كشتى گرفتن، هنر مى خواهد! -

ايران ورزشى- محمدرضا نوايى را پيش از آنكه يك قهرمان، يك كار بلد و يك مدال دار بشناسم يك محقق و يك كاردان كشتى مى شناسم، اعتقاد دارم او مى تواند خيلى بيش از گذشته به كشتى خدمت كند، سرويس دهد و خط و ربطى براى ورزش اول ترسيم كند كه ديگران خاصه كادر فنى آن را مورد توجه و بررسى و دقت نظر قرار دهند.
نمى دانم چرا اين كاربلد و آگاه كشتى هميشه سكوت مى كند، هميشه ترجيح مى دهد كه مستمع باشد و به عوض انتقال تجربه، ازتجارب و دانستنى هاى ديگران استفاده كند؟!
ديروز صبح راديو ورزش براى دقايقى كوتاه او را به گفت وگو گرفت و اظهار نظرى از او شنيدم كه كم مانده بود از تعجب شاخ در بياورم!مدال دار جهان، آسيا و دانشجويان گفت كشتى مثل گذشته نيست، امروز با توجه به مقررات و دگرگونى هاى پياپى كشتى گرفتن هنر مى خواهد و …
آنقدر از قضاوت كاربلد كشتى دگرگون شدم كه دست به نوشتن اين مطلب زدم تا قهرمان آگاه ديروز را متوجه اشتباه بزرگش كنم.

آقاى نوايى مگر هنر، هنرمندى، توانايى و شاهكارهاى قهرمانان پرآوازه ديروز كشتى را به دست فراموشى سپرده اى كه از هل دادن، زير كتف زدن، توس اندازى و … امروزى ها به عنوان هنر ياد مى كنى؟
چرا بايد توى كاربلد ناشيانه سخن بگويى، چگونه است براى حفظ كرسى كميته فنى و شندرغاز حقوقى كه فدراسيون كشتى تقديمت مى كند، همه چيز را به دست فراموشى بسپارى و از كشتى هاى زيباى امامعلى حبيبى، محمد ابراهيم سيف پور، ابوطالب طالبى، منصور برزگر، رسول خادم، مجيد تركان و خيلى از ستارگان ديروز بى تفاوت بگذرى و امروزى ها را كه اصلاً راه و روش كشتى گرفتن را عوض كرده اند به عنوان هنرمند كشتى گير ياد كنى؟!
توى معلم، تويى كه بهترين زيرگيرى ها را داشتى اگر سكوت نمى كردى، اگر جسارت بيشترى را در دستور كارت قرار مى دادى هرگز كشتى ما اينقدراز تكنيك ديروز خود فاصله نمى گرفت!!
آقاى محمدرضا نوايى، توى كارشناس به كشتى، به جوانان و به خلاقيتى كه مى توانند حبيبى ها، سيف پورها، جديدى ها، خادم ها و ديگر ستارگان ماندگار كشتى لقب گيرند بدهى دارى. بدهى تو، گفتار صادقانه، شجاعت در كلام و تحليل درست است.
هرگز قصد ندارم كه خداى ناكرده تلاش و كوشش امروزى ها را كمرنگ جلوه دهم بلكه هميشه مدال داران و ملى پوشان كشتى، دلاورى ها و جنگندگى هاى آنها را مورد ستايش قرار داده ام ولى هميشه گفته ام و نوشته ام كه وارثان امروز تيم ملى هرگز نمايى از گذشته نيستند. وارثان امروز كشتى با فن و بندى «چهارصدگانه» روبرو هستند و اگر در جست وجوى رسيدن به بزرگى ها و دلاورى هاى ديروز هستند بكوشند گوشه هايى از هنر بى مثال ديروزى ها را تكرار كنند، تلاش كنند از آن همه استعداد، توانايى، لياقت و خلاقيت هاى ايرانى جماعت براى جلوه هنر امروز كشتى گيران يك دهم آن را پياده كنند تا روسيه و اقمار آنها به اين باور برسند كه ايرانى هميشه بى بديل است!