در انديشه انتقام نبودم -

ايران ورزشى - بى گمان بهترين بازيكن ميدان بود. سيدمهدى رحمتى بعد از اينكه هفته گذشته توانست مقابل ذوب آهن اصفهان ستاره تيم اش باشد، با انگيزه هاى بسيارى وارد ورزشگاه آزادى شد تا در حضور هواداران استقلال شايد بهترين نمايش فصل را اجرا كند. سيدمهدى رحمتى عصر جمعه در ورزشگاه آزادى و مقابل بيش از ۴۰ هزار هوادار استقلال انگيزه هاى بسيارى داشت تا دوباره خودش را اثبات كند. رحمتى براى انتقام از همه آن بى توجهى هايى كه فصل قبل در استقلال مى ديد گام به ورزشگاه آزادى گذاشت و در نهايت موفق هم شد.
بعد از سال ها حضور در استقلال اين بار مقابل تيم ات قرار گرفتى! چه حسى داشتى؟
<برايم سخت بود مقابل هواداران استقلال قرار بگيرم. براى همين در ابتداى بازى همراه با وحيد تصميم گرفتم به سمت هواداران استقلال بروم و به آنها گل هديه كنم.
اين حركت نشان مى داد كه هنوز هم استقلال را دوست دارى؟
<بله، همين طور است. من هنوز هم استقلال را دوست دارم و خاطره آن روزها را فراموش نمى كنم.
اما به نظر مى رسيد كه با يك حس انتقامى وارد زمين شدى.

< نه، حس انتقام نبود به انتقام
نمى كردم. من مى خواستم به همه ثابت كنم كه طى اين مدت اگر روى نيمكت نشستم اصلاً حقم نبود. سال گذشته بى دليل من را ۱۰ بازى روى نيمكت نشاندند در حالى كه حقم بود براى استقلال بازى كنم.
احساس مى كنى با تو بدرفتارى كردند؟
<من فقط حقم را مى خواستم. كارى با رقيبم كه وحيد باشد ندارم. اتفاقاً با وحيد خيلى صميمى هستم اما از اينكه حقم را مى خوردند ناراحت بودم.
شايد از همان اول هم نبايد استقلال را انتخاب مى كردى.
<من به توانايى هاى خودم ايمان داشتم. عملكردم در بازيهايى كه براى استقلال به ميدان رفتم كاملاً روشن است اما بى دليل روى نيمكت مى نشستم و اين موضوع برايم قابل هضم نبود!
در جريان بازى به دفعات وقت كشى كردى!
<من آنچنان وقت كشى نكردم. به اعتقاد خودم حركاتم در بازى معمولى بود و هر دروازه بانى ممكن است براى موفقيت تيم اش اين كار را انجام بدهد.
آن شوت ميثم منيعى گل شد؟
<ضرب توپ آنقدر شديد بود كه من متوجه نشدم توپ از خط گذشته يا نه! اما هواداران استقلال با عكس العملى كه نشان دادند انگار توپ از خط دروازه عبور كرده بود. به هر حال اگر هم اينطور باشد چون داوران اين تشخيص را ندادند ديگر نمى توان نتيجه را عوض كرد.
درباره صحنه پنالتى چه نظرى دارى؟
<خب، من هم مثل همه دروازه بان ها در موقع زدن پنالتى سعى كردم بهترين عكس العمل را نشان بدهم. براى همين هم روى توپ واكنش نشان دادم و خدا را شكر گل نشد.
فكر مى كردى توپ را بگيرى؟
<همه انگيزه ام مهار ضربه پنالتى منيعى بود!

ازگل و بوسه خبرى نبود
ايران ورزشى ـ روز جمعه، يك روز به يادماندنى بود، براى همه آنهايى كه حافظه خوبى دارند بازى سيدمهدى رحمتى و مرتضى ابراهيمى فراموش نخواهد شد. اين دو اگرچه در دوره مربيگرى قلعه نويى به استقلال آمدند، اما در طول فصل هاى گذشته و به ويژه ليگ ششم همواره به نيمكت غل و زنجير شده بودند. رحمتى در دوران قلعه نويى يك بازى در ميان و به اصطلاح چرخشى وارد زمين مى شد اما ابراهيمى حتى اين شانس اندك را هم نداشت. آنها ديروز پيش از بازى نشان دادند كه گذشته ها را فراموش نكرده و به ياد دارند كه چطور مرفاوى هر ۲ اينها را جزو فراموش شدگان قرارداد. پيش از بازى هم اين ۲ به سراغ نيمكت استقلال رفتند اما ازگل و بوسه و احوالپرسى با مرفاوى خبرى نبود تا ثابت كنند از صمد و برخوردهايش راضى نيستند. روز جمعه اين ۲ فقط به اين برخورد سرد و در همين اندازه بسنده نكردند بلكه آنها در طول ۹۰ دقيقه هر حركت مثبت و جالبى كه انجام مى دادند يك نيم نگاهى به نيمكت استقلال و مرفاوى مى انداختند.
رحمتى ثابت كرد كه اين سال ها بى جهت پشت سر طالب لو ايستاده و او هم مى تواند در هر تيم ليگ برترى يك شماره يك واقعى باشد. او نشان داد كه بى جهت به مالزى نرفت و اينكه وحيد طالب لو و حسن رودباريان چيز بيشترى از او نداشتند، او روز جمعه نشان داد كه حق را بايد گرفت و به اصطلاح حق خيلى ها را كف دستشان گذاشت. مرتضى ابراهيمى هم همواره نشان داده كه از شعور بالايى در فوتبال برخوردار است اما او در دوره مرفاوى و يونگ يك بار در خط ميانى و پست هافبك دفاعى ظاهر شد تا دوباره به نيمكت بچسبد و مهمتر از همه اينها ديد فرهاد كاظمى را هم بايد ستود. او از مهره هاى پا به سن گذاشته و به اصطلاح رو به اتمام همراه با جوانان جوياى نام تيمى ساخته كه بازى به بازى بهتر و هماهنگ تر مى شوند. او ديروز مثل يك رهبر اركستر لب خط ثانيه به ثانيه بازى را زيرنظر داشت.