خداحافظى گلادياتور -

ایران ورزشی-چشم هاى تيزبين اش فقط توپ را مى بيند و دروازه را. گويى مسحور اين لحظه است. نه چيزى مى شنود و نه حرفى مى زند. همه نگاه ها به پاهاى او دوخته شده. كسى جرأت نفس كشيدن ندارد سرمربى مى خواهد فرياد بزند: «به خاطر خدا چيپ نزن» اما دهان او هم قفل شده. لحظه حساسى است دقيقه ۹۳ يكى از حساس ترين و حيثيتى ترين بازيهاى جام جهانى. روى نيمكت حريف، مردى نشسته كه داغ انتقام را از جام قبلى بر دل او و ملت اش نهاده و حال فقط اوست و همه بغض يك ملت. جام طلايى قهرمانى جهان هنوز گرمى بوسه هايش را حس مى كند و هيچ كس يك لحظه شادى و هيجان مردى را كه با تمام وجود براى پيراهن آتزورى حتى مصدوميت را هم دريبل كرد فراموش نمى كند.
اما امروز مردى كه در سالن كنفرانس مطبوعاتى مقابل خبرنگاران نشسته نشانى از ستاره سابق ندارد. وجه اشتراك توتى كه جمعه شب درباره تيم ملى صحبت كرد با توتى كه يك سال پيش براى آتزورى بازى كرد همان نگاه مصمم است نگاهى كه يك سال پيش از موفقيت خبر مى داد و امسال از خداحافظى.
فرانچسكو توتى جمعه شب مقابل خبرنگاران نشست و ...

به يك سال بحث و صحبت كه گاه جنبه خواهش و درخواست داشت و گاه جنبه يك انتقاد تند و آتشين را به خود مى گرفت پايان داد: «پايان هرگز لغت خوبى نيست اما من تصميم گرفتم از تيم ملى خداحافظى كنم تا ديگر براى تيم و كادر مربيگرى مشكل ساز نباشم. من اين تصميم دشوار را به دلايل فيزيكى گرفته ام و نه تكنيكى. من شرايط را يك سال پس از جام جهانى بررسى كردم و تصميم گرفتم خداحافظى كنم. براى من تصميم خداحافظى سخت ترين و مهمترين تصميم بود. تصميمى كه براى خود سخت تر از هر كس ديگرى بود. با مصدوميت هايى كه در زانو، ران و شانه دارم نمى توانم هم براى رم بازى كنم و هم براى تيم ملى.»
توتى معتقد است كارنامه مثبتى در تيم ملى دارد: «يك قهرمانى جهان، يك رتبه دوم و يك قهرمانى با تيم زير ۲۱ ساله ها.» توتى درباره دلايل اين تصميم مى گويد: «هيچ كس در تيم ملى مرا مجبور به اين كار نكرد. همسرم ايلارى دوست نداشت ديگر بازى كنم و با جانى ريوا، آبه ته و دونادونى هم صحبت كردم. سرمربى به من تلفن كرد اما هرگز سعى نكرد مرا از تصميم ام منصرف كند او دلايل مرا پذيرفت هر چند با تأسف. اين تصميمى است كه از يك ماه و نيم پيش گرفته ام و امروز آن را اعلام كردم.» توتى درباره صحبت هاى فابيو كاناوارو، كاپيتان تيم ملى و انتقاداتش از تصميم او گفت: «من و او ۲ روش مختلف براى برخورد با مسائل داريم. من صحبت هايم را مستقيم به خود شخص مى گويم نه مثل او كه حرف هايش را از طريق مطبوعات به گوش ديگران برساند.» كاپيتان درباره ساير انتقادها هم مى گويد: «همه اينها دليل اش اين است كه من يك رمى هستم وگرنه وقتى مالدينى يا باجو از تيم خداحافظى كردند چنين اتفاقى روى نداد. اگر يك شمالى بودم اين همه انتقاد نوشته نمى شد.» كاپيتان رم درباره برگزارى بازى خداحافظى مى گويد: «نه، بازى خداحافظى را وقتى از رم خداحافظى كنم برگزار مى كنيم.»

۹ گل ملى
فرانچسكو توتى ۱۵ فصل براى رم بازى كرده و براى اولين بار در ۱۰ اكتبر ۱۹۹۸ و در بازى ايتاليا مقابل سوييس كه با نتيجه صفر - ۲ به نفع ايتاليا تمام شد پيراهن آتزورى را برتن كرد. او در جمع در ۵۸ مسابقه براى ايتاليا به ميدان رفت و ۹ گل به ثمر رساند و تنها مقابل بلاروس در ۱۳ اكتبر ۲۰۰۴ توانست ۲ گل در يك مسابقه به ثمر برساند. اولين گل ملى او هم در ۲۶ آوريل ۲۰۰۰ مقابل پرتغال به دست آمد. بزرگترين رقابت او با دل پيرو بود و در رقابت هاى يورو ۲۰۰۰ كه بالاخره توتى ۲۴ ساله توانست قابليت هاى خود را به نمايش بگذارد و مقابل رومانى و بلژيك نيز گلزنى كرد. در نيمه نهايى آن مسابقات و مقابل هلند ميزبان براى اولين بار پنالتى را با ضربه چيپ مقابل چشم هزاران هوادار هلندى وارد دروازه فان درسار كرد و از آن پس ضربات چيپ به شيوه خاص توتى در ضربات پنالتى تبديل شد. تنها خاطره تلخ ملى از او به پرتاب آب دهان در رقابت هاى يورو ۲۰۰۴ به روى بازيكن دانماركى كريستين پولسن و محروميت ۳ جلسه اى در آن رقابت ها باز مى گردد و در نهايت شب رؤيايى برلين كه در واقع شب خداحافظى كاپيتان محسوب مى شود.