تعويض طلايى، گل طلايى -

ایران ورزشی-ورزشگاه: بوكيت جليل كوالالامپور
چارچوب: بازى دوم از گروه C جام ملت هاى آسيا
ايران: ۲
گل ها: سيدجلال حسينى (۵۶) و جواد كاظميان (۷۸)
پاس گل: مهدى مهدوى كيا (۵۶)، آندرانيك تيموريان (۷۸)
ازبكستان: يك
گل: رحمان رضايى (۱۶ - مدافع حريف)
داور: سعد كميل (كويت)
اخطار: آندرانيك تيموريان (ايران)، كوشيموف و اينوموف (ازبكستان)
اخراج: امير قلعه نويى (ايران)

تماشاگر: ۳ هزار نفر
ستاره ميدان: جواد كاظميان (ايران)
ايران: حسن رودباريان، رحمان رضايى، سيدجلال حسينى، مهدى مهدوى كيا، فريدون زندى، آندرانيك تيموريان، جواد نكونام، على كريمى (هادى عقيلى ۸۷)، رسول خطيبى (جواد كاظميان ۴۶)، رضا عنايتى و وحيد هاشميان (مهرزاد معدنچى ۶۵)
ازبكستان: پاول بوگالو، خيرالله كريم اف، عزيز ابراهيم اف، اسلام ايناموف، ويتالى دنيسوف، آلكس نيكولائف، عزيز حيدراف (كوشيموف ۶۰)، سرور جباراف، تيمور كاپادزه، پاول سولومين (مارات بيك باكائف ۶۰)، اولوبك باكائف (الكساندر گينريخ ۷۵)
سرمربى: سرگى ايلى نيف

ايران ورزشى ـ گام اول تيم ملى در جام ملت هاى آسيا نه آسان، كه سخت اما با موفقيت برداشته شد. پيروزى پرگل چين بر مالزى شرايطى را فراهم آورده بود تا تيم ما حتماً مقابل ازبكستان پيروز شود كه البته برخلاف انتظار افكار عمومى نيل به اين مهم، آسان نبود. تيم در حالى پاى به اين ميدان گذاشت كه يك هفته قبل از بازى پاى به كوالالامپور گذاشته بود و مهمترين مشكل پيش پاى تيم قلعه نويى سازگارى با شرايط آب و هوايى بود. بالاخره با تمام مشكلات و عدم محك خوردن جدى در بازيهاى دوستانه تيم ايران در نخستين گام از جام چهاردهم قاره كهن پا به ميدان گذاشت تا فاتح ۳ دوره از اين رقابت ها در اولين حضور قدرت خود را به رخ ساير مدعيان بكشد.
تيم ملى آنطور كه پيش بينى مى شد با سيستم تمرين شده مقابل جاماييكا يعنى روش ۳-۳-۴ رودرروى حريف ناشناخته و مرموز خود قرار گرفت. درون دروازه حسن رودباريان، مدافعان ميانى حسينى و رضايى، كاپيتان مهدوى كيا دفاع راست و زندى مدافع چپ. آندرانيك، نكونام و كريمى ۳ هافبك ما در ميانه ميدان بودند و مثلث تهاجمى با حضور خطيبى، هاشميان و عنايتى شكل گرفت.
در تيم مقابل اما عدم حضور ماكسيم شاتسكيخ كاپيتان ازبك ها نقطه اميدوارى بود. او بهترين مهره ايلى نيف به حساب مى آمد و نبودش خيال مدافعان ما را راحت مى كرد.
سعد كميل داور مشهور كويتى كه سوت خود را كشيد جام چهاردهم براى ايران آغاز شد و چشم همه به ساق پاى ملى پوشان خيره ماند. دقايق اول شور و حرارات خاصى نداشت و سردرگمى در حركات ملى پوشان مشهود بود. دقيقه ۵ كاپاتزف مهاجم ازبك زنگ خطر را به صدا درآورد و با ضربه سر توپ را به رودباريان سپرد. ۲ دقيقه بعد اولين حركت تركيبى بچه هاى ما با پاس عمقى كريمى به هاشميان رسيد اما ضربه بيرون پاى او را بوگالو راحت در اختيار گرفت. مهاجم نوك ما در دقيقه ۹ بازى هم در گوشه محوطه ۶ شدم سردرگم شد و فرصت براى ما از دست رفت. ۳ دقيقه پس از اين موقعيت نصفه و نيمه رسول خطيبى در گوشه ۱۸ قدم پاس به بيرون بدى داد و توپ لو رفت.
