امير كه هرگز اشتباه نكرد! -

ایران ورزشی-امير مى گويد: به جز اعتراض امير حسين صادقى ما در مالزى مشكل خاص ديگرى نداشتيم! اما حقيقت اين گفته را نقض مى كند. گويا سرمربى محترم تيم ملى فراموش كرده در بازى چين بين دو نيمه على كريمى و حسين كعبى چگونه به او نگاه مى كردند و اعتراض خود را از نحوه چينش تركيب امير خان به اطرافيان وى اعلام داشتند. گويا او از ياد برده كه قبل از بازى با مالزى حسين كعبى در برابر دوربين يكى از شبكه هاى تلويزيونى به سرمربى تيم ملى حمله كرد. انگار آقاى سرمربى فراموش كرده كه جواد كاظميان در لابى هتل پرنس چگونه در گفت و گو با يكى از هواداران تيم ملى با صداى بلند به امير قلعه نويى ايراد مى گرفت.به نظر مى رسد قلعه نويى تنها به اين فكر مى كرد كه چگونه ذهن مخاطبان برنامه جام چهاردهم را به بيراهه ببرد تا كسى بيشتر از ماجراهاى پشت پرده خبردار نشود. او خوب مى داند نارضايتى بازيكنان از رفتارهاى او تنها به امير حسين ختم نمى شود اما چرا از بيان آنها خوددارى مى كند بماند!

انتظار بيجاى حاج رضايى
امير حاج رضايى خيلى دوست داشت دليل بى تفاوتى هاى امير را بداند، او با قيافه اى منطقى از سرمربى مى پرسد: ادبيات امير قلعه نويى شايسته نيست. او بايد تحمل عقايد مخالف را داشته باشد كه متأسفانه تاكنون اينگونه نبوده، اما جهت اطلاع حاج رضايى چند نكته مشابه را بازگو مى كنيم كه آقاى سرمربى اصلاً تحمل نظر مخالف را ندارد. او بارها و بارها در كوالالامپور منتقدان خود را به سخره گرفت و آنها را به كم دانشى متهم مى كرد. او در كنفرانس هاى خبرى بارها براى موافقانش لبخند زد و براى مخالفان با اخم و نگاه هاى غضب آلود توجيه هاى تاريخ مصرف گذشته بيان كرد. قلعه نويى خوب به ياد دارد كه قبل از بازى با چين چگونه به منتقدان تاخت كه اجازه بدهيد ما كار خودمان را بكنيم. او وقتى با سؤال خبرنگاران مواجه مى شد گمان مى كرد در ميدان جنگ مقابل دشمنان خود قرار گرفته و بايد آنها را از پاى در بياورد. نكته جالب توجه اين است كه قلعه نويى به درستى تفاوت ادبيات سخن گفتن را با آداب نمى داند. تصور او اين بود كه حاج رضايى مى خواهد بگويد شما بى ادب هستيد، در حالى كه كارشناس برنامه به نحوه سخن گفتن امير و البته تفكرات ويژه خاص خودش اعتراض داشت!
غيبت رحمان و قهر كريمى فراموش شد
امير كه اين روزها حسابى سنگ لژيونرها را به سينه مى زند در پاسخ به دكتر ذوالفقار نسب مى گويد: وجداناً لژيونرهاى ما به شكل منظم و مرتب در اردو حاضر شدند و همگى مثل يك سرباز شجاع ميهن در خدمت تيم ملى بودند! اما يك سؤال بزرگ براى اكثر بينندگان به وجود آمد كه امير بر چه اساسى اين حرف را به زبان مى آورد. آيا او از ياد برده كه رحمان رضايى از چه تاريخى به اردوى تيم ملى اضافه شد؟ در حالى كه همه بازيكنان مجبور بودند به موقع در اردو حاضر شوند رحمان تنها فردى بود كه خود را مستثنى از سايرين دانست و ديرتر از همه به كمپ آمد. قلعه نويى مى دانست كه رحمان در تهران حضور دارد اما ميل چندانى به حضور در تمرينات ندارد. او جرأت نداشت به رحمان اعتراض كند چون مى دانست در جام ملت ها بايد از او استفاده كند.
آيا قلعه نويى فراموش كرده كه دليل حضور مديربرنامه هاى كريمى در هتل پرنس چه بود؟ مگر جز اين بوده كه او بنا به خواست شما در آن هتل اقامت كرد كه در مواقع ضرورى به داد شما برسد! حقيقت غير از اين است كه شما بعد از بازى با چين زمانى كه كريمى قهر كرده بود و قصد ترك اردو را داشت از وى خواستيد كه مانع اين كار كريمى شود!
نسخه هاى دكتر روانشناس
سرمربى با كنايه مى گويد: آقاى دكتر عزيزما در مالزى فكر همه چيز را كرده بوديم. بازيكنان زير نظر دكتر روانشناس بودند و ما قبل از اينكه تصميمى بگيريم با دكتر منتظرى مشورت مى كرديم! اما واقعيت اين بار هم بيانگر تناقض گويى امير است. درست روز قبل از بازى ايران - چين دكتر منتظرى در طبقه پانزدهم هتل پرنس نزديك به دو ساعت با مهدى رجب زاده صحبت كرد و به او اطمينان داد كه شرايط او به زودى تغيير خواهد كرد. او كه درك كرده بود مهدى رجب زاده سرشار از انگيزه است بعد از صحبت با مهاجم شيرازى به سراغ شما آمد تا بگويد او مى تواند كار تيم ملى را راه بيندازد اما شما به حرف هاى او بى توجه بوديد و اصرار به انتخاب هاى شخصى داشتيد.
دكتر روانشناسى كه بنا به خواست شما در تيم ملى حضور پيدا كرده بود در صحبتى دوستانه به شما اعلام كرد كه مهدى رجب زاده و جواد كاظميان توانايى درخشش در بازى با كره را دارند اما رجب زاده هيچ موقع مورد توجه خاص شما قرار نگرفت چون شما خطيبى و عنايتى را بيشتر دوست داشتيد. حالا به چه علت باز هم بماند!
حرف هاى منتشر نشده رودباريان
سرمربى تيم ملى در پاسخ به دليل تعويض رودباريان در بازى كره با نگاه هاى معنى دار به دكتر ذوالفقار نسب مى گويد: حسن دروازه بان اول ما بود. او پنالتى گير نبود. ما براى آنكه به كار وحيد اعتقاد داشتيم تصميم گرفتيم حسن را بيرون بكشيم، اما اگر بازى بعدى در كار بود حسن دوباره دروازه بان اول ما بود!
امير خيلى دوست داشت وانمود كند كه رودباريان نسبت به اين تعويض اصلاً ناراضى نبوده اما درست زمانى كه پنالتى هاى مرگبار براى ما تمام شد رودباريان با قيافه اى درهم و گرفته از تونل ورزشگاه بوكيت جليل عبور مى كرد و در مواجهه با خبرنگاران گفت: اصلاً حرفى از من چاپ نكنيد اما آقايان فكر مى كنند با اين كارها مى توانند صندلى را براى خود حفظ كنند. من نمى دانم دليل بيرون آوردنم چه بود راستش را اگر بخواهيد اصلاً نمى خواهم بدانم چون كادر فنى فقط به خودش فكر مى كند! رودباريان معترض بود همانطور كه كعبى، كاظميان و مبعلى ناراضى بودند. خيلى ها مى خواستند قلعه نويى را بكوبند اما بچه هاى تيم خواستند كه حرفى نزنند چون او با آنها به شدت برخورد مى كند و حالا ديگر كسى از او ترسى ندارد. حالا حسن مى داند كه ديگر عمر سرمربيگرى امير به پايان رسيده از اين رو مى خواهد بگويد كه آقاى سرمربى شما خيلى اشتباه كرديد!
توصيه ۲ دوست به امير
امير قلعه نويى مى گويد: سيستم ۲-۴-۴ در برابر تيم هاى سرعتى يك سيستم غير قابل استفاده است چون در اين تركيب دفاع عمق ندارد و خطر فروپاشى دروازه بسيار زياد است! خيلى از كارشناسان وقتى اين حرف امير را شنيدند هاج و واج ماندند كه آقاى سرمربى با چه تفكرى اين حرف را مى زند. همه مى دانند كه سيستم مورد علاقه امير ۲-۵-۳ است. او بارها حرف دكتر ذوالفقار نسب را قطع كرد تا بگويد من مى دانم كه چه سيستمى براى تيم ملى مناسب است. آقاى دكتر خبر نداشت كه امير قلعه نويى شب قبل از بازى با كره در لابى هتل پرنس در كنار ۲ تن از دوستان صميمى نشسته بود و با آنها مشورت مى كرد كه اين دو دوست به او مى گويند: امير خان باور كن شما با سيستم ۲-۵-۳ مى توانى قهرمان شوى. باورتان نمى شود خيلى ها براى اينكه شما را به زمين بزنند مى گويند ۲-۴-۴ بازى كن قلعه نويى كه حسابى تحت تأثير صحبت هاى اين دو دوست قرار گرفته بود در جلسه كادر فنى به منصور ابراهيم زاده و ابراهيمى مى گويد: آقايان ما فردا با اين سيستم به زمين مى رويم كه همه با توجيه هاى امير مجبور مى شوند سكوت كنند!
خط و نشان براى زندى
يكى از نكاتى كه امير قلعه نويى در برنامه جام چهاردهم به آن تأكيد داشت حضور فريدون زندى در پست دفاع بود.او كه تا پايان وقت برنامه مقابل دكتر اصرار مى كرد جاى فريدون درست بود نكته اى را بيان كرد كه اصلاً وجود خارجى نداشت. قلعه نويى مدعى شد زندى به او اطمينان داده كه در اين پست مى توانم خوب باشم، اين در حالى است كه فريدون در گفت وگو با يك خبرنگار ايرانى كه به زبان آلمانى تسلط كامل داشت بارها تأكيد كرد كه من نمى توانم در اين پست بازى كنم اما قلعه نويى اصرار دارد كه من در اين پست باشم. او حتى شب قبل از بازى با چين به يكى از ملى پوشان مى گويد: به امير گفتم كه درصد اشتباهات من در اين پست خيلى بالاست اگر شما صلاح مى دانى من به سر جايم برگردم تا خداى ناكرده اتفاقى نيفتد. اما به گفته اين بازيكن سرمربى تيم در پاسخ زندى مى گويد: من به تو مى گويم كه بايد در اين پست باشى من مى دانم كه تخصص تو در كجاست. مگر اينجا خانه خاله است كه تو هر جا دلت بخواهد بازى كنى، من مربى تو هستم و بهتر از همه مى دانم!

ذوالفقار نسب و حاج رضايى
اولين منتقدان فوتبال ايران

ايران ورزشى ـ اين براى اولين بار در تاريخ فوتبال ايران است كه ۲ مربى را نه به عنوان كارشناس كه در قامت منتقد مقابل سرمربى تيم ملى مى بينيم. همواره اين دغدغه وجود داشته كه چرا هيچ گاه فوتبال ايران منتقد جدى و با دانش نداشته كه پيرامون بحث هاى مختلف فنى، چالشى عميق و منطقى را شروع كند و به سرانجام برساند. همواره در مطبوعات و تلويزيون از مربيان و پيشكسوتان فوتبال به عنوان كارشناس استفاده شده كه آنها البته عناصرى كم تأثير و منفعل بوده اند كه ريشه در محافظه كارى كارشناسان دارد. حضور يك منتقد فوتبالى در يك برنامه تلويزيونى دغدغه اى بود كهنه و قديمى كه از مدت هاقبل انتظارش را مى كشيديم تا سرانجام در برنامه دوشنبه سيما اتفاق افتاد.
دكتر بيژن ذوالفقارنسب و اميرحاج رضايى نه به عنوان يك كارشناس كه در شكل و شمايلى شبيه به يك منتقد ظاهر شدند و سرمربى تيم ملى را از جنبه فنى و نه حاشيه اى نقد كردند. اگر چه در اولين گام، منتقدان نوپاى فوتبال ايران اشكالات فراوانى در نقد تيم ملى داشتند اما شكل گيرى چنين فضايى در نوع خود جالب بود. اينكه دكتر بيژن ذوالفقارنسب كه صاحب ويژگى هاى منحصر به فرد است و همواره او را مردى يخ و محافظه كار مى شناختيم، با سرمربى تيم ملى وارد بحث و جدل فنى مى شد يا اينكه اميرحاج رضايى به جاى استفاده از واژه هاى احساسى و رمانتيك، به متن توجه مى كرد و هر دوى آنها خود را در جايگاه مربى قرار نمى دادند و مثل يك منتقد سرسخت سرمربى تيم ملى را به چالش مى كشيدند.
پيش از اين همواره كارشناسان فوتبال ايران با محافظه كارى آزاردهنده اى به بررسى و تحليل يك بازى مى پرداختند و اين مسأله مخاطب را آزار مى داد اما دوشنبه شب كارشناسان ببخشيد منتقدان ـ چه خوب با سرمربى تيم ملى بحث كردند و بى آنكه خطايى از آنها سربزند يا سرمربى تيم ملى دلخور شود، پرسش هاى بسيارى را مطرح كرد كه بالطبع امير قلعه نويى موظف به پاسخگويى بود و در اين مجادله، بسيارى از ابهامات برطرف شد.
از امروز فوتبال هم مى تواند مثل ساير حوزه هاى اجتماعى، سياسى، فرهنگى و هنرى منتقدى براى خودش داشته باشد كه به عمق مطلب برود و از دل يك بحث جانانه، نكات مثبت و مفيدى را بيرون بكشد. بحثى كه در زير مى آيد، ماحصل نقد سرمربى تيم ملى توسط امير حاج رضايى و دكتر بيژن ذوالفقارنسب است و زمانى كه به عنوان يك مخاطب اين برنامه را تماشا مى كنيم، تناقض هايى درگفته هاى سرمربى تيم ملى مى بينيم كه قابل نوشتن است؛ البته كه اين نقدها و تحليل ها مى تواند فوتبال ايران را به سرانجامى خوب برساند؛ حتى اگر در پاره اى از موارد سرمربى تيم ملى خيال كند كه اين نقدها ترور شخصيت است كه البته نيست؛ اين ها همگى نقد است و چون تا امروز منتقدى نداشته ايم، براى سرمربى تيم ملى ناملموس است.