ستاره ها از پنالتى مى ترسيدند -

ايران ورزشى - بايد پنالتى ها را هم جدى گرفت. خواسته يا ناخواسته پنالتى يك طرف قضيه است و چه بسا تيم صعودكننده در نهايت به واسطه همين لحاظت پراسترس مشخص شود. آنجا كه بخت و اقبال حرف اول را مى زند و قابليت هاى فنى در زدن پنالتى يا مهار آن فقط يك چاشنى جزيى براى اين شانس دوست داشتنى است.اوضاع در اردوى تيم ملى ايران هم بر همين منوال بود. آنها پنالتى ها را جدى گرفته بودند و قسمت شاخصى از تمرينات را به ضربات پنالتى و البته مهار آن اختصاص دادند. حضور يك گلر پنالتى گير در اردوى تيم ملى تا حدودى از نگرانى ها كاسته بود. به واقع زمانى كه كادر فنى تمرين پنالتى را در دستور كار تيم ملى قرار داد همه نگاه ها به سمت طالب لو كشيده شد.

امير قلعه نويى صراحتاً به وحيد طالب لو اعلام كرد در صورت كشيده شدن بازى به ضربات پنالتى او حارس چارچوب دروازه ايران خواهد بود و از اين روتمرينات با طالب لو به مهار پنالتى ها اختصاص داشت. تصميم كادر فنى هم با احتساب همه شرايط موجود در جريان بازى اتخاذ شد. احتياط در استفاده از تعويض ها مسأله اى بود كه در طول ديدار ايران ـ كره نمود پيدا كرد.
حفظ يك تعويض و جايگزينى وحيد طالب لو به جاى حسن رودباريان يك ريسك واقعى بود. ريسكى كه يا جواب مى داد يا معادلات غيرقابل پيش بينى ديگرى را رقم مى زد. امير قلعه نويى كه يك مربى ريسك پذير است اين بار هم به سياق گذشته اين جسارت را به خرج داد و بعد از حاصل شدن نتيجه بدون گل در جريان ۱۲۰ دقيقه فوتبال نفسگير طالب لو را جايگزين رودباريان كرد.

پنالتى مى زنم، پنالتى نمى زنم
تيم ملى ايران با وجود برترى محسوس در زمين اما ناخواسته تن به تعيين و تكليف در ضربات پنالتى داد. اتفاقى كه كره اى ها به واسطه بهره مندى از يك دروازه بان قهار در دفع ضربات پنالتى براى وقوع آن عجله داشتند. البته اوضاع در سوى ديگر زمين براى ايران هم چندان نامساعد نبود. به هر حال چشم اميد كادر فنى به تبحر خاص طالب لو در مهار پنالتى ها بود و از سوى ديگر بودند نفرات مشخصى كه كادر فنى مى توانست براى گل كردن پنالتى ها به ساق هاى اين بازيكنان دل ببندد.
امير قلعه نويى بازيكنان را دور هم جمع مى كند و بدون هيچ مكثى مى رود سر اصل مطالب «خب، كدامتان پنالتى مى زنيد؟» كاپيتان بدون ذره اى ترديد اعلام آمادگى مى كند، پشت سر او جواد نكونام هم با اعتماد به نفس هميشگى براى زدن ضربه پنالتى آماده است و پنالتى پنجم به نام او درمى آيد. رضا عنايتى هم نفر بعدى است كه حاضر مى شود در اين ديدار حساس پشت يكى از ضربات پنالتى بايستد. حالا نگاه امير قلعه نويى روى على كريمى قفل كرده است. كريمى هيچ عكس العملى نشان نمى دهد و حرفى نمى زند. ظاهراً انتظار سرمربى بيهوده است. شماره ۸ رغبتى براى پنالتى زدن ندارد. نگاه مبهوت امير قلعه نويى از چهره كريمى برداشته مى شود و به سمت رحمان رضايى چرخ مى خورد. اين بار هم خبرى نيست. رضايى هم از قرار اعتماد به نفس پنالتى زدن ندارد. به خصوص اينكه عزم را جزم كرده تا در پايان كار ايران در جام ملت هاى آسيا از عرصه ملى خداحافظى كند بنابر اين جانب احتياط را نگه مى دارد بلكه با خراب كردن پنالتى وداع تلخى را تجربه نكند. قلعه نويى سكوت را مى شكند و اين دفعه خطاب به آندرانيك تيموريان مى گويد: «تو كه پنالتى مى زنى؟»
آندو اما درد پا را بهانه مى كند و از زير اين بار سنگين شانه خالى مى كند تا سرمربى لحظه به لحظه بيشتر عصبانى شود.
« مى دانيد كه اميرخان من تقريباً يك ماه است پا درد دارم. اصلاً نمى توانم پنالتى بزنم اگر اجازه بدهيد...»
قلعه نويى حرف آندو را قطع مى كند تا ناخواسته براى پنالتى چهارم قرعه به نام رسول خطيبى با روحيه بيفتد. يكى ديگر از پنالتى زن هاى ما هم فريدون زندى است. پنالتى زندى و عنايتى درون دروازه كره مى نشيند اما مهدوى كيا و خطيبى اميدها را نااميد مى كنند.
طالب لو فقط در مهار يك ضربه پنالتى موفق است و ايران به اين ترتيب حذف مى شود. وحشت ستاره ها از پنالتى زدن كابوسى تلخ را ساخت تا رؤياى قهرمانى آسيا و حداقل حضور در فينال اين رقابت ها ۳۵ ساله شود. ستاره هايى كه اميد اول و آخر جماعت فوتبالدوست ايران بودند و اين بار شايد ايران قافيه را به وحشت آنها باخت.