سردرگمى تا ۱۵ دقيقه اول در تمامى خطوط مشهود بود. ۳ هافبك ما كمتر همديگر را پيدا مى كردند و ۲ مهاجم كنارى ما به دليل ناآشنايى با منطقه بازى و دستپاچگى راهى از پيش نمى بردند. فريدون زندى هم كه تا به حال اصلاً دفاع چپ نبوده هر وقت توپ را در اختيار مى گرفت يا راه مى افتاد يا دريبل مى زد كه حركاتش خطرساز و هولناك براى ساير مدافعان بود. دقيقه ۱۶ اما شوك بزرگ به تيم ما وارد شد. توپ بى هدف ازبك ها به ۱۸ قدم ما رسيد. رحمان رضايى مهاجم حريف را اسكورت كرد، سيدجلال رفت تا او را پوشش دهد، رودباريان هم گامى به جلو گذاشت اما مدافع حاضر در سرى A ما با چشمان باز دروازه خودمان را باز كرد تا ۱۰ بازيكن ديگر ما، هواداران داخل ورزشگاه و البته ۷۰ ميليون ايرانى پاى تلويزيون ميخكوب به اين حركت بمانند و انگشت به دهان بگيرند. ۴ دقيقه بعد مى رفت تا اندوخته ازبكستان با اشتباه مجدد رحمان و رودباريان ۲ برابر شود اما اين بار خوش شانسى سراغمان آمد. شوك ناشى از گل به خودى روى حركت تك تك بازيكنان ما حتى كاپيتان كيا نيز تأثيرگذار بود و توپ ها پشت سر هم لو مى رفت. بى برنامگى در تمام خطوط مشهود بود و حتى كمتر ديده مى شد ۴ پاس سالم بين بازيكنان ما رد و بدل شود. ۵ دقيقه قبل از پايان نيمه اول براى بار اول همكارى ۳ مهاجم ما فرصتى را فراهم كرد اما اين توپ نيز گل شدنى نبود. يك دقيقه بعد شوت مهاجم ازبك فضاى بالاى دروازه را شكافت و خيالمان از بابت عدم دريافت گل دوم راحت شد تا به فكر جبران كار در ۴۵ دقيقه دوم باشيم.
نيمه دوم با تغيير براى ما آغاز شد. جواد كاظميان جاى خطيبى را گرفت كه ۴۵ دقيقه سوهان روح شده بود. اولين حركت كاظميان از جناح راست با سانتر همراه شد و دفع توپ مدافعان ازبك، توپ را مقابل آندو انداخت اما هافبك ما كه سايه اى از خود بود سايه توپ را زد و اين موقعيت هم هدر رفت.
حركت بچه هاى ما آنقدر خوب شده بود تا بتوان مقابل تيم نه چندان قدرتمند ازبكستان انتظار گل تساوى را كشيد. وقتى يكى از تهاجمات ما با دخالت مدافعان ازبك به بيرون رفت ضربه كرنر مى توانست پيام آور شادى باشد كه چنين هم شد. كرنر ارسالى كاپيتان كيا كه مثل هميشه استادانه و عالى نواخته شد با ضربه سر شيربچه گيلانى ما سيدجلال حسينى به كنج دروازه ازبكستان رفت تا قلعه نويى و ۷۰ ميليون پشتيبانش نفس راحتى بكشند.
۴ دقيقه بعد روند رو به جلوى تيم ما توپ را در اختيار زندى قرار داد و مدافع چپ پيش تاخته ما با شوتى زمينى توپ را به بوگالو سپرد.
