هفتمين پيراهن پروين -

ايران ورزشى- طبق معمول، على پروين نتوانست دورى از فوتبال را تحمل كند و بعد از يك سال با تيم جديدش، استيل آذين، دوباره وارد گود فوتبال شد و از روز شنبه فعاليت خود را رسماً آغاز كرد. استيل آذين هفتمين تيم باشگاهى دوران حرفه اى پروين است كه قرار است در دسته اول فعاليت كند.
ت
ا ۱۹ سالگى با وجود آنكه مى توانست در بهترين تيم ها بازى كند اما در زمين هاى خاكى توپ مى زد تا اينكه در سال ۱۳۴۴ به كيان پيوست.

تيمى كه توسط منصور اميرآصفى هدايت مى شد و پروين در كنار چهره هايى چون قليچ خانى، جانملكى و... درخشش خود را آغاز كرد. سال ۱۳۴۷ روزهاى ناخوشايندى براى كيانى ها دربرداشت. كيان از هم پاشيد و بازيكنان آن هر كدام به تيمى پيوستند...

باشگاه تازه تأسيس پيكان از طريق نادر لطيفى، بازيكن اسبق تيم ملى، پيشنهاد همكارى را به پروين داد و اين ستاره سال هاى آينده فوتبال ايران راهى تيم سپيدپوش پيكان شد. سال ۱۳۴۸ در كنار پرسپوليسى ها كه به اين تيم پيوسته بودند، درخشش فوق العاده اى داشت و در بازى سرنوشت ساز مقابل استقلال كه قهرمان باشگاه هاى تهران را مشخص مى كرد با يك ضربه پنالتى دروازه آبى ها را به لرزه درآورد و پيكان قهرمان تهران شد.
پيكان در شهريور ماه ۱۳۴۹ منحل شد و پروين نيز همراه ساير پرسپوليسى ها به تيم سرخ پوش پايتخت آمد و در پرسپوليس اسطوره تاريخ اين باشگاه شد. پروين در ۴ مقطع زمانى در پرسپوليس حضور داشت. دوره اول از سال ۴۹ تا ۶۶ كه پروين ضمن بازى، مربيگرى تيم را نيز برعهده داشت. پس از يك جدايى كوتاه مدت از سال ۶۷ تا ۷۲ به عنوان سرمربى در تيم قرمزها فعاليت كرد. از سال ۷۷ تا ۸۱ نيز دوران پرافتخارى با پرسپوليس سپرى كرد و در آخرين مقطع نيز از سال ۸۳ تا ۸۴ هدايت اين تيم را برعهده داشت و پس از آمدن آرى هان از تيم
كنار رفت. دوران حضور ۳۰ ساله على پروين در پرسپوليس با فراز و نشيب هاى زيادى همراه بود و البته دوران پرافتخارى بود كه پروين چه به عنوان بازيكن و چه مربى جام هاى زيادى از رقابت هاى مختلف كسب كرد.
شيرينى قهرمانى سه گانه سرخ پوشان در سال ۶۶ خيلى زود به تلخى گراييد. در آستانه مسابقات جام باشگاه هاى آسيا مديريت باشگاه با پروين دچار اختلاف شد كه در نهايت منجر به بركنارى او از تيم شد.
اقدام مدير باشگاه دودستگى در بين بازيكنان ايجاد كرد و گروهى كه طرفدار پروين بودند در تمرينات پرسپوليس حاضر نمى شدند و در تمريناتى كه با حضور پروين انجام مى شد، شركت مى كردند. پروين هم ضمن تشكر از باشگاه حكم اخراجش را پذيرفت اما به دنبال راهى براى ادامه فعاليت بود. تيم شهيد عباسى از دسته دوم تهران (كه بعدها امتيازاتش توسط باشگاه سايپا خريدارى شد) مقصد پروين و يارانش بود و نام آن هم به «جاويد» تغيير داده شد و حتى اسامى بازيكنان آن هم به طور رسمى در يكى از نشريات ورزشى وقت اعلام شد؛ بازيكنانى مثل سلطانى، سيدعليخانى، فنونى زاده، مايلى كهن، فتح آبادى و... البته پايان اختلافات و بازگشت پروين به پرسپوليس به عمر تيم جاويد پايان داد.
پس از پايان مسابقات باشگاه هاى تهران در سال ۶۶ و در حالى كه مسابقه هاى جام حذفى ادامه داشت، پروين هدايت تيم دسته دومى تاكسيرانى را برعهده گرفت! پروين به دليل رفاقتى كه با مدير اين تيم داشت، قبول كرد تا در چند مسابقه تاكسيرانى هدايت اين تيم را برعهده داشته باشد. نكته جالب اين بود كه تيم تاكسيرانى در جام حذفى تهران به پرسپوليس رسيد و البته تيم اول على آقا موفق به حذف تيم دومش شد. تاكسيرانى تنها تيم باشگاهى غيراز پرسپوليس است كه پروين در آن مربيگرى كرده است.
پس از يك دوره منازعه مديريتى در پرسپوليس، سال ۱۳۸۲ غمخوار مأمور انجام اصلاحات در اين باشگاه قديمى شد. اولين اقدام كنار گذاشتن اسطوره قديمى بود. اين بار پروين با كمك دوستانش تيم آذربايجان را خريد و در مسابقات دسته دوم شركت كرد و نام آن را به سرخپوشان تغيير داد. سرخپوشان با حمايت عده قليلى از هواداران على پروين و همچنين يكى دو روزنامه ورزشى بالاخره به دسته اول رسيد اما پروين دوباره به پرسپوليس برگشت و امتياز تيمش را نيز واگذار كرد.