براى خداداد كه احساساتى مى شود -

ایران ورزشی-در شكست تيم ملى عوامل بسيارى تأثيرگذار بود كه يكى از چند عامل به ضعف خط حمله تيم ملى در جام ملت ها مربوط مى شود كه بدون گلزنى به كارش خاتمه داد. در ضعف مشهود خط حمله مى توان عوامل مختلفى را دخيل دانست كه مهم ترين آن به عدم شناخت امير قلعه نويى از توانايى هاى بازيكنان مربوط مى شود.

امير قلعه نويى با انتخاب اشتباه خود نقش تعيين كننده اى در ناتوانى تيم ملى ايفا كرد در حالى كه همگان بر توانايى هاى مهاجمان حاضر تيم ملى تا قبل از جام ملت ها صحه مى گذاشتند. تا همين يك سال پيش بود كه كارشناسان و مطبوعات با انتقادات خود مربيان تيم ملى را به خاطر دعوت نكردن از رضا عنايتى سرزنش مى كردند و حتى در جام جهانى كارشناسان معتقد بودند وحيد هاشميان كه به عنوان بال چپ مورد استفاده قرار مى گرفت مى بايست جاى على دايى را در خط حمله بگيرد.

رسول خطيبى و حتى مهدى رجب زاده هم جزو بهترين مهاجمان حال حاضر فوتبال ما محسوب مى شوند كه با عدم شناخت قلعه نويى از توانايى هاى ذاتى شان به بازيكنان بيكار و نابلد تبديل شدند. قلعه نويى هيچ گاه نتوانست زوج خط حمله را ازميان بازيكنان خط حمله انتخاب كند اما ضعف گلزنى و عدم شناخت امير قلعه نويى را نمى توان بهانه اى كرد براى تعريف و تمجيد از على دايى كه امروز شاهديم خداداد عزيزى در لحنى احساسى مى گويد:«حالا قدر على دايى را بيشتر مى دانيم!» كه بايد خدمت خداداد عزيزى و كسانى كه بر اين باورند جامعه فوتبال و همه علاقه مندان به فوتبال قدرشناس زحمات على دايى نيستند، عرض كنيم او را به عنوان يك اسطوره به يادماندنى در تاريخ ورزش كشورمان همواره در نظر خواهيم داشت اما حالا بايد قدرشناس كدام على دايى بود؟ آيا على دايى در جام جهانى فوتبال اشتباه نكرد؟ آيا دايى با اصرار و پافشارى در تركيب اصلى تيم ملى در جام جهانى قرار نگرفت؟ شايد خداداد و همه كسانى كه امروز تصور مى كنند هيچكس قدر دايى را نمى داند، فراموش كرده اند كه آن روزها دايى به لحاظ فنى و بدنى با افت بسيارى روبرو بود و اگر كارشناسان به حضور على دايى در خط حمله تيم ملى انتقاد مى كردند فقط به اين دليل بود كه دايى آماده نيست و نمى تواند نياز تيم ملى را در خط حمله تأمين كند. همين طور كه امروز مى توان از وحيد هاشميان با همه ويژگى هاى منحصر به فردى كه دارد انتقاد كرد و او را زير سؤال برد. آيا مى توانيم زحمات وحيد را با لباس تيم ملى ناديده بگيريم؟ قطعآً جواب اين سؤال منفى است اما نمى توانيم از افت اين بازيكن در جام ملت ها هم به سادگى بگذريم و از بازيهاى ضعيف عنايتى و خطيبى حرفى به ميان نياوريم، هرچند كه امير قلعه نويى هم در چيدمان بازيكنان خط حمله مقصر اصلى قلمداد شود! امروز در فوتبال ما نبايد آزمون و خطا باب شود.
بايد از اشتباهات گذشته درس گرفت. على دايى همواره به عنوان يك عنصر تأثيرگذار در فوتبال به حساب آمده است و جامعه فوتبال او را باور دارد اما اگر آن روزها فرياد خروج اسطوره به فوتبال را از تركيب تيم ملى سر مى داديم، به دليل ضعف هاى موجود بود. امروز خود دايى هم باور دارد كه آن روزها فاصله بسيارى با روزهاى اوجش داشت كه اين حرف را حتى از زبان خودش هم شنيده ايم.
ادعاى قدر ندانستن دايى از سوى خداداد يك حرف احساسى است و بيش از آنكه مفيد باشد تحريك كننده است. دايى آن روزها تمام شده بود و جامعه فوتبال او را به عنوان بازيكن اصلى خط حمله تيم ملى نمى پذيرفت، درست مثل امروز كه از عملكرد بازيكنان خط حمله ناراضى است و بر خود واجب و ضرورى مى داند كه از همه مقصران انتقاد كند. اگر انتقاد نباشد بازيكنان و مربيان بى حركت خواهند ماند و بهانه براى پيشرفت و ترقى باقى نمى ماند. همان طور كه امروز مى بينيم على دايى پس از حضورى چشمگير در عرصه مربيگرى حالا حتى به عنوان يكى از كانديداهاى مربيگرى تيم ملى هم معرفى مى شود!
ديروز تلفن روزنامه صدا كرد! آقايى از پشت خط خودش را با نام سهيل از تهران معرفى كرد و چنين گفت:«از آقاى خداداد عزيزى خواهش مى كنم اينطور از دايى حمايت نكنند. دايى آن روزها عنصرى بى فايده در خط حمله تيم ملى بود. همان طور كه امروز على دايى عنصرى پرفايده در لباس مربيگرى است.»