در دقيقه ۶۶ فرار كاظميان و پاس به بيرون ما نخستين خطر جدى روى دروازه حريف بود اما عنايتى در دام مدافع ازبك گير افتاد و نتوانست توپ را گل كند. هر چه كه گذشت روند تيمى ما بهتر شد و حركت تركيبى بچه هاى ما با پاس عالى كريمى و سانتر خوب كاظميان در نهايت با ضربه سر نكونام به سمت دروازه حريف رفت اما اين توپ هم آنقدر شدت نداشت تا به تور حريف برسد.


در فاصله ۲۰ دقيقه به پايان بازى مدافع پراشتباه ما و زننده تك گل حريف بار ديگر مى رفت تا كار دستمان بدهد اما خوش شانس بوديم كه فرار با باكائف در نهايت با ضربه بى دقت مهاجمان ازبك به بيرون رفت. ۲ دقيقه پس از اين صحنه خطرناك اين بار رودباريان ناجى دروازه ما شد تا سايه شكست از سر تيم ايران دور شود. يك دوى ازبك ها منجر به اين شد تا در فضاى پشت مدافعان ما مهاجم حريف با رودباريان تك به تك شود اما گلر تيم ايران با حركتى شجاعانه مانع از گلزنى ازبك ها مى شود. اين دفع توپ نقطه اميدوارى را براى تهاجمات بيشتر فراهم كرد و تيم ما باز هم از جناح راست با بازى خوب و شاخص كاظميان راه افتاد.
۶ دقيقه بعد از شاهكار رودباريان، حركت فوق العاده بچه هاى ايران غريو شادى را براى تمام ايرانى ها به ارمغان مى آورد. على كريمى توپ را بر روى خط ميانه زمين مى گيرد و با سماجت از هافبك حريف عبور مى كند، حركت رو به جلوى هافبك ما و پاس عرضى او توپ را به آندو مى رساند و اينجا نقطه اى است براى پايان دادن به بازى بد هافبك ارمنى تيم ملى، پاس عمقى عالى آندو كه مشخص است از فوتبال اروپا و تجربيات بازى در انگليس به همراه دارد از بين مدافعان ازبكستان به جواد كاظميان ستاره بى چون و چراى نيمه دوم ما مى رسد و جواد هم با ضربه اى هوشمندانه گل پيروزى را از ميان دستان بوگالو به تور ازبكستان مى چسباند.
يك دقيقه پس از اين گل باز هم رحمان رضايى براى تيم خودمان خطرساز مى شود اما او بدون خطا توپ را مى زند و خوشبختانه سعد كميل هم نگاه غيرمنصفانه اى به اين صحنه ندارد. در دقيقه ۸۲ باز هم فرار عالى كاظميان از يك سوم دفاعى خودمان تا پشت محوطه خطر حريف و پاس عمقى عالى او، عنايتى را در موقعيت گلزنى قرار مى دهد. اين مهاجم سرزن، بوگالو را هم جا مى گذارد اما در گوشه ۱۸ قدم قادر به ايست كردن توپ نمى شود و اين موقعيت عالى هم هدر مى رود. دقايق پايانى هم با حول و اضطراب ۲ تيم، يكى براى حفظ نتيجه و ديگرى براى جبران كار پايان مى يابد تا آسيبى به دروازه ما نرسد. اتفاق مهم اين دقايق اخراج سرمربى تيم ما از روى نيمكت است. امير قلعه نويى كه به بيشتر تصميمات داورى معترض است يكى دو بار با تذكر كميل به روى نيمكت برمى گردد اما سرآخر با دخالت داور چهارم عربستانى، با تصميم كميل از بازى اخراج مى شود تا برود و كنار كماسى، آقا مدد و بقيه اعضاى تيم كه روى سكوهاى خالى ورزشگاه نشسته اند، قرار بگيرد. البته سرمربى ما آنجا هم آرام نمى گيرد و به توصيه هايش با حالتى برافروخته ادامه مى دهد. اينچنين دقايق پايانى هم مى گذرد و پيروزى يك - ۲ كه البته سخت و با زحمت فراوان ممكن مى شود نگاه ها را به بازى دوم و مقابل چين قدرتمند معطوف مى كند.