفتم تكيه بزند باز هم عده اى ول كن ماجرا نيستند. از سرمربى تيم رقيب با ادبيات منحصر به فردش انتظارى جز اين نمى رفت كه بگويد «او از ۱۰ سالگى عاشق بازى من بود» تا به نوعى قطبى را تحقير كند ولى بعضى از مربيان كه دست بر قضا سابقه بازى و مربيگرى در همين پرسپوليس را دارند و فعلاً بيكار هستند هنوز دست از مصاحبه در مورد قطبى برنداشته اند. يكى كه ۲ سال تمام يكى از پرطرفدارترين و متمول ترين تيم هاى دسته اول را پشت خط ليگ برتر نگه داشت سهم قطبى در موفقيت پرسپوليس را كمتر از ۵۰ درصد مى داند و وعده به هفته هشتم مى دهد و ديگرى كه كاپيتان تيم مربيان سالخورده محسوب مى شود و در ۶-۵ سال اخير جز دستيارى همراه با ناكامى چيزى در پرونده اش چه در عرصه باشگاهى و چه در وادى تيم ملى نداشته بار ديگر بر تجربه نداشتن قطبى در مربيگرى تأكيد دارد.
واقعا نمى دانيم چه لقب ديگرى جز «حسادت» به اين حركات و گفتار بدهيم؟ افشين قطبى در اولين فصل سرمربيگرى خود در فوتبال ايرانى به سر مى برد و به عبارت بهتر هنوز در حال امتحان پس دادن است. ادب و فرهنگ حكم مى كند كه دور و بر فرد تحت آزمون را خلوت كنيم و اجازه دهيم كارش تمام شود بعد در مورد نتيجه آزمون اظهارنظر كنيم.
افشين قطبى در شروع كارش چه با سهم ۵ يا ۵۰ يا ۱۰۰ درصدى فعلاً به صورت كامل موفق بوده و حداكثر امتيازات را جمع كرده است. اگر هم همه اين نتايج سهم استيلى و بقيه كادر فنى باشد باز هم قطبى از بابت ميدان دادن و اعتماد كردن به دستيارانش نمره قبولى مى گيرد. اجازه بدهيم او كارش را انجام دهد و وقتى يك نمره تك آورد با رعايت انصاف و لحاظ كردن شرايطى كه اين نتيجه نامطلوب به دست آمد او را نقد كنيم. تازه كسانى حق دارند در اين وضعيت هم او را مورد ارزيابى قرار دهند كه خود در وادى مربيگرى در ۱۰ سال گذشته حرفى براى گفتن داشته باشند و حداقل ۳-۲ سالى سرمربيگرى موفق در كارنامه آنها ديده شود نه اينكه با شهرت ناشى از دوران بازيگرى يا اجراى عمليات ژانگولر در كنار زمين درحالى كه هيچگاه يك سرمربى موفق نبوده اند در مورد قطبى اظهار نظر كنند. هرچه نباشد بنده خدا تجربه حضور در ۳ دوره جام جهانى را دارد و در نقش دستيار مربيان بزرگ بين المللى ظاهر شده است. مربيانى كه فوتبال ايران هنوز در رؤياهايش هم نتوانسته آنها را در اختيار داشته باشد.
فقط در اينجا يك سؤال ديگر به صورت بى جواب برايمان باقى مانده كه چرا آقايان هميشه منتقد مدام نداشتن تجربه سرمربيگرى قطبى را مطرح مى كنند؟ مگر نه اينكه بالاخره بايد هر كسى از جايى شروع كند؟ مگر اين آقايان در اولين روز كارى خود تجربه ۱۰ ساله سرمربيگرى داشتند كه هر روز تجربه نداشتن قطبى را چون پتك بر سرش مى كوبند؟ لطفاً اجازه دهيد او كارش را ادامه دهد. بيشتر از اين او را زير سؤال نبريد چون شبيه ملانصرالدين مى شويد كه كوزه نشكسته سيلى جريمه آن را به گوش دخترش كوبيد.