فروش استقلال و پرسپوليس به مردم -

ایران ورزشی-صبح ديروز هنگامى كه وزير تعاون در خبرگزارى ايرنا مشغول بازديد بود خبرنگارى از وى درباره بحث خصوصى سازى در ورزش كشور پرسيد كه وى با استقبال از اين مساله توضيح داد: وزارت تعاون آمادگى دارد شرايط و زمينه لازم را براى اداره دو باشگاه استقلال وپرسپوليس توسط مردم در بخش تعاونى فراهم كند. محمد عباسى وزير تعاون در ادامه به توضيح ماجرا براى خبرنگاران حاضر پرداخت: «از هواداران اين دو باشگاه نبايد تنها براى تشويق بازيكنان دو تيم بهره گرفت، بلكه از آنان براى مشاركت در زمينه اداره آنها بايد استفاده كرد.»
وى با اشاره به اصل ۴۴ مبنى بر خصوصى سازى نهادهاى دولتى اظهارداشت: «در امر ورزش ما مى توانيم در قالب شركت هاى تعاونى، نسبت به خصوصى سازى باشگاه هاى دولتى اقدام كنيم .اين وزارتخانه بنا به رسالتى كه دارد در زمينه تيمدارى اقدام نخواهد كرد ولى از بسط و گسترش ورزش در كشور همچون گذشته حمايت به عمل خواهد آورد.»

مطرح شدن اين مساله باعث شد هواداران اين دو تيم برق اميد در چشم شان ديده شود و نگرانى آنها از بابت بى پولى مفرط تيم هاى مورد علاقه شان تا حدودى كاهش يابد اما اين شادمانى عمر چندانى نداشت چون اهالى تعاونى ها هم مثل ساكنين بورس دست رد به سينه سرخابى زدند و با زبان بى زبانى عذر آنها را خواستند.
مهمترين عاملى كه دست اندركاران تعاونى ها درباره اين مخالفت به زبان آوردند زيان دهى اين دو باشگاه پرطرفدار بود و معتقد بودند كه طبق قانون شركت هايى مى توانند به عنوان تعاونى مشغول به فعاليت شوند كه ميانگين سوددهى لازم را داشته باشد وبراى اعضاى خود سود مشخصى را به ارمغان بياورد.
هواداران دو تيم پايتخت كه دوباره موج نگرانى در بين آنها جان گرفته بود دريافتند كه هيچ كس حاضر نمى شود اين دو تيم هزينه بر و زيان ده را زير چتر حمايتى خود قرار بدهد تا آنها با خيالى آسوده به فعاليت خود بپردازند اما مهم ترين سؤالى كه در اين باره مطرح مى شود اين است كه چرا اين دو باشگاه توانايى حضور دربازار بورس و شركت هاى تعاونى را ندارند.
<<<
خستويى عضو هيات پذيرش بورس درباره اين معضل مى گويد: «در هيچ كجاى دنيا نمى توانيد ببينيد كه يك مجموعه زيان ده كه براى همه زيان بار بودنش محرز شده وارد بازار بورس شود. فوتبال يك صنعت درآمدزا و پولساز است و از همه عنصرهايش مى تواند درآمدى خارق العاده به دست آورد اما آيا تيم هاى فوتبال ما در وهله كنونى توانسته اند به مرحله سوددهى برسند يا هنوز هم از بودجه دولتى ارتزاق مى كنند؟»
وى كه يكى از مخالفان حضور استقلال و پرسپوليس در بازار بورس و شركت هاى تعاونى است در ادامه مى گويد: «شايد باور نكنيم اما آيا از خود تا به حال سؤال كرده ايم كه مى خواهيم اين ۲ تيم ضررده را به چه كسى بفروشيم؟ آيا تا به حال از خود پرسيده ايم كه چرا در اسپانيا، ايتاليا و انگليس تيم هاى فوتبال درآمد زايى مى كنند اما در ايران نه؟ تنها نكته اى كه در اين بين وجود دارد مساله نبود كاركارشناسى است، ما اگر مى خواهيم اين حركت را به سرمنزل مقصود برسانيم و اين ۲ تيم را به بخش خصوصى بياوريم بايد حركتى را در پيش بگيريم كه همه براى خريد سهام آنها سر و دست بشكنند نه اينكه كسى رغبت به خريد آنها نداشته باشد.»
خستويى به حضور باشگاههاى اسپانيايى در بازار بورس اشاره مى كند و مى گويد: «در اسپانيا ۸۰۰ سيستم حسابرسى در حال فعاليت هستند و به دقت عملكرد مالى اين باشگاه ها را زير نظر دارند تا كوچكترين مبلغى از ديد آنها پنهان نماند حالا ما با چه سيستم حسابرسى مى خواهيم اين ۲ باشگاه را وارد چرخه بورس كنيم. متاسفانه تا كنون فشار مالى اين دو باشگاه بر دوش دولت بوده و ما بايد راه حلى پيدا كنيم كه اين بار از دوش دولت برداشته شود، هزينه فعلى تيم هايى مثل استقلال و پرسپوليس از بيت المال پرداخت مى شود در صورتى كه بايد اين امر از طريق منابع درآمد زايى به دست آيد.
كداميك از باشگاه هاى ما به صورت ايده آل در حال حركت هستند. شما براى من مثالى بياوريد كه يكى از اين ۲ باشگاه طبق اساسنامه فعاليت كنند. در فوتبال امروز ايران چه كارى از روى استانداردهاى روز اقتصادى انجام مى شود كه حالا ما بخواهيم آنها به بخش خصوصى وارد كنيم.»
عضو هيات پذيرش بورس با اشاره به اينكه خصوصى سازى يك امر پسنديده است اشاره مى كند: «همانطور كه در تمام قسمت هاى جامعه شاهد حضور بخش خصوصى هستيم بايد يك روز در فوتبال هم اين امر صورت گيرد اما اين كار با يك تصميم يك شبه هرگز صورت پذير نخواهد بود بايد استراتژى لازم را فراهم كنيم و كارگروه هاى مختلف بايد كار كارشناسى انجام دهند تا اين كار به بن بست نرسد. هم اكنون از بين تيم هاى حاضر در فوتبال تنها ۳ باشگاه هستند كه از طريق بخش خصوصى اداره مى شوند و مابقى همه از هزينه هاى دولتى ادامه حيات مى دهند. اگر واقعا به دنبال خصوصى سازى هستيم بايد اساسا حرفه اى به نام فوتبال ايجاد شود بعد به فكر واگذارى آن به مردم باشيم. در حال حاضر فوتباليست هاى ما هيچ يك به عنوان يك فوتباليست حرفه اى كار نمى كنند چون اگر آنها حرفه اى باشند بايد بيمه باشند و سر موعد مقرر بازنشسته شوند.»


وى در پايان اضافه كرد: «تا زمانى كه فوتبال ما حساب و كتاب دقيقى نداشته باشد نمى توانيم شاهد واگذارى آنها به مردم باشيم چون مردم ما با عقل سليم هيچ گاه حاضر نمى شوند در جايى سرمايه گذارى كنند كه يقين داشته باشند سرمايه آنها بر نمى گردد.»
برزنى يكى ديگر از كارشناسان بازار بورس با ورود فوتبالى ها به عرصه بورس و شركت هاى تعاونى مخالف است و تنها دليل اين امر را زيان ده بودن اين دو باشگاه ذكر مى كند.
نايب رييس هيات مديره شركت بورس با بيان اين مطلب مى گويد: «وزارت تعاون متولى تعاونى هاى كشور است و مى تواند اين كار را عملى كند اما بدون ترديد قانونى كه براى بورس اجرا مى شود در شركت هاى تعاونى هم دخيل است و هر شركت تعاونى بايستى به مرحله سودآورى رسيده باشد تا بتواند عضو بگيرد. تعاونى ها گروه هاى مختلف مردمى هستند و با سرمايه مردم اداره مى شوند حال سؤال اينجاست كه مردم ما حاضر هستند به عضويت باشگاه هاى زيان ده در بيايند. ماهيت اين مساله كه بورس باشد يا تعاونى هيچ فرقى نمى كند مهم اينجاست كه اين ۲ باشگاه تا كنون به عنوان دو باشگاه زيان آور شناخته شده اند.»
برزنى در ادامه توضيح مى دهد: «زمانى ما مى توانيم شاهد حضور اين دو باشگاه در اين مقطع باشيم كه اين ۲ باشگاه همانند باشگاه هايى اروپايى به سودآورى محرز رسيده باشند نه اينكه هر روز براى اداره باشگاه نياز به كمك هاى دولت باشند، دولت در زمينه هاى مختلف اقدام به سرمايه گذارى مى كند كه برگشت سرمايه وجود داشته باشد به فرض مثال پل مى سازد، جاده احداث مى كند بيمارستان مى سازد و..... تا هم مشكلات رفاهى مردم بر طرف شود و از طرفى هزينه هايى به افزوده هايش اضافه شود حالا سؤال مى كنم استقلال و پرسپوليس چه سودآورى دارند كه بايد هر روز خرج آنها را بدهد؟ البته تنها اين دو باشگاه سربار دولت نيستند باشگاه هايى شبيه به راه آهن، سايپا، پيكان، برق شيراز، ذوب آهن، سپاهان و .... در اين رديف باشگاه ها هستند، كه جملگى زيان ده هستند.»
كارشناس بازار بورس در پايان با تكرار اين كه هيچ يك از باشگاه هاى ورزشى ما قادر به حضور در بورس وشركت هاى تعاونى نيستند، مى گويد: «اگر به فكر حضور اين باشگاه ها در اين وادى هستيم بايد با ريشه يابى مشكلات موجود طرحى اجرا شود كه بار هزينه ها از روى دوش دولت برداشته شود و تيم ها از چرخه خسارت سازى جدا شوند تا حداقل زمينه براى فكر كردن به حضور در بازار بورس فراهم شود.»