ايتاليا، شايسته سوت اعتراض -

ایران ورزشی-فابيو كاناوارو از هواداران ايتاليايى خواسته بود از سوت زدن و بى احترامى به سرود ملى فرانسه پرهيز كنند و اجازه دهند چهره ايتاليا چهره اى ورزشى و فرهنگى باشد. فدراسيون فوتبال ايتاليا مى دانست رفتار فرانسوى ها و بى احترامى آنها به سرود ملى ايتاليا و يك دقيقه سكوتى كه براى مرگ جاچينتو فاكتى پيش بينى شده بود در تابستان گذشته و در دور رفت از سوى ايتاليايى ها بى پاسخ نمى ماند و به همين خاطر هم از مدت ها پيش در تلويزيون و مطبوعات اقدام فرهنگى عليه اين حركت را آغاز كرده بود. اما در نهايت هيچ يك از اين تمهيدات فايده اى نداشت و در لحظه پخش سرود ملى فرانسه چيزى جز صداى سوت و غوغاى ۸۰ هزار تماشاگر ايتاليايى حاضر در سن سيرو به گوش نمى رسيد. در شبى كه ايتاليايى ها داغدار مرگ لوچانو پاواروتى بودند و اسكوربورد ورزشگاه صحنه هايى از مراسم خاكسپارى بزرگترين خواننده اپرا و مايه افتخار فرهنگى و هنرى كشور چكمه اى را پخش مى كرد و هواداران با آوردن عكس ها و پوسترهاى او يادش را گرامى داشتند بى احترامى به سرود ملى فرانسه باعث شرمندگى كل جامعه ايتاليا و نه فقط جامعه فوتبال شد. در تمام مدت پخش سرود ملى فرانسه چهره برافروخته بازيكنان ايتاليايى حكايت از اين شرمندگى بى حد داشت.

اما برخلاف اين رفتار كه به نوعى انتقام از همنوعان فرانسوى بود، طرفداران «آتزورى» در تمام ۹۰ دقيقه بازى ضمن رعايت احترام حريف از ملى پوشان خود حمايت كردند و فضايى زيبا و البته پرهيجان به ورزشگاه دادند و چهره فوتبالى سن سيرو كاملا متفاوت با چهره اخلاقى آن بود.
فرانسه به آنچه از اين مسابقه مى خواست رسيد و توانست يك امتياز شيرين را به خانه ببرد در مقابل ايتاليا بايد در اين مسابقه پيروز مى شد تا با خيال راحت ترى به بازيهاى آينده نگاه مى كرد و حال چاره اى ندارد تا ۲ بازى آينده خود مقابل اوكراين و اسكاتلند را با پيروزى به پايان برساند و در غير اين صورت قهرمان جهان غايب بزرگ يورو ۲۰۰۸ خواهد بود و اين به ويژه در بازى آينده كه در خانه اوكراين برگزار مى شود و در آن گنارو گاتوزو كه شنبه شب اخطار گرفت و ۳ كارته شد و لوكاتونى مصدوم، غايبان بزرگ هستند، بسيار دشوار خواهد بود. دونادونى بلافاصله بعد از اطمينان از عدم امكان بازى تونى، ياكينتا را به تيم ملى فرا خواند تا جاى خالى مهاجم صاحبنام خود را پر كند و مقابل فرانسه هم وظيفه تهاجمى تيم را به آلكسى دل پيرو و فيليپو اينتزاگى سپرد تا زوج سال هاى دور خط حمله آتزورى دوباره كنار يكديگر قرار بگيرند. تبعات منفى شروع ديرهنگام فصل در اين مسابقه نيز به خوبى خود را به رخ ايتاليايى ها كشيد و عدم آمادگى فيزيكى و روحى بازيكنان آتزورى كاملا مشهود بود و در تمام طول مسابقه اول اينتزاگى و پس از آن جانشين او لوكارلى در كمند دفاعى تورام و اسكوده اسير بودند. سرنوشت پاس هاى پيرلو مدام به مناطق خالى ختم مى شد. هر چند در فرانسه هم ناهماهنگى هايى به چشم مى خورد. ويرا و ياران او در كمربند ميانى توانايى تغذيه مهاجمان تيم را نداشتند و به اين ترتيب آنرى و آنلكا كاملا بى تاثير شده بودند. البته در اين زمينه نبايد نقش مدافعان آتزورى را ناديده گرفت.
در شرايطى كه دونادونى همان تركيب پيش بينى شده را به ميدان فرستاد دومنك كه به دليل محروميت سكونشين بود و به جاى او مانكوسكى هدايت نيمكت خروس ها را بر عهده داشت اسكوده را در مركز و آبيدال را در سمت چپ و ديارا را در سمت راست دفاع به كار گرفت.
گرماى فوق العاده ميلان هواداران و بازيكنان را كلافه كرده بود. در نيمه اول بازى چندان سريع نبود. خط هافبك فرانسه صاحب ميدان بود هر چند آنلكا و آنرى هرگز توپ را نمى ديدند. دونادونى على رغم اينكه مى دانست به ۳ امتياز اين مسابقه احتياج دارد اما هيچ گونه ريسكى را در دستور كار نداشت و روى هر حركت فرانسوى ها حداقل با ۷ بازيكن دفاع مى كرد و تا دقيقه ۴۳ هيچ فرصتى به فرانسه نداد. در اين دقيقه پاس ويرا به مالودا و شوت او بوفون را از خواب، بيدار و مجبور به عكس العمل كرد. البته براى آتزورى هم پيشروى به همان اندازه دشوار بود و حفظ گهگاه شوت هاى پيرلو و همكارى دل پيرو وكامورانزى بوى گل را به مشام هواداران مى رساند. در واقع نتيجه بازيهاى عصر يعنى تساوى اوكراين و پيروزى اسكاتلند نيز سبب شد ۲ تيم بيشتر به حفظ موقعيت فعلى فكر كنند.
اين مسابقه، بيشتر جنگى بين هافبك هاى ۲ تيم بود و مهاجمان بيشتر لباس تماشاچى را بر تن داشتند. در دقايق پايانى نيمه دوم خستگى ايتاليى ها باعث شد فضاى بيشترى براى فرانسه و به ويژه ريبرى ايجاد شود و دقيقا در اين شرايط دونادونى شروع به تعويض كرد. پروتا را جانشين كامورانزى خسته كرد و لوكارلى را به جاى اينتزاگى كه به وضوح در مشكل افتاده بود به ميدان فرستاد و دى ناتاله جاى دل پيرو را گرفت و در نهايت شرايط مسابقه چهارشنبه شب سختى را در كى يف براى ايتاليا رقم زد. روبرتو دونادونى سرمربى ايتاليا درباره اين مسابقه مى گويد: ما كاملا مراقب حريف بوديم و در عين حال سعى كرديم از فرصت هاى خود استفاده كنيم در بخش پايانى هم چندين فرصت داشتيم و همه را به باد داريم.» حال ايتاليا مجبور به پيروزى در كى يف است اما سرمربى مى گويد: «ما هميشه مجبور به پيروزى هستيم. يك امتياز اين مسابقه هم چندان بى فايده نيست. فكر نمى كنم براى صعود مشكلى داشته باشيم.»
تركيب دو تيم
ايتاليا (۱-۴-۱-۴): بوفون، اودو، كاناوارو، بارتزالى، زامبروتا، ده روسى، كامورانزى (پروتا ۵۸)؛ پيرلو، گاتوزو، دل پيرو (دى ناتاله ۸۴)، اينتزاگى (لوكارلى ۶۵)
فرانسه (۲-۴-۴): لاندرو، ديارا، تورام، اسكوده، آبيدال، ريبرى (تولالان ۸۷)، ويرا، ماكله له، مالودا، آنلكا، آنرى