تمديد قرارداد قلعه نويى ؟ -

ايران ورزشى- سر ميز صبحانه امير قلعه نويى با چهره اى پكر و در هم نشسته است و لابد به پنالتى هاى از دست رفته فكر مى كند كه مهدى محمد نبى دبير كل موقت فدراسيون فوتبال با سلام و صبح به خير كنار او مى نشيند. قلعه نويى حتى هنگام سلام و عليك هم اخم هايش را باز نمى كند و دست هايش را در سينه گره كرده و به نقطه نامعلومى خيره شده است. محمد نبى سر بحث را باز مى كند و از سرمربى تيم ملى مى خواهد كه اتفاقات تلخ شب قبل را فراموش كند و مى گويد كه ناراحت نباشد چون در تهران قراردادش تمديد مى شود و همچنان سرمربى تيم ملى مى ماند.

البته كه قلعه نويى از شنيدن اين حرف خوشحال مى شود ولى براى حفظ ظاهر باز هم اخم هاى درهم كشيده اش را باز نمى كند و با اين جمله كه «ناراحتى من از چيز ديگرى است» بحث را با دبيركل آغاز مى كند. اينكه در ادامه بحث بين دبيركل موقت و آقاى سرمربى چه گذشته است چندان مهم نيست بلكه بحث اصلى اينجاست كه چرا آقاى دبيركل در فاصله كمتر از ۲۴ ساعت پس از شكست تيم ملى بى آنكه يك كار كارشناسى در مورد بازيهاى تيم ملى صورت گرفته باشد، پيشنهاد تمديد قرارداد را مطرح مى كند.
به اين ماجرا مى توانيم از چند زاويه مختلف نگاه كنيم. اول اينكه آقاى دبيركل وقتى سرمربى تيم ملى را شكست خورده و پريشان مى بيند، براى دلدارى دادن و بازگرداندن روحيه، چنين پيشنهادى را مطرح مى كند تا امير قلعه نويى خوشحال شود و از فضاى شكست بيرون بيايد. در واقع دبيركل با نيت خير چنين مسأله اى را مطرح كرده و هدفش روحيه دادن به قلعه نويى بوده است.
اما اين يك بعد قضيه است و اگر بخواهيم اين ماجرا را موشكافى كنيم، به نكات جالبى مى رسيم. وقتى امير قلعه نويى پس از شكست در يكى از مصاحبه هايش عنوان مى كند كه تيم ملى بازى تداركاتى مناسبى را برگزار نكرد، نوك پيكان انتقادات را از سمت خود دور مى كند و آن را به سمت فدراسيون فوتبال مى چرخاند كه آنها مسؤول هماهنگ كردن بازيهاى تداركاتى و دوستانه هستند.
در چنين شرايطى كه پيكان انتقاد درست روبروى دبيركل فدراسيون- مهم ترين مقام اجرايى فدراسيون فوتبال- قرار گرفته، اصلاً بعيد نيست كه براى آرام شدن اوضاع و خروج از بحران پيشنهاد تمديد قرارداد مطرح شده باشد تا امير قلعه نويى سكوت كند و به جاى مصاحبه هاى نيمه تند و افشاگرانه، همه تقصيرات را به گردن بگيرد تا در آينده مزد اين كار خود را با تمديد قرارداد و ادامه كار در تيم ملى بگيرد.
آنچه مسلم و آشكار است، اينكه دبير كل فدراسيون فوتبال به تنهايى صاحب قدرت نيست كه سرمربى تيم ملى را عزل و نصب كند و براى چنين تصميم مهمى بايستى از مقامات بالاتر مشورت- به عبارتى دستور- بگيرد.
به نظر مى رسد كه فدراسيون فوتبال در شرايط فعلى كه هنوز انتخابات برگزار نشده است و رييس فدراسيون فوتبال مشخص نيست، نبايد اصرارى در انتخاب سرمربى تيم ملى داشته باشد و اجازه بدهد كه رييس بعدى با تفكرات خودش سرمربى را انتخاب كند. در واقع انتخاب سرمربى تيم ملى يا تمديد قرارداد با قلعه نويى باعث مى شود كه رييس بعدى مقابل يك عمل انجام شده قرار بگيرد و همين مسأله چالش جديدى را پس از انتخابات فدراسيون به وجود بياورد.
البته به نظر مى رسد كه تحليل دوم در مورد پيشنهاد تمديد قرارداد به قلعه نويى درست باشد چرا كه فدراسيون فوتبال پس از بازى با غنا و جاماييكا كه تيم هاى درجه چندم خود را به تهران آورده بودند به شدت زير فشار بود تا اينكه با سفر تيم ملى به مالزى و شروع اين تورنمنت همه چيز به دست فراموشى سپرده شد اما قلعه نويى با مصاحبه اخيرش مبنى بر اينكه «تيم ملى بازى تداركاتى مناسب نداشت» دوباره اين پرونده را از زير به رو كشيد تا نگاه ها به سوى فدراسيون فوتبال تغيير كند. به هرحال بعيد به نظر مى رسد كه قرارداد قلعه نويى تمديد شود و در شرايطى كه تيم ملى تا سال آينده مسابقه اى را پيش رو ندارد، انتخاب عجولانه سرمربى منطقى به نظر نمى رسد و ما اين پيشنهاد را در حد يك حرف ساده و معمولى پيش خودمان تحليل مى كنيم. حرفى كه يا با نيت خير و براى خارج شدن سرمربى تيم ملى از بحران شكست مطرح شده يا اينكه نيت ديگرى داشته است.