همه مديران ناموفق فوتبال ايران -

ایران ورزشی-وقتى آندرانيك تيموريان در شب مراسم توپ طلا براى سلام و عرض ادب به سمت محمدرضا ساكت مديرعامل باشگاه سپاهان مى رود، اين جمله را مى شنود: «مصاحبه ات» را در برنامه صندلى داغ ديدم ،آخر برنامه در مورد باشگاه پاس حرف زدى... چرا نگفتى باشگاه سپاهان موفق ترين باشگاه ايران است؟
آندرانيك در پاسخ به اين سؤال مى گويد: «حضور ذهن نداشتم... ان شاءالله ... در برنامه هاى ديگر حتماً در مورد سپاهان هم حرف مى زنم!» مراسم توپ طلا به پايان رسيد و در اين مراسم باشگاه فرهنگى ورزشى فولاد مباركه سپاهان به عنوان باشگاه برتر سال انتخاب شد و ...

محمدرضا ساكت با سينه اى سپر كرده و غرور موفقيت لوح يادگارى را دريافت كرد و به حق بايد گفت كه باشگاه سپاهان عملكرد بهترى نسبت به تمام باشگاه هاى ايران طى چند سال اخير داشته است اما اين پرسش پس از انتخاب باشگاه سپاهان و جمله محرمانه ساكت به آندرانيك مطرح مى شود كه باشگاه موفق يعنى چه؟! ساكت از كدام باشگاه موفق حرف مى زند و از آندرانيك مى خواهد كه از مديريت موفق هم در برنامه صندلى داغ و برنامه هاى آتى سخن بگويد اما كدام مديريت موفق؟ در واقع اين مى تواند مقدمه بحثى باشد كه شخص محمدرضا ساكت آغاز كرده است و حال مى خواهيم ايشان تعريف درست و دقيق ترى از مديريت در فوتبال ارايه كند.
چندسالى از مصاحبه مدير باشگاه لاتزيو مى گذرد كه در آن گفت وگو به نكته جالبى اشاره شده بود: «من مدير موفقى هستم چون با رقمى حدود ۱۶ ميليون دلار، كرسپو، استانكوويچ و چند ستاره ديگر را خريدم و در پايان فصل فقط يكى از آنها را ۳۵ ميليون يورو فروختم؛ من مدير موفقى هستم.» در مصاحبه مدير لاتزيو هيچ اشاره اى به قهرمان شدن، حضور در جام يوفا و ليگ قهرمانان و كسب جام قهرمانى نشده است و حتى معيار براى موفق بودن يك مدير فوتبالى، «هزينه» و «درآمدى» است كه طى يك فصل دارد و اينگونه مدير لاتزيو مدير موفقى مى شود.
حال مى خواهيم اين بحث را به سطحى كلان تر گسترش دهيم و از ساكت، قريب، فتح الله زاده، انصارى فرد، شفيعى زاده، آذرى، شفق و همه مديران فوتبال ايران بپرسيم كه اگر ملاك موفقيت اين است، كداميك از آنها مى توانند خود را مدير موفقى معرفى كنند؟ كداميك از آنها ابتداى فصل يك بازيكن گمنام را خريده اند كه آخر فصل او را به اندازه اى كه «رشد» داده اند، بفروشند؟ كداميك از مديران فوتبال ايران با نيت رشد دادن يك استعداد، اقدام به خريد بازيكن كرده اند و در اين زمينه مى توانند مدعى موفقيت باشند؟ البته كه در فوتبال دولتى نبايد چنين تفكراتى بر باشگاه هاى ما حاكم باشد و طبيعى است كه مديران ما صرفاً براى جام گرفتن از بودجه اى كه در اختيارشان قرار گرفته، هزينه هاى هنگفتى مى كنند و هر مديرى كه بودجه بيشترى داشته باشد، شانس موفقيت بالاترى دارد؛ به همين دليل است كه باشگاه سپاهان، باشگاه موفق سال مى شود!
از ساكت ـ به عنوان نماينده بخشى از مديران موفق فوتبال ايران ـ بايد پرسيد كه چگونه باشگاه سپاهان، باشگاه موفقى است كه طى ۵ سال مديريت ايشان صاحب ورزشگاه اختصاصى نشده است و اگر ورزشگاه نقش جهان ـ ورزشگاه تربيت بدنى استان اصفهان ـ زير كشت مى رود يا در ماه مبارك رمضان كه نور ندارد، بايد در ورزشگاه فولادشهر بازى كنند.
از ساكت ـ به عنوان نماينده مديران فوتبال ايران ـ بايد پرسيد كه چرا باشگاه فولاد مباركه سپاهان طى اين سال ها صاحب زمين تمرين اختصاصى، استخر، سونا، سالن اختصاصى و مجهز بدنسازى نشده است؟
از ساكت باز هم مى خواهيم بپرسيم كه باشگاه سپاهان در تمام اين سال ها كدام بازيكن موفق را به خارج از ايران فرستاده است كه از كنارش درآمدى داشته باشد؟
طبيعى است كه وقتى دولت پول فوتبال را مى دهد، مديريت باشگاهى ما به ستاره هايش اجازه بيرون رفتن را نمى دهند و به هر زحمتى كه شده، با بودجه دولتى آنها را حفظ مى كنند و اين نه اشكال محمدرضا ساكت است و نه اشكال باشگاه فرهنگى ورزشى سپاهان كه عيب بزرگ فوتبال ايران است كه از پول دولت ارتزاق مى كند و هرگز به فكر جذب اسپانسر و درآمدزايى نمى افتد.
در پايان بايد از محمدرضا ساكت عذرخواهى كنيم كه شايد كمى تند رفته باشيم. غرض ورزى دراين زمينه وجود نداشته است و اگر نامى از ايشان به ميان آورده شده، از باب مثال است و در مثل مناقشه نيست.در فوتبال ايران كه با اين سبك و سياق اداره مى شود، مديريت موفق معنا پيدا نمى كند و همه مديران هزينه را مديران ناموفق مى دانيم.