وقت كشى مدرن به شيوه پرسپوليس -

ایران ورزشی-بد يا خوب، اتفاقى يا انفرادى، خلاصه به هر شكل ممكن پرسپوليس نيمه اول بازى با پگاه را با حساب ۲- صفر به سود خود خاتمه داد و با نتيجه اى مطمئن به رختكن رفت. بخش عمده اى از ۵۵ هزار نفرى كه براى تماشاى نخستين نمايش پرسپولس ۸۶ به ورزشگاه آزادى رفته بودند، انتظار داشتند كه پرسپوليس در نيمه دوم هم مثل نيمه نخست تهاجمى و كوبنده ظاهر شود ولى در عمل چنين نشد و قرمزپوشان پايتخت سعى كردند ضمن مدارا با ميهمان فيروزه اى پوش خود اين فاصله مطمئن را حفظ كنند.
البته در اين ميان دلايل كادر فنى پرسپوليس براى كم كردن شعله حملات تيم در نوع خود قابل قبول مى نمايد، از يك طرف ياران پگاه پس از دريافت ۲ گل به سركردگى ابراهيم تقى پور فوتبال خشن ترى از خود ارايه كردند و پرسپوليسى ها جهت پرهيز از مصدوميت در بازى برده، ترجيح دادند تا حد امكان وارد عرصه درگيرى هاى فيزيكى نشوند و از طرف ديگر پرسپوليس به فاصله ۵ روز از اين مسابقه، يك ديدار حساس و دشوار در مشهد مقابل تيم زخم خورده ابومسلم دارد و مربيان پرسپوليس نمى خواستند ياران خود را خسته و فرسوده كنند.

اما در اين ميان قرمزها ۴۵ دقيقه دوم را فقط مشغول تمرين حفظ توپ و آقاوسط شدند و فقط در بعضى موارد خاص مثل ضربه سرى كه نيكبخت به تير دروازه پگاه زد يا فرصتى كه خيرخواه تازه وارد در مصاف تك به تك با ايليچ بيرون زد، به محوطه جريمه حريف سرك كشيدند، هرچند اين شيوه حفظ نتيجه موفق بود و پرسپوليس اندوخته خود را تا پايان بازى نگه داشت ولى مى شد از اين ۴۵ دقيقه بهتر هم استفاده كرد. قرمزها قرار نيست در تمام مسابقات با حريفان راحت و آسان گير در خط دفاعى روبرو شوند و براى عبور از دفاع هاى سازمان يافته و پرتعداد نياز خواهند داشت كه تنوع زيادى در فاز تهاجمى داشته باشند. ازجمله استفاده از سانترهاى بلند كه حداقل در ۲ بازى اخير پرسپوليس در اين مورد نمره قبولى نگرفته است يا زدن شوت هاى محكم و هدفدار از پشت محوطه جريمه كه اين قلم را هم در ۲ بازى گذشته قرمزها تقريباً هيچگاه نديده ايم. اين درحالى است كه پرسپوليس شوتزنان خوبى مثل آقايى، نورى و آشوبى در مجموعه نفرات اصلى خود دارد و مى تواند با اين حربه و با توجه به پتانسيل اين نفرات و همچنين كريم باقرى به دفعات دروازه حريفان را تهديد كند ولى قرمزها در عمل هيچ يك از اين شيوه ها را مورد استفاده قرار ندادند و ترجيح دادند كه به همان حفظ توپ در ميانه ميدان و كاستن از سرعت و انگيزه حريف بسنده كنند.

جاى بادامكى و آقايى را عوض كنيد
حسين بادامكى در مجموع ۲ بازى گذشته پرسپوليس يكى از خوب هاى اين تيم بوده، به خصوص در بازى با صنعت نفت كه ۲ پاس گل هم به آشوبى و خليلى داد. عباس آقايى هم بعد از نمايش متوسط مقابل صنعت نفت، روز جمعه برابر پگاه يك گل استثنايى با كمك ساشا ايليچ زد و در چند صحنه هم با تغذيه خوب مهاجمان باعث ايجاد موقعيت هاى جدى روى دروازه حريف شد ولى احساس مى شود توانايى هاى اين ۲ نفر در نحوه استقرار ۴ هافبك پرسپوليس تا حد زيادى هدر مى رود. هر ۲ بازيكن راست پا هستند با اين تفاوت كه بادامكى از سرعت حركت در عمق بيشترى نسبت به آقايى برخوردار است و در عوض عباس يك شوتزن قهار است كه پاس هايش هم چه در فواصل كوتاه و چه در حالت بلند به مراتب دقيق تر از بادامكى است.
در بين ۲ مدافع كنارى پرسپوليس پژمان نورى از تحرك بيشترى نسبت به شيث رضايى برخوردار است و اگر يك هافبك تغذيه كننده خوب در كنارش داشته باشد مى تواند مثل ۲ بازى قبلى استفاده زيادى به تيم اش برساند، كارى كه تا اينجا به همراه بادامكى به خوبى از عهده آن برآمده و به نظر مى رسد اگر آقايى هم در كنارش باشد دردسرى متوجه پرسپوليس نشود. در اين ميان عباس با توجه به زاويه مناسب نسبت به دروازه حريفان مى تواند از قدرت شوتزنى خود استفاده كند و در عين حال بادامكى هم با سرعت خود جناح راست پرسپوليس را فعال كند. كارى كه عباس آقايى به علت ويژگى هاى فيزيكى و توانايى هاى فنى خود چندان در اين امر موفق نيست.
اينكه در ابتداى مطلب مدعى شديم پرسپوليس يك نيمه را مقابل پگاه هدر داد، يك نمونه اش هم همين تغيير ندادن جاى آقايى و بادامكى بود چرا كه پس از تعويض خرسندى و ورود مامانى به جاى او، باز هم آقايى هافبك راست شد و بادامكى هم در جناح چپ باقى ماند. حداقل ۱۰ دقيقه تعويض جاى آنها چندان ضررى به پرسپوليس نمى رساند.