اخم هاى شجاعى -

ايران ورزشى ـ بين ۲ نيمه ۲ نفر تعويض شدند و نورى و خطيبى به زمين آمدند بعد از اين ۲ تعويض، مسعود شجاعى دلش را صابون زده بود كه حتماً تعويض بعدى خواهد بود اما اينگونه نشد و هنگامى كه تابلوى تعويض بالا رفت، آندرانيك جايش را به ابراهيم صادقى داد. گذشت و گذشت و جواد كاظميان از زمين خارج شد و كعبى آمد و حتى مرتضى اسدى هم جانشين زندى شد اما مسعود شجاعى به زمين نيامد كه نيامد.
عنايتى هم جايش را به معدنچى داد تا تعويض هاى تيم ايران تمام شود و شجاعى ۹۰ دقيقه از روى نيمكت تماشاگر بازى باشد.
شجاعى چهره اى ناراحت و پكر داشت؛ پس از بازى به يكى از دوستانش، دوستانه گفت كه نمى دانم چرا با من اينجورى مى كند. وقتى مربى استقلال بود، هزار بار گفته بود كه اگر شجاعى را داشتم، ۳ سال پشت سر هم قهرمان مى شدم اما الان نظرش ۱۸۰ درجه عوض شده است.

رفيق اش هم در جواب مى گويد كه اگر همان سال اول لبيك مى گفتى و به استقلال مى رفتى، الان اين دردسرها را نداشتى و چه بسا جاى جواد كاظميان بازى مى كردى.
خلاصه اينكه شجاعى از ناراحتى تا صبح نخوابيد و بايد بداند كه فعلاً حرف حرف سرمربى است و هافبك هاى تيم ملى دانه درشت هستند و كنار گذاشتن آنها كار معقولى نيست.