3 امتياز به نام استيلى -

ایران ورزشی-پنجشنبه: ۲۵/۵/۸۶ هفته اول
ورزشگاه: تختى آبادان ساعت ۱۵:۱۹
صنعت نفت آبادان ۲
گل ها: روح الله عرب (۱۶) و مارسلو دسوزا(۶۳)
پاس گل: محمد مطورى (۱۶) و ميرقربانى (۶۳)
پرسپوليس۳
گل ها: فرزاد آشوبى (۱۰)، محسن خليلى (۱+۴۵) و عليرضا واحدى نيكبخت (۸۱)
پاس گل: حسين بادامكى (۱۰ و ۱۶) و فرزاد آشوبى (۸۱)
داور: خداداد افشاريان
كمك ها: حسين نجاتى و داود رفعتى
اخطار: مارسلو دسوزا و ايمان پشتاره (صنعت نفت آبادان)، شيث رضايى، محمد نصرتى و حسين بادامكى (پرسپوليس)

تماشاگر: ۲۰ هزار نفر
ستاره ميدان: حسين بادامكى (پرسپوليس)

صنعت نفت آبادان:حسن هورى، مارسلو سوزا، ايمان پشتاره، محمود پوراسدالله (فؤاد بغلانى ۶۴)، حسن زاهدى، اميرحسين يوسفى (مهدى يزدان دوست ۷۹)، محمد مطورى، اميرحسين سلامى بخش، توفيق خذيراوى (احسان شيرمردى ۸۴)، روح الله عرب، صابر ميرقربانى
سرمربى: ابراهيم قاسمپور
پرسپوليس:مهدى واعظى، محمد نصرتى، سپهر حيدرى، شيث رضايى، پژمان نورى، عباس آقايى، كريم باقرى (بهادر عبدى ۴۶)، فرزاد آشوبى، حسين بادامكى، عليرضا واحدى نيكبخت (رضا مامانى ۸۴)، محسن خليلى (فرهادخيرخواه ۶۶)
سرمربى: افشين قطبى

ايران ورزشى ـ گوش تا گوش هواداران پرشور آبادان سكوهاى پير ورزشگاه تختى آبادان را پر كرده اند تا بعد از سال ها دورى از ليگ برتر نظاره گر نمايش زردپوشان صنعت نفت آبادان باشند. تا چشم كار مى كند پيراهن هاى زردرنگ صنعت نفت است و خبرى از پيراهن هاى سرخ نيست! چه كسى جرأت مى كند بدون پيراهن زردرنگ آبادان وارد ورزشگاه تختى شود؟ اين جا آبادان است، اين جا برزيل فوتبال ايران است؛ اينجا تكنيك يعنى فوتبال و زيبايى يعنى فوتبال!
«برزيل ايران» چقدر برازنده مردم خونگرم آبادان است كه فوتبال برايشان زندگى است. پرسپوليس در اولين بازى بايستى مقابل صنعت نفت بازى كند؛ حتماً بازى سختى است.
پرسپوليس تيمى جديد و بسيار اميدواركننده است كه در اولين گام بايد ماهيت حقيقى اش را نشان بدهد. پيروز شدن در آبادان مى تواند شخصيت اين تيم را با قهرمانى عجين كند و بردن صنعت نفت در گرماى خوزستان، مقابل ۲۰ هزار زردپوش، قطعاً انگيزه هاى پرسپوليس را هزار برابر بيشتر مى كند. اين اولين تجربه افشين قطبى هم هست.
او ذهنيت هايى از شهر آبادان در خود دارد اما وقتى صحنه را از نزديك مى بيند تازه آبادان و فوتباليش را مى شناسد: بايد بازى را با هيجان شروع كنيم. همه در پست هاى خود و با وظايفى كه از آنها خواسته شده در ميدان حركت كنند. اينجا جايى است كه مى تواند اولين سكوى پرتاب شما به سوى قهرمانى باشد... پرسپوليس وقتى توسط فرزاد آشوبى در دقيقه (۱۰) اولين گل را به ثمر رساند خاطره بازى فصل پيش مقابل ابومسلم در مشهد در ذهنمان نقش بست كه آن قصه تلخ تكرار شود؟ بادامكى با يك پاس فوق العاده فرزاد آشوبى را روى نقطه پنالتى صاحب فرصت كرد تا او با يك شوت محكم گل اول تيمش را به ثمر برساند. ورزشگاه بعد از اين گل لحظه اى در سكوت فرو رفت!


ورزشگاه ساكت بود تا اشتباه همزمان سپهر و نصرتى در دقيقه (۱۶) رخ داد و توپ ارسالى محمد مطورى در فضايى ايده آل به روح الله عرب رسيد؛ اين بازيكن در شرايط تك به تك با يك بغل پا، توپ را از زير دست هاى واعظى وارد دروازه كرد؛ هلهله در ورزشگاه دوباره شروع شد و نفت جان تازه اى گرفت از سوى ديگر اين گل غافلگيركننده باعث شد تا پرسپوليس منطق را بر بازى اش حاكم كند و با طرح و برنامه منسجم ترى توپ را در ميدان بچرخاند.
پرسپوليس بيشترين خطر را با ارسال پاس هاى بلند به پشت مدافعان صنعت نفت ايجاد مى كرد و روى همين برنامه سرانجام در دقيقه (۱+۴۵) بار ديگر توانست از هماهنگى بادامكى و نيكبخت بهره بردارى كند و توسط محسن خليلى دومين گل را وارد دروازه نفت كند اين گل يعنى دوباره سكوت در ورزشگاه تختى. نيمه اول تمام شد و ۲ تيم به رختكن رفتند.
نيمه دوم بازى تقريباً برابر شروع شد و در پاره اى از لحظات پرسپوليس توپ و ميدان را در اختيار مى گرفت اما به يكباره در دقيقه (۶۳) تعلل مدافعان پرسپوليس، باز هم فضاى ورزشگاه را به نفع نفت تغيير داد و صابر ميرقربانى با فريب مدافعان پرسپوليس شرايط را مهيا كرد.
محمود پوراسدالله با يك سانتر خوب، دسوزا را روى خط ۶ قدم صاحب فرصت كند. باز هم اشتباه خط دفاع پرسپوليس و رحمتى منجر به گل دوم نفت آبادان شد؛ بعد از اين گل افشين قطبى در اولين اقدام مامانى و فرهاد خيرخواه را به زمين فرستاد تا پرسپوليس با حداكثر قدرت تهاجمى بازى را دنبال كند. پرسپوليس كه به يك امتياز از اين بازى قانع نبود، در دقيقه (۸۱) آرزوهاى هواداران صنعت نفت را به باد داد و پاس فرزاد آشوبى در منطقه اى فرود آمد كه عليرضا نيكبخت تا آنجا جلو رفته بود. نيكبخت دو، سه قدمى با توپ جلو رفت و حسن هورى بيرون آمد. نيكبخت ضربه اش را از بالاى دست هاى هورى به سمت دروازه زد و تلاش مدافع نفت بى فايده بود.
تيم نفت توپ را وسط زمين كاشت و بازى را شروع كرد اما ۹ دقيقه براى جبران يك گل كافى نبود. پرسپوليس بازى را برد و طلسم چند سال اخير را شكست اما نكته مهم اينجا بود كه پرسپوليس گرايش به فوتبال زيبا داشت و تلاش مى كرد تا بازى روان و رو به جلو باشد و هر لحظه كه مى گذشت، هماهنگ تر مى شد. اين پرسپوليس اميدواركننده بود و با اين رويه، يك مدعى بزرگ و غيرقابل مهار